Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar 24. ágúst 2026 08:53 Mann setur hljóðan að sjá hve Nei-sinnar gerast kræfir á lokasprettinum í áróðursstríði sínu. Nýjasta útspilið er umfangsmikil auglýsingaherferð þar sem fullyrt er að ESB-aðild muni kosta Íslendinga 50–100 milljarða króna á ári. Þessar tölur standast hins vegar enga skoðun. Aðferðin ætti að vera kunnugleg. Þetta er sama aðferð og Brexit-sinnar beittu í Bretlandi: að slá fram gríðarlegum upphæðum rétt fyrir atkvæðagreiðslu til að hræða kjósendur. Eftir kosningarnar reyndust ýmsar af stærstu fullyrðingunum hins vegar rangar og forsvarsmenn Brexit viðurkenndu sjálfir að þær hefðu verið settar fram í áróðursskyni. Nú hefur utanríkisráðuneytið stigið inn og leiðrétt þessar fullyrðingar Nei sinna á Íslandi. Við mat á kostnaði við ESB-aðild þarf að horfa á heildarmyndina: bein framlög Íslands, það sem við fengjum til baka úr sjóðum ESB og þann kostnað sem myndi falla niður vegna breytinga á EES-samstarfinu. Það sem skiptir máli er nettóframlagið – ekki einhver upphæð sem tekin er úr samhengi. Samkvæmt utanríkisráðuneytinu gætu bein framlög Íslands numið um 8–13 milljörðum króna á ári. Hugveitan Evrópustraumar hefur jafnframt metið mögulegt nettóframlag á um 6–9 milljarða á ári. Til samanburðar greiðir Ísland nú þegar um 8 milljarða króna árlega vegna EES-samstarfsins. Enn fremur er ekki tekið tillit til ýmissa efnahagslegra áhrifa í þessum einföldu útreikningum, svo sem á lánskjör ríkissjóðs, viðskiptakostnað og vaxtakjör heimila og fyrirtækja. Brúttó- eða nettóframlög segja því aðeins hluta sögunnar. Það er sérstaklega athyglisvert í ljósi þess að íslenska ríkið þarf árlega að leggja umtalsverðan kostnað í að halda úti gjaldeyrisvarasjóði til stuðnings íslensku krónunni. Sá kostnaður hefur verið áætlaður 20–30 milljarðar króna á ári. Þeir sem tala um kostnað ESB-aðildar ættu því að sýna þá tölu líka þegar þeir ræða kostnaðinn við núverandi fyrirkomulag. Íslendingar eiga auðvitað rétt á að vita hvað ESB-aðild kostar. En þeir eiga líka rétt á að vita hvað hún gefur og hvað núverandi fyrirkomulag kostar. Eina leiðin til að fá raunverulegar tölur og staðreyndir upp á borðið er að ljúka aðildarviðræðum og láta kjósendur síðan taka upplýsta ákvörðun. Þess vegna er Já eina leiðin til að komast að því hvað samningur við ESB myndi í raun fela í sér. Höfundur er með M.Sc.-gráðu í Evrópufræðum frá London School of Economics og hefur yfir 30 ára reynslu af Evrópusamstarfi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Andrés Pétursson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Skoðun Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Sjá meira
Mann setur hljóðan að sjá hve Nei-sinnar gerast kræfir á lokasprettinum í áróðursstríði sínu. Nýjasta útspilið er umfangsmikil auglýsingaherferð þar sem fullyrt er að ESB-aðild muni kosta Íslendinga 50–100 milljarða króna á ári. Þessar tölur standast hins vegar enga skoðun. Aðferðin ætti að vera kunnugleg. Þetta er sama aðferð og Brexit-sinnar beittu í Bretlandi: að slá fram gríðarlegum upphæðum rétt fyrir atkvæðagreiðslu til að hræða kjósendur. Eftir kosningarnar reyndust ýmsar af stærstu fullyrðingunum hins vegar rangar og forsvarsmenn Brexit viðurkenndu sjálfir að þær hefðu verið settar fram í áróðursskyni. Nú hefur utanríkisráðuneytið stigið inn og leiðrétt þessar fullyrðingar Nei sinna á Íslandi. Við mat á kostnaði við ESB-aðild þarf að horfa á heildarmyndina: bein framlög Íslands, það sem við fengjum til baka úr sjóðum ESB og þann kostnað sem myndi falla niður vegna breytinga á EES-samstarfinu. Það sem skiptir máli er nettóframlagið – ekki einhver upphæð sem tekin er úr samhengi. Samkvæmt utanríkisráðuneytinu gætu bein framlög Íslands numið um 8–13 milljörðum króna á ári. Hugveitan Evrópustraumar hefur jafnframt metið mögulegt nettóframlag á um 6–9 milljarða á ári. Til samanburðar greiðir Ísland nú þegar um 8 milljarða króna árlega vegna EES-samstarfsins. Enn fremur er ekki tekið tillit til ýmissa efnahagslegra áhrifa í þessum einföldu útreikningum, svo sem á lánskjör ríkissjóðs, viðskiptakostnað og vaxtakjör heimila og fyrirtækja. Brúttó- eða nettóframlög segja því aðeins hluta sögunnar. Það er sérstaklega athyglisvert í ljósi þess að íslenska ríkið þarf árlega að leggja umtalsverðan kostnað í að halda úti gjaldeyrisvarasjóði til stuðnings íslensku krónunni. Sá kostnaður hefur verið áætlaður 20–30 milljarðar króna á ári. Þeir sem tala um kostnað ESB-aðildar ættu því að sýna þá tölu líka þegar þeir ræða kostnaðinn við núverandi fyrirkomulag. Íslendingar eiga auðvitað rétt á að vita hvað ESB-aðild kostar. En þeir eiga líka rétt á að vita hvað hún gefur og hvað núverandi fyrirkomulag kostar. Eina leiðin til að fá raunverulegar tölur og staðreyndir upp á borðið er að ljúka aðildarviðræðum og láta kjósendur síðan taka upplýsta ákvörðun. Þess vegna er Já eina leiðin til að komast að því hvað samningur við ESB myndi í raun fela í sér. Höfundur er með M.Sc.-gráðu í Evrópufræðum frá London School of Economics og hefur yfir 30 ára reynslu af Evrópusamstarfi.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar