Ísland sé frjálst meðan sól gyllir haf Ólafur Hannesson skrifar 28. ágúst 2026 08:52 Það má segja að það sé eitt jákvætt við þjóðaratkvæðagreiðsluna núna á laugardaginn. Þessi vegferð hefur fengið marga til að vega og meta stöðu Íslands, hvaðan við höfum komið í gegn um aldirnar og hvert við erum komin í dag. Fólk sest niður og metur stöðuna í dag og reynir að átta sig á hvaða stefna mun leiða okkur í “rétta” átt. Það er alltaf gott að fara yfir þessa hluti og ná að meta stöðuna eins og hún er í dag. Það er að minnsta kosti vonandi að sem flestir hafi nýtt þetta tækifæri til að íhuga stöðu lands og þjóðar í stóra samhenginu. Þetta hafa verið áhugaverðar vikur fram að atkvæðagreiðslunni og margt sagt og gert í baráttunni beggja vegna sem margir hafa eðlilega sett spurningamerki við. Það hefði verið óskandi að það hefði ekki orðið jafn mikil skautun í samfélaginu yfir sumartíman en það er auðvitað ákveðinn hluti af kosningabaráttu, það myndast lið og fólk fer fram með mismiklum hita í umræðunni. Það er margt sem ég hef við baráttu já sinna að athuga eins og misvísandi upplýsingar og bjögun staðreynda. Þetta hefur sýnt sig meðal annars í orðum þingmanna sem hafa sett fram fullyrðingar eins og lækkum vöruverðs um 25%, sen stenst ekki skoðun, að við séum þegar 75% í ESB, sem ekki er rétt og að við missum ekkert fullveldi þrátt fyrir staðreyndina um að við verðum að breyta stjórnarskrá til að heimila þetta mikla fullveldisframsal sem fylgir aðild að ESB. Ýmislegt hefur verið sett fram til að gera lítið úr afleiðingum þess að fara í þessa vegferð sem kostar milljarða, tíma og tækifæri. Já til að sjá hefur sett fram ýmis myndbönd þar sem að skoða í pakkann er sett í fagran búning án þess að setja nein rök fram. Í einu myndbandi já til að sjá líkja þau viðræðum við ESB eins og að máta peysu. Gallinn er þó sá að peysan er forljót og ermarnar eru allt of langar. Það reyndar kemur ekki í ljós fyrr en síðar að þessi peysa sem þau vilja að fólk máti er í raun spennitreyja, og um leið og við myndum ganga inn í sambandið eru hendurnar festar. Það er lítið mál fyrir fylkingarnar að stilla málunum upp með sínu ljósi hvert og svona auglýsingar sem gera lítið úr mikilvegi og þunga þessarar ákvörðunar eru ekki til þess fallnar að dýpka og auðga umræðuna og hvetja fólk til að setja sig inn í málin. Það hefur reyndar verið línan hjá já hliðinni allan tímann, að fólk þurfi nú ekki að kynna sér málin fyrir kosningarnar, jafnvel ráðherrar töluðu með þeim hætti í vor. Og af hverju ætli það sé? Svarið er auðvitað einfalt, þau vita sem er að ef að fólk kynnir sér raunverulega hvað ESB er og hvað gæti fylgt aðild að sambandinu þá verður það mun líklegra til að kjósa nei á laugardaginn. Ég hef þó mikla trú á íslenskri þjóð þegar kemur að þessu, það hafa verið fjölmargar greinar skrifaðar, mörg hlaðvörp og umræðuþættir þar sem vel hefur verið farið yfir þessi mál, það er vonandi að fólk hafi hlustað, lesið og kynnt sér málið til hlítar. Í allri þessari umræðu hefur þjóðarstoltið látið á sér kræla hjá manni. Í hvert skipti sem ég heyri já-liða tala niður Ísland og að við verðum að fara undir pilsfaldinn hjá ESB þá verður mér hugsað til þeirrar baráttu sem þjóðin háði í gegn um aldirnar við náttúruöflin og erfiðleika og tókst þrátt fyrir allt að lifa af. Mér verður hugsað til þeirra staðreyndar að Ísland er eitt ríkasta land í heimi. Mér verður hugsað til þess hversu stórbrotin stökk við höfum tekið á lýðveldistímanum til velsældar. Við erum mögnuð sem þjóð og höfum allt í hendi okkar að halda áfram á þeirri vegferð að byggja upp frábært land utan ESB. Ég er ekki tilbúinn í það mikla fullveldisframsal sem felst í inngöngu í ESB. Ég er ekki tilbúinn að binda hendur okkar inn í hnignandi sambandi þar sem tækifæri okkar eru nú þegar fullnýtt með EES aðild. Í upphafi skal endinn skoða, þetta á vel við hér, áður en fólk vill fara með okkur í þessa feigðarför sem fylgir aðild að ESB er gott að skoða málin og átta sig fyllilega hvað aðild að ESB þýðir í raun og veru. Þrátt fyrir þær miklu erjur sem hafa átt sér stað munum við halda áfram sameinuð, við setjum þennan ágreining til hliðar og vinnum saman að bjartri framtíð. Ef nei-ið verður ofan á er hægt að jarða þessa ESB umræðu til margra ára og hægt að einbeita sér að því að lagafæra og fínpússa það sem við þurfum að lagfæra í okkar frábæra samfélagi. Ég mun spila Ísland er land þitt áður en ég mæti á kjörstað. Þetta lag veitir manni innblástur og stolt yfir því að vera Íslendingur, það er góð áminning fyrir kosninguna. Við viljum eins og lagið lokar að „Ísland sé frjálst meðan sól gyllir haf“. Þetta eru ekki orðin tóm. Tryggjum að það sé áfram raunin og kjósum nei á laugardaginn. Höfundur er framkvæmdastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Það má segja að það sé eitt jákvætt við þjóðaratkvæðagreiðsluna núna á laugardaginn. Þessi vegferð hefur fengið marga til að vega og meta stöðu Íslands, hvaðan við höfum komið í gegn um aldirnar og hvert við erum komin í dag. Fólk sest niður og metur stöðuna í dag og reynir að átta sig á hvaða stefna mun leiða okkur í “rétta” átt. Það er alltaf gott að fara yfir þessa hluti og ná að meta stöðuna eins og hún er í dag. Það er að minnsta kosti vonandi að sem flestir hafi nýtt þetta tækifæri til að íhuga stöðu lands og þjóðar í stóra samhenginu. Þetta hafa verið áhugaverðar vikur fram að atkvæðagreiðslunni og margt sagt og gert í baráttunni beggja vegna sem margir hafa eðlilega sett spurningamerki við. Það hefði verið óskandi að það hefði ekki orðið jafn mikil skautun í samfélaginu yfir sumartíman en það er auðvitað ákveðinn hluti af kosningabaráttu, það myndast lið og fólk fer fram með mismiklum hita í umræðunni. Það er margt sem ég hef við baráttu já sinna að athuga eins og misvísandi upplýsingar og bjögun staðreynda. Þetta hefur sýnt sig meðal annars í orðum þingmanna sem hafa sett fram fullyrðingar eins og lækkum vöruverðs um 25%, sen stenst ekki skoðun, að við séum þegar 75% í ESB, sem ekki er rétt og að við missum ekkert fullveldi þrátt fyrir staðreyndina um að við verðum að breyta stjórnarskrá til að heimila þetta mikla fullveldisframsal sem fylgir aðild að ESB. Ýmislegt hefur verið sett fram til að gera lítið úr afleiðingum þess að fara í þessa vegferð sem kostar milljarða, tíma og tækifæri. Já til að sjá hefur sett fram ýmis myndbönd þar sem að skoða í pakkann er sett í fagran búning án þess að setja nein rök fram. Í einu myndbandi já til að sjá líkja þau viðræðum við ESB eins og að máta peysu. Gallinn er þó sá að peysan er forljót og ermarnar eru allt of langar. Það reyndar kemur ekki í ljós fyrr en síðar að þessi peysa sem þau vilja að fólk máti er í raun spennitreyja, og um leið og við myndum ganga inn í sambandið eru hendurnar festar. Það er lítið mál fyrir fylkingarnar að stilla málunum upp með sínu ljósi hvert og svona auglýsingar sem gera lítið úr mikilvegi og þunga þessarar ákvörðunar eru ekki til þess fallnar að dýpka og auðga umræðuna og hvetja fólk til að setja sig inn í málin. Það hefur reyndar verið línan hjá já hliðinni allan tímann, að fólk þurfi nú ekki að kynna sér málin fyrir kosningarnar, jafnvel ráðherrar töluðu með þeim hætti í vor. Og af hverju ætli það sé? Svarið er auðvitað einfalt, þau vita sem er að ef að fólk kynnir sér raunverulega hvað ESB er og hvað gæti fylgt aðild að sambandinu þá verður það mun líklegra til að kjósa nei á laugardaginn. Ég hef þó mikla trú á íslenskri þjóð þegar kemur að þessu, það hafa verið fjölmargar greinar skrifaðar, mörg hlaðvörp og umræðuþættir þar sem vel hefur verið farið yfir þessi mál, það er vonandi að fólk hafi hlustað, lesið og kynnt sér málið til hlítar. Í allri þessari umræðu hefur þjóðarstoltið látið á sér kræla hjá manni. Í hvert skipti sem ég heyri já-liða tala niður Ísland og að við verðum að fara undir pilsfaldinn hjá ESB þá verður mér hugsað til þeirrar baráttu sem þjóðin háði í gegn um aldirnar við náttúruöflin og erfiðleika og tókst þrátt fyrir allt að lifa af. Mér verður hugsað til þeirra staðreyndar að Ísland er eitt ríkasta land í heimi. Mér verður hugsað til þess hversu stórbrotin stökk við höfum tekið á lýðveldistímanum til velsældar. Við erum mögnuð sem þjóð og höfum allt í hendi okkar að halda áfram á þeirri vegferð að byggja upp frábært land utan ESB. Ég er ekki tilbúinn í það mikla fullveldisframsal sem felst í inngöngu í ESB. Ég er ekki tilbúinn að binda hendur okkar inn í hnignandi sambandi þar sem tækifæri okkar eru nú þegar fullnýtt með EES aðild. Í upphafi skal endinn skoða, þetta á vel við hér, áður en fólk vill fara með okkur í þessa feigðarför sem fylgir aðild að ESB er gott að skoða málin og átta sig fyllilega hvað aðild að ESB þýðir í raun og veru. Þrátt fyrir þær miklu erjur sem hafa átt sér stað munum við halda áfram sameinuð, við setjum þennan ágreining til hliðar og vinnum saman að bjartri framtíð. Ef nei-ið verður ofan á er hægt að jarða þessa ESB umræðu til margra ára og hægt að einbeita sér að því að lagafæra og fínpússa það sem við þurfum að lagfæra í okkar frábæra samfélagi. Ég mun spila Ísland er land þitt áður en ég mæti á kjörstað. Þetta lag veitir manni innblástur og stolt yfir því að vera Íslendingur, það er góð áminning fyrir kosninguna. Við viljum eins og lagið lokar að „Ísland sé frjálst meðan sól gyllir haf“. Þetta eru ekki orðin tóm. Tryggjum að það sé áfram raunin og kjósum nei á laugardaginn. Höfundur er framkvæmdastjóri.
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar