Hval rak á land í Kjálkafirði á Barða­strönd

„Ég var að keyra vestur í Bolungarvík og við vorum bara að koma þarna fyrir fjarðarbotninn eða þessa þverun sem er þarna inni í Djúpafirði og þá sá ég hræið í fjörunni,“ segir Guðmundur Hrafn Arngrímsson í samtali við blaðamann en hann hafi ákveðið að beygja af leið og labba niður í fjöru.

Mjög stutt síðan hann drapst

Hann hafi strax tekið eftir því að þetta væri nýtt hræ enda hafi enn seitlað blóð úr munni hvalsins.

„Það var örugglega mjög stuttur tími frá því þegar hann dó en það var samt ummerki um varg,“ segir Guðmundur og bætir við að „það var bæði á maganum eins og það hafi slegist til þarna þegar er verið að fjara undan því eins og dýrin gera“.

Þá hafi mjög líklega krummar eða aðrir fuglar tyllt sér á dýrið sem hafi að hans mati virst hafa rekið á land þegar það var enn á lífi.

„Þetta er svona dæmi um hversu miskunnarlaus náttúran getur verið í svona aðstæðum. Það að vargurinn sé strax byrjaður að kroppa í dýrin á meðan þau eru lifandi.“

Áttaði sig um leið á tegundinni

Hann segist hafa áttað sig nánast um leið á því að þarna væri um hval af tegundinni Andanefju að ræða enda séu þær með mjög einkennandi höfuðlag sem líkist straumönd.

„Ég þekkti strax höfuðið á henni úr fjarska,“ segir hann og útskýrir að hann hafi lengi starfað sem sjómaður og því verði oft hvalir á vegi hans en þeir séu margir hverjir svipaðir þegar þeir koma einungis upp til að anda.

Andanefjur verða allt að níu metrar á lengd, er fram kemur á Vísindavefnum, en Guðmundur áætlaði að dýrið í fjörunni hefði verið á bilinu sex til sjö metrar á lengd. Það hefði því líklega ekki verið fullvaxta dýr.

Þá hafi hann reynt að hafa samband við landeigendur en vissi annars ekki fyllilega hvernig hann ætti að snúa sér í þessum aðstæðum; hvort það mætti skilja hræið eftir án þess að neinn kæmi að sækja það.

„Það fyrsta sem ég hugsaði var að láta Náttúrustofu vita af þessu, sem ég gerði. En landeigendur náttúrulega eiga það sem rekur á þeirra fjörur,“ segir hann og bætir við: „Það er lítið um búskap á svæðinu þannig að ég hafði svo sem enga sveitabæi til þess að banka upp á en hefði að öðrum kosti gert það.“