Heimskuleg greiðasemi

Heimskuleg greiðasemi Sveinbjörns Kristjánssonar, fyrrum aðalféhirðis Símans, varð til þess að ríflega 260 milljónir hurfu af rekstrarreikningum Símans án þess að eftir var tekið, sagði Ásgeir Þór Árnason, verjandi Kristjáns Ragnars Kristjánssonar, í Hæstarétti í gær við dómtöku Landssímamálsins. Hefðu fjármál Símans verið í lagi stæðu ungu mennirnir ekki frammi fyrir ákærum um hundruð milljóna fjárdrátt.  Ríkissaksóknari, Bogi Nilsson, rakti hvernig þeir félagar hafi mátt vera ljóst að Sveinbjörn stæði að fjárdrætti og því væru þeir meðsekir. Hann lagði áherslu á að þeir félagar Kristján og Árni Þór beri jafna ábyrgð á um 160 milljóna fjárdrætti frá Símanum þar sem þeir hafi ekki gert neinn greinarmun á persónulegum fjármunum sínum og sín á milli og fyrirtækis þeirra, Alvöru lífsins. Fjármál þeirra hafi verið svo samofin að skattaskýslur þeirra, sem Kristján vann, hafi verið nær samhljóða fyrir árið 2001. Héraðsdómur hafi ákveðið að reka málin sem eina heild og dæmt á þeim grundvelli. Ríkissaksóknari vill að Hæstiréttur geri það einnig en verjendurnir ekki. Ein maður, ein sál, ein vitund Verjandi Árna Þórs, Gestur Einarsson, gagnrýndi að héraðsdómur hafi litið þá félaga sem eina heild og sagði það alvarlegan annmarka á dómnum. Árni Þór og Kristján væru ekki einn maður með eina sál og eina vitund. Árni Þór hafi ekki vitað af fjárdrættinum. Hann hafi talið að lánin frá Símanum væru lægri enda hafi hann ekki komið að fjármálum fyrirtækja þeirra félaga. Kristján hafi séð um öll hans fjármál, jafnvel einkareikninga hans. Verjandinn vill að verði Árni Þór ekki sýknaður beri að ómerkja dóminn og senda hann aftur í hérað því dómsmeðferðin hafi verið óréttmæt. Verði hann sakfelldur eigi að skilorðsbinda dóminn þar sem Árni hafði hreina sakaskrá. Hann sé virtur innan síns viðskiptageira, sem sjáist á því að hann hafi verið ráðinn til starfa hjá fjölmiðlasamsteypunni 365. Ríkissaksóknari taldi hins vegar upp dæmi sem hann taldi sanna að Árni vissi sitthvað um fjárhagstöðu fyrirtækjanna. Kristján hafi sagt lögreglu að hann og Árni Þór hafi rætt fjármálin lauslega annað slagið enda með sameiginlega skrifstofu. "Ég tel að hann hafi verið meðvitaður um þetta og eflaust margt annað," las ríkissaksóknari upp úr vitnaleiðslum yfir Kristjáni. Vildi skerf af kökunni Verjandi Kristjáns Ragnars, Ásgeir Þór Árnason, sagði dómarar í héraði hafa yfirfært eigin þekkingu á viðskiptum yfir á þekkingu þeirra Kristjáns og Árna Þórs þegar þeir dæmdu þá í tveggja ára fangelsi. Það hafi verið óréttlátt. Kristján hafi vitað að Síminn stóð í stórfelldri lánastarfsemi. Honum hafi því ekki þótt óeðlilegt að Síminn vildi fjárfesta í Skjá einum. Hann hafi viljað endurgreiða lánið og því sé ekki hægt að dæma hann fyrir auðgunarbrot. Verjandinn sagði Kristján hafa verið grunlausan um fjársvikin þar til hann hafi verið boðaður á fund skattrannsóknarstjóra í maí fyrir tveimur árum. Í kjölfarið hafi hann hringt í bróður sinn, Sveinbjörn, sem þá hafi sagt honum að féð væri illa fengið. Kristján hafi þá haft samband við löggiltan endurskoðanda og þeir í sameiningu bókað fund með forstjóra Símans með það í huga að greiða féð til baka. Kristján hafi ekki getað talið að féð væri annað en löglegt þar sem það kom í 24 bankafærslum á tíu mánaða tímabili auk 20 milljóna færslu nokkrum mánuðum síðar. Greiðslurnar hafi ekki verið faldar. Milljónirnar sem komu frá Símanum séu ekki stórkostlega háar þegar horft sé til þess að velta fyrirtækisins hafi verið mikil, viðskiptalífið blómlegt, önnur fyrirtæki hafi lagt allt að 80 milljónir í Skjá einn og þeir hafi haft um 100 starfsmenn. Fleiri fyrirtæki hafi viljað vera með í ævintýrinu. Síminn stóð sig ekki Verjandi Kristjáns sagði ótrúlegt að Síminn hafi ekki tekið eftir fjármununum sem hurfu úr rekstrinum. Samt hafi fjárdráttur Sveinbjörn náð yfir áramót. Ekkert alvöru fyrirtæki léti slíka fjármuni frá sér fara án þess að eftir væri tekið. Fram kom í máli verjandans að Síminn hafi lánað mörg hundruð milljónir til fyrirtækja um allt land. KEA, Ingvar Helgason, SÍF, Hraðfrystihús Þórshafnar og Bifreiðar og Landbúnaðarvélar hafi verið meðal fyrirtækja sem fengu lán. Hann nefndi að fyrir héraðsdómi hafi forstjóri Símans, Brynjólfur Bjarnason, svarað því hvort fjárfestingarnar borgaði sig: "Það liggur fyrir að kaup Landssímans hafa ekki skilað arði," svaraði Brynjólfur þá. Verjandi Árna Þórs impraði einnig á málinu og sagði: "Landssíminn gerir lítið úr því að það hann hafi staðið í lánveitingum á þessum tíma, en það gerði hann samt." Ragnar Orri í öðrum málum Verjandi Ragnars Orra, Steinunn Guðbjartsdóttir, sagði átta mánaða dóm Ragnars, móðurbróðir Kristjáns og Sveinbjörns, of strangan miðað við tveggja ára dóm félaganna af Skjánum. Hann gagnrýndi einnig að menntun Ragnars hafi ekki hlotið umræðu eins og þeirra Kristjáns og Árna Þórs. Ragnar hafi hvorki lokið framhaldsnámi í Fjölbrautaskólanum í Garðabæ né námi sem hann hóf í Bretlandi. Hann hafi verið rétt um tvítugt og gegnt öllum skipunum Sveinbjöns, því hann hafi litið upp til hans. Verjandinn sagði Ragnar þó hafa rekið augun í að 300 þúsund króna laun sem hann hafi fengið á reikning sinn fyrir rekstur Priksins væru greidd af Símanum. Hann hafi spurt frænda sinn og fengið þá skýringu að hann hefði lánafyrirgreiðslu hjá Símanum og af hagræði greiddi hann beint af reikningnum. Á það hafi Ragnar fallist enda ánægður með að fá launin greidd. Ragnar sá einnig um framsal á fimmtán tékkum að upphæð 22 milljónum króna og um persónulegar greiðslur fyrir Sveinbjörn. Verjandinn segir hann hafa ráðstafað þeim eftir ráðum Sveinbjörns. Hann hafi ekki haft hag af peningunum eins og Kristján og Árni Þór í þeirra málum. Ríkissaksóknari sagði hins vegar Ragnar bera sína ábyrgð. Hann hafi verið í stjórn tveggja fyrirtækja sem komu að fjárdrættinum. Hann hafi tekið við stórum fjárhæðum án þess að gera grein fyrir þeim í bókhaldi: "Hann vildi bara launin sín. Minna máli skipti hvernig peningarnir voru tilkomnir," sagði ríkissaksóknari. Við það væri ekki hægt að una.