Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar 11. ágúst 2026 13:31 Af hverju er Ísland að sækja um að ganga inn í sambandsríki ESB þegar við erum sjálfbjarga og sjálfráða þjóð, eyja í miðju Atlantshafi með varnarsamning við NATO? Forfeður okkar börðust í mörg hundruð ár fyrir endurheimt sjálfstæðisins, sem við höfðum afsalað okkur 1262. Okkur hefur vegnað afar vel síðan við fengum að ráða okkur sjálf, í 82 ár, og samfélagið hefur breyst úr bændasamfélagi í alþjóðlegt borgarsamfélag, eitt það ríkasta í heimi. Síðan hvenær hefur það verið löstur að vera stoltur af landi sínu og þjóð? Af hverju er fólk kallað „rasistar“, „nasistar“ og eða „hægri öfgamenn“ ef þeir vilja Íslandi allt það besta, vilja halda í menningu sína, hefðir og hylla íslenska fánann? Hefur skólakerfið brugðist börnunum okkar með því að kenna þeim ekki baráttusögu forfeðra okkar fyrir sjálfstæði landsins? Getur það verið að ungt fólk á Íslandi sé svo spillt af eftirlæti og hafi það svo gott, að því sé alveg sama þó sjálfræði okkar fari yfir til ráðamanna í Brussel? Getur verið að þau séu orðin heilaþvegin af því að allt sé betra í útlöndum og það sé löstur að vera stoltur af uppruna sínum og menningu? Síðan hvenær hefur það verið leyfilegt og sjálfsagt fyrir stjórnmálamenn að ljúga? Hvernig er hægt að ætlast til að almenningur sé heiðarlegur ef hann horfir á ráðamenn þjóðarinnar segja eitt fyrir kosningar og gera síðan þvert öfugt við það þegar í stól ráðherra er komið? Eru þá ekki komin fordæmi fyrir því að það sé í lagi að ljúga, það er engin refsing við því, það lengist bara á þér nefið. Af hverju fullyrða stjórnmálamenn að vextir og verðlag muni lækka við inngöngu í ESB, þegar þeir vita að þetta er heimatilbúið vandamál, sem þeir geta lagað sjálfir? Síðan hvenær hefur það verið löstur eða óæskilegt að hlusta á ráðleggingar og læra af reynslu þeirra sem eldri eru? Er samfélagið að ýta undir aldursfordóma með því að segja þeim eldri að sitja heima í atkvæðagreiðslunni 29.ágúst? Hvaða „pakka“ vill fólk kíkja í? Trúir það því ekki að í pakkanum eru sömu reglur fyrir öll aðildarríki ESB, en mismunandi langur aðlögunartími til að aðlagast þeim? Hvað er svona erfitt við að skilja það? Það eru engar varanlegar undanþágur. Ef þú ætlar að ganga í Frímúrararegluna þá getur þú ekki samið um sér reglur fyrir þig, þú þarft að mæta og starfa eftir reglunum. Hvernig var með 3ja orkupakkann, átti hann ekki að innihalda svo mikla neytendavernd? Hver er staðreyndin í dag? Hækkað orkuverð og fleiri milliliðir meðal annars, er það ekki? Halda sjáendur að það komi eitthvað annað upp úr pakkanum en það sem ESB segir? Það eru ákveðnar reglur sem Ísland þarf að aðlaga sig að, einungis tíminn er umsemjanlegur. Kostnaðurinn við umsóknarferlið er mikill og þeim fjármunum væri betur varið í að laga ýmislegt hér heima. Af hverju vilja Íslendingar vera í stríði við vina okkar, Rússa? Væri ekki nær fyrir Ísland, sem er herlaust land, að vera boðberar friðar? Ég skil ekki af hverju við getum ekki haldið áfram að vera stoltir, sjálfstæðir og sjálfráða Íslendingar, sem höfum náð undraverðum árangri í nýsköpun á alþjóðavettvangi, gert alþjóðlega viðskiptasamninga og verið í alþjóðlegu samstarfi án þess að spyrja ráðamenn í Brussel um leyfi. Eigum við ekki bara að halda því áfram? Höfundur er frumkvöðull. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Af hverju er Ísland að sækja um að ganga inn í sambandsríki ESB þegar við erum sjálfbjarga og sjálfráða þjóð, eyja í miðju Atlantshafi með varnarsamning við NATO? Forfeður okkar börðust í mörg hundruð ár fyrir endurheimt sjálfstæðisins, sem við höfðum afsalað okkur 1262. Okkur hefur vegnað afar vel síðan við fengum að ráða okkur sjálf, í 82 ár, og samfélagið hefur breyst úr bændasamfélagi í alþjóðlegt borgarsamfélag, eitt það ríkasta í heimi. Síðan hvenær hefur það verið löstur að vera stoltur af landi sínu og þjóð? Af hverju er fólk kallað „rasistar“, „nasistar“ og eða „hægri öfgamenn“ ef þeir vilja Íslandi allt það besta, vilja halda í menningu sína, hefðir og hylla íslenska fánann? Hefur skólakerfið brugðist börnunum okkar með því að kenna þeim ekki baráttusögu forfeðra okkar fyrir sjálfstæði landsins? Getur það verið að ungt fólk á Íslandi sé svo spillt af eftirlæti og hafi það svo gott, að því sé alveg sama þó sjálfræði okkar fari yfir til ráðamanna í Brussel? Getur verið að þau séu orðin heilaþvegin af því að allt sé betra í útlöndum og það sé löstur að vera stoltur af uppruna sínum og menningu? Síðan hvenær hefur það verið leyfilegt og sjálfsagt fyrir stjórnmálamenn að ljúga? Hvernig er hægt að ætlast til að almenningur sé heiðarlegur ef hann horfir á ráðamenn þjóðarinnar segja eitt fyrir kosningar og gera síðan þvert öfugt við það þegar í stól ráðherra er komið? Eru þá ekki komin fordæmi fyrir því að það sé í lagi að ljúga, það er engin refsing við því, það lengist bara á þér nefið. Af hverju fullyrða stjórnmálamenn að vextir og verðlag muni lækka við inngöngu í ESB, þegar þeir vita að þetta er heimatilbúið vandamál, sem þeir geta lagað sjálfir? Síðan hvenær hefur það verið löstur eða óæskilegt að hlusta á ráðleggingar og læra af reynslu þeirra sem eldri eru? Er samfélagið að ýta undir aldursfordóma með því að segja þeim eldri að sitja heima í atkvæðagreiðslunni 29.ágúst? Hvaða „pakka“ vill fólk kíkja í? Trúir það því ekki að í pakkanum eru sömu reglur fyrir öll aðildarríki ESB, en mismunandi langur aðlögunartími til að aðlagast þeim? Hvað er svona erfitt við að skilja það? Það eru engar varanlegar undanþágur. Ef þú ætlar að ganga í Frímúrararegluna þá getur þú ekki samið um sér reglur fyrir þig, þú þarft að mæta og starfa eftir reglunum. Hvernig var með 3ja orkupakkann, átti hann ekki að innihalda svo mikla neytendavernd? Hver er staðreyndin í dag? Hækkað orkuverð og fleiri milliliðir meðal annars, er það ekki? Halda sjáendur að það komi eitthvað annað upp úr pakkanum en það sem ESB segir? Það eru ákveðnar reglur sem Ísland þarf að aðlaga sig að, einungis tíminn er umsemjanlegur. Kostnaðurinn við umsóknarferlið er mikill og þeim fjármunum væri betur varið í að laga ýmislegt hér heima. Af hverju vilja Íslendingar vera í stríði við vina okkar, Rússa? Væri ekki nær fyrir Ísland, sem er herlaust land, að vera boðberar friðar? Ég skil ekki af hverju við getum ekki haldið áfram að vera stoltir, sjálfstæðir og sjálfráða Íslendingar, sem höfum náð undraverðum árangri í nýsköpun á alþjóðavettvangi, gert alþjóðlega viðskiptasamninga og verið í alþjóðlegu samstarfi án þess að spyrja ráðamenn í Brussel um leyfi. Eigum við ekki bara að halda því áfram? Höfundur er frumkvöðull.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun