Hégómi

Vinur er sá er til vamms segir, og einn vina minna hefur bent mér á að sú höfuðsyndanna sjö, sem ég á í hvað mestum vandræðum með, mögulega þá sleppir letinni, sé hégómi.

Ein birtingamynd hégóma míns er að ekki bara vil ég hafa rétt fyrir mér, heldur vil ég líka að aðrir sjái að ég hafi rétt fyrir mér.

Lífleg umræða, vissulega mismálefnaleg, hefur spunnist um hvort að eitthvað sé í pakka þeim, sem á að innihalda mögulegar tilslakanir Evrópusambandsins, gagnvart hugsanlegri endurupptekinni aðildarumsókn Íslendinga.

Ber himinn og haf á milli fullyrðinga helstu stuðningsmanna aðildarumsóknar og þeirra sem mótfallnastir eru, á innihaldi ofangreinds pakka. Annað hvort er hann fullur af alls konar, eða eins galtómur og háttbyljandi tunna.

Sjálfur veit ég ekki hvað yrði í pakkanum, en grunar að það sé meira en sumir láta og einhverju minna, en aðrir láta í skína. En forðast fullyrðingar. En það sem hins vegar vekur jafn hégómagjörnum manni og mér furðu er að fæstir þeirra, sem af því er virðist öruggri vissu, staðhæfa að ekkert sé í pakkanum, skuli ekki bara vilja fara á mis við að sýna samferðamönnum sínum að þeir hafa rétt fyrir sér, heldur einnig, láta hjá líða að lækka rostann í hinum pólitísku mótherjum, afhjúpa þá sem skýjaglópa.

Það er vissulega ærið dagsverk hverjum grandvörum manni, að feta hinn vandrataða stíg dyggðanna, en auðvitað er ekki loku fyrir það skotið að margir þeirra séu ekki bara betur að sér í guðfræði og siðfræði en ég, heldur takist einnig betur að lifa í samræmi við þá þekkingu.

Það að umsókn sé dýr, tímasóun, standi allri ákvörðunartöku fyrir þrifum og setji stjórnsýsluna á hliðina, (sem er þó minning fæstra okkar frá fyrri lotu), gætu því verið rök þeirra sem ráða betur við hégómagirnd sína en ég.

Svo gæti líka verið að þeir óttist að eitthvað sé í pakkanum og standi þeir því sjálfir eftir afhjúpaðir sem bullukollar, yrði litið í hann. Það er slæmt fyrir hégómagjarna.

Hvað heldur þú?

En það er morgunljóst að ef ekki verður kíkt í pakkann, munu deilur, jafnvel illdeilur, halda áfram um hvað hefði verið í pakkanum. Besta leið þeirra sem hugnast lítt aðild að Evrópusambandinu er því að afhjúpa sannleikann, sýna okkur um hvað málið snýst, slá á falsvonir aðildarsinna og segja já við umræðum og, eftir atvikum, nei við samningi. Þannig getum við tekið upplýsta og nokkuð varanlega ákvörðun og í framhaldinu snúið okkur að öðrum verkefnum.

Höfundur er verkfræðingur