Stóra bensínsamsærið Atli Fannar Bjarkason skrifar 10. mars 2012 13:00 Bíllinn minn er á verkstæði og ég hef því neyðst til að reiða mig á velviljaða samstarfsfélaga til að koma mér í og úr vinnu. Í einni af þessum ferðum trúði vinnufélagi minn mér fyrir því að hann brysti í grát í hvert skipti sem hann tæki bensín. Titrandi röddin og tárvot augun gáfu til kynna að honum var alvara, en mér tókst því miður ekki að hughreysta hann vegna þess að ég veit að bensínverð lækkar aldrei. Bensínbransinn er eini bransi heims þar sem allir smásalar sitja við sama borð. Enginn getur samið um betra verð en samkeppnisaðilinn, sem gerir smásölu á bensíni pínlega fyrirsjáanlega. Heimsmarkaðsverð hækkar og í kjölfarið hækkar verðið á næstu bensínstöð. Ef heimsmarkaðsverð lækkar gerist hins vegar lítið. Mögulega eru eðlilegar skýringar að baki, en ég held að þetta sé risastórt samsæri. Samsæri sem helst í hendur við minni samsæri — dælurnar ganga til dæmis allt of hægt svo við teljum okkur fá fullt fyrir peninginn. Í dag er maður jafnlengi að dæla fyrir 3.000 kall og áður þó maður fái helmingi minna bensín. Og af hverju virka tittirnir sem halda dælunum gangandi aldrei á sjálfsafgreiðslustöðvunum? Einhverjir telja sig geta breytt þessu og nú hefur hópur bláeygra þingmanna Sjálfstæðisflokksins lagt til að dregið verði úr álögum á bensín svo hægt verði að lækka lítraverðið niður í 200 kall. Þessi vaski hópur telur sem sagt að bisnessmenn, sem vita að fólk er reiðubúið að borga tæpar 260 krónur fyrir lítra af bensíni, lækki verðið um tæpan fjórðung si svona. Það er fyndið. Rosalega fyndið. Það er svo fyndið að ég rak upp tryllingslega hláturroku þegar ég las ofangreinda málsgrein yfir skömmu eftir að ég skrifaði hana. Ég hló ekki vegna þess að ég er svo fyndinn gaur með framúrskarandi vald á íslenskri tungu og óskeikula þekkingu á húmor. Nei, ég hló vegna þess að það er með ólíkindum að hópur kapítalista þekki aðra kapítalista jafn sorglega illa og raun ber vitni. Að minni álögur lækki bensínverð til lengri tíma er jafn ólíklegt og að hópurinn sem lagði tillöguna fram smíði tímavél, smali allri þjóðinni um borð og flytji hana til ársins 2005. Þá kostaði bensínlítrinn 102 krónur. Góða ferð, asnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Atli Fannar Bjarkason Mest lesið Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson Skoðun Þegar sumarnámskeið eru ekki raunhæfur valkostur Aldís Sif Bjarnhéðinsdóttir Skoðun Það sem AGS tilgreindi en Dagur dregur ekki fram Sveinn Óskar Sigurðsson Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson Skoðun Samningsmarkmið Haukur Eggertsson Skoðun Universities should not punish students for bureaucratic incompetence Colin Fisher Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson Skoðun Evrópa eða Bandaríkin? Snorri Ásmundsson Skoðun
Bíllinn minn er á verkstæði og ég hef því neyðst til að reiða mig á velviljaða samstarfsfélaga til að koma mér í og úr vinnu. Í einni af þessum ferðum trúði vinnufélagi minn mér fyrir því að hann brysti í grát í hvert skipti sem hann tæki bensín. Titrandi röddin og tárvot augun gáfu til kynna að honum var alvara, en mér tókst því miður ekki að hughreysta hann vegna þess að ég veit að bensínverð lækkar aldrei. Bensínbransinn er eini bransi heims þar sem allir smásalar sitja við sama borð. Enginn getur samið um betra verð en samkeppnisaðilinn, sem gerir smásölu á bensíni pínlega fyrirsjáanlega. Heimsmarkaðsverð hækkar og í kjölfarið hækkar verðið á næstu bensínstöð. Ef heimsmarkaðsverð lækkar gerist hins vegar lítið. Mögulega eru eðlilegar skýringar að baki, en ég held að þetta sé risastórt samsæri. Samsæri sem helst í hendur við minni samsæri — dælurnar ganga til dæmis allt of hægt svo við teljum okkur fá fullt fyrir peninginn. Í dag er maður jafnlengi að dæla fyrir 3.000 kall og áður þó maður fái helmingi minna bensín. Og af hverju virka tittirnir sem halda dælunum gangandi aldrei á sjálfsafgreiðslustöðvunum? Einhverjir telja sig geta breytt þessu og nú hefur hópur bláeygra þingmanna Sjálfstæðisflokksins lagt til að dregið verði úr álögum á bensín svo hægt verði að lækka lítraverðið niður í 200 kall. Þessi vaski hópur telur sem sagt að bisnessmenn, sem vita að fólk er reiðubúið að borga tæpar 260 krónur fyrir lítra af bensíni, lækki verðið um tæpan fjórðung si svona. Það er fyndið. Rosalega fyndið. Það er svo fyndið að ég rak upp tryllingslega hláturroku þegar ég las ofangreinda málsgrein yfir skömmu eftir að ég skrifaði hana. Ég hló ekki vegna þess að ég er svo fyndinn gaur með framúrskarandi vald á íslenskri tungu og óskeikula þekkingu á húmor. Nei, ég hló vegna þess að það er með ólíkindum að hópur kapítalista þekki aðra kapítalista jafn sorglega illa og raun ber vitni. Að minni álögur lækki bensínverð til lengri tíma er jafn ólíklegt og að hópurinn sem lagði tillöguna fram smíði tímavél, smali allri þjóðinni um borð og flytji hana til ársins 2005. Þá kostaði bensínlítrinn 102 krónur. Góða ferð, asnar.
Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir Skoðun
Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson Skoðun
Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson Skoðun
Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir Skoðun
Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson Skoðun
Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson Skoðun