Orsakar tækni tepruskap? 28. júní 2004 00:01 Stuð milli stríða Smári Jósepsson veltir fyrir sér áhrifum tækninnar á mannlegt eðli. Tók nýlega rölt með góðum vini sem er töluvert meira þenkjandi en ég, enda flestum mönnum reyndari. Alltaf gaman að viðra sig og hugsa um djúp hugðarefni meistarans. "Ættum að gera þetta oftar," hugsaði ég með mér. Svona göngutúr jafngildir nokkrum mánuðum af lífi. Strákurinn vildi meina að manneskjan yrði ónýtari með hverju árinu og var alveg sótillur yfir framvindu mála. Hann hafði á orði að því meira sem við reiðum okkur á tæknina, því minna treystum við á okkur sjálf. "Forfeður okkar myndu fussa og sveia yfir tepruskapnum sem er við lýði í dag," staðhæfði hann ennfremur. Þetta kom huganum vel af stað. Er lífsnauðsynlegt að vera með farsíma, bíl, tölvupóst, örbylgjuofn, ferðageislaspilara, leikjatölvu, internetið, dvd og sjónvarp svo eitthvað sé nefnt? Erum við að láta hafa okkur að fíflum með að stökkva á allt sem er matað ofan í okkur ótt og títt? Ég hugsaði þetta um stund út frá sjálfum mér og hvort breytinga væri þörf. Af virðingu við umhverfið mætti ég alveg slökkva á farsímanum. Horfi afskaplega lítið á sjónvarp, merkilegt nokk. Slapp fyrir horn hvað tölvuleikjaæðið varðar, of mikill útivistamaður til að smitast af því áhugamáli. Engin er bifreiðin og það orsakar töluvert labb, sem er mjög gott mál. Internetið nýtist vel í vinnunni og í samskiptum við vini sem dvelja erlendis en lítið notað að óþörfu. Burtséð frá því hversu mikið einhver nýjung er auglýst, þá gleypi ég ekki við henni án þess að kynna mér málið. Ætti maður að vera ánægður með að vera ekki tæknisinnaðri en raun ber vitni? Eða er maður að hellast úr lestinni? Er enn að reyna að komast að niðurstöðu. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Stuð milli stríða Mest lesið Vindmyllufyrirtæki í áskrift hjá íslenskum almenningi Linda Jónsdóttir Skoðun Metnaðarfull markmið og stórir sigrar Halla Helgadóttir Skoðun Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun Er sjálfbærni bara fyrir raungreinafólk? Saga Helgason Skoðun Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Hvers virði er vara ef hún er ekki seld? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Icelandic Learning is a Gendered Health Issue Logan Lee Sigurðsson Skoðun Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun Mannúð og hugrekki - gegn stríðsglæpum og þjóðarmorði Ólafur Ingólfsson Skoðun Sjö mýtur um loftslagsbreytingar Kristinn Már Hilmarsson,Elva Rakel Jónsdóttir Skoðun
Stuð milli stríða Smári Jósepsson veltir fyrir sér áhrifum tækninnar á mannlegt eðli. Tók nýlega rölt með góðum vini sem er töluvert meira þenkjandi en ég, enda flestum mönnum reyndari. Alltaf gaman að viðra sig og hugsa um djúp hugðarefni meistarans. "Ættum að gera þetta oftar," hugsaði ég með mér. Svona göngutúr jafngildir nokkrum mánuðum af lífi. Strákurinn vildi meina að manneskjan yrði ónýtari með hverju árinu og var alveg sótillur yfir framvindu mála. Hann hafði á orði að því meira sem við reiðum okkur á tæknina, því minna treystum við á okkur sjálf. "Forfeður okkar myndu fussa og sveia yfir tepruskapnum sem er við lýði í dag," staðhæfði hann ennfremur. Þetta kom huganum vel af stað. Er lífsnauðsynlegt að vera með farsíma, bíl, tölvupóst, örbylgjuofn, ferðageislaspilara, leikjatölvu, internetið, dvd og sjónvarp svo eitthvað sé nefnt? Erum við að láta hafa okkur að fíflum með að stökkva á allt sem er matað ofan í okkur ótt og títt? Ég hugsaði þetta um stund út frá sjálfum mér og hvort breytinga væri þörf. Af virðingu við umhverfið mætti ég alveg slökkva á farsímanum. Horfi afskaplega lítið á sjónvarp, merkilegt nokk. Slapp fyrir horn hvað tölvuleikjaæðið varðar, of mikill útivistamaður til að smitast af því áhugamáli. Engin er bifreiðin og það orsakar töluvert labb, sem er mjög gott mál. Internetið nýtist vel í vinnunni og í samskiptum við vini sem dvelja erlendis en lítið notað að óþörfu. Burtséð frá því hversu mikið einhver nýjung er auglýst, þá gleypi ég ekki við henni án þess að kynna mér málið. Ætti maður að vera ánægður með að vera ekki tæknisinnaðri en raun ber vitni? Eða er maður að hellast úr lestinni? Er enn að reyna að komast að niðurstöðu.
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun