RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar 1. ágúst 2026 15:31 Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Sjá meira
Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar