Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 28. júní 2026 07:02 Margt áhugavert er að finna í gögnum tengdum misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna um inngöngu í Evrópusambandið frá árinu 2009. Það er að segja þeim gögnum sem núverandi ríkisstjórn hefur ekki læst inni í leyniherbergi sem aðeins alþingismenn hafa aðgang að en mega ekki upp upplýsa þjóðina um. Þar kemur meðal annars fram að innganga í sambandið kallaði á mikla „stofnanauppbyggingu“ hér á landi samhliða viðræðum í þeim efnum, það er að segja útþenslu hins opinbera, til þess að landið gæti staðið undir þeim skuldbindingum sem fylgdu því að vera innan þess. Vert er að hafa þetta í huga þegar því er haldið fram að innganga í Evrópusambandið myndi ekki þýða umfangsmeiri stjórnsýslu hér á landi. Eins og af Halldóri Jörgen Olesen í grein á Vísi á dögunum þar sem hann hafnaði því meðal annars að fjölga þyrfti starfsmönnum ráðuneytanna kæmi til hennar. Til dæmis er smæð íslenzku stjórnsýslunnar að áliti sambandsins til umfjöllunar í skjali á vegum þess frá árinu 2011 sem nefnist „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ og unnið var í kjölfar úttektar sambandsins á stjórnsýslunni. „Heilt á litið er [íslenzka] stjórnsýslan lítil og býr við takmarkaðar fjárveitingar. Verulegur niðurskurður á opinberum útgjöldum hefur enn fremur átt sér stað til þess að takast á við fjárhagserfiðleikana í kjölfar efnahagskrísunnar árið 2008. Niðurskurðurinn hefur dregið enn frekar úr getu stjórnsýslu Íslands til þess að sinna undirbúningi fyrir inngöngu í Evrópusambandið sem þó var takmörkuð að stærð fyrir,“ segir þannig í skjalinu og leynir sér ekki það sjónarmið sambandsins að stjórnsýslan hér á landi sé engan veginn í stakk búin til að ráða við það sem fylgir því að ganga í það. Fram kemur einnig í skjalinu að Ísland muni þurfa „að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf sambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan þess gerir kröfu um. […] Stjórnsýsla Íslands er lítil. Hjá stjórnarráðinu starfa um 700 opinberir starfsmenn og það samanstendur af tíu ráðuneytum. […] Ráðuneytin eru lítil og hafa á bilinu 26 til 214 starfsmenn. Að meðaltali 58 starfsmenn.“ Vert er að geta þess að stjórnarráðið er í dag ekki mikið fjölmennara en þá. Þá er rétt að árétta það að hér er á ferðinni mat Evrópusambandsins sjálfs. Vitanlega þarf þetta ekki að koma á óvart enda stjórnsýsla Evrópusambandsins miðuð við milljóna- og tugmilljónaþjóðir. Það er rétt hjá Halldóri að vegna EES-samningsins tekur Ísland upp megnið af regluverki sambandsins um innri markað þess. En ekki af öllu regluverki þess eins og gjarnan hefur ranglega verið haldið fram af Evrópusambandssinnum. Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2016 og miðað við þróunin fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag. Innan Evrópusambandsins væri hins vegar allt regluverk sambandsins eins og það leggði sig undir. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Sjá meira
Margt áhugavert er að finna í gögnum tengdum misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna um inngöngu í Evrópusambandið frá árinu 2009. Það er að segja þeim gögnum sem núverandi ríkisstjórn hefur ekki læst inni í leyniherbergi sem aðeins alþingismenn hafa aðgang að en mega ekki upp upplýsa þjóðina um. Þar kemur meðal annars fram að innganga í sambandið kallaði á mikla „stofnanauppbyggingu“ hér á landi samhliða viðræðum í þeim efnum, það er að segja útþenslu hins opinbera, til þess að landið gæti staðið undir þeim skuldbindingum sem fylgdu því að vera innan þess. Vert er að hafa þetta í huga þegar því er haldið fram að innganga í Evrópusambandið myndi ekki þýða umfangsmeiri stjórnsýslu hér á landi. Eins og af Halldóri Jörgen Olesen í grein á Vísi á dögunum þar sem hann hafnaði því meðal annars að fjölga þyrfti starfsmönnum ráðuneytanna kæmi til hennar. Til dæmis er smæð íslenzku stjórnsýslunnar að áliti sambandsins til umfjöllunar í skjali á vegum þess frá árinu 2011 sem nefnist „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ og unnið var í kjölfar úttektar sambandsins á stjórnsýslunni. „Heilt á litið er [íslenzka] stjórnsýslan lítil og býr við takmarkaðar fjárveitingar. Verulegur niðurskurður á opinberum útgjöldum hefur enn fremur átt sér stað til þess að takast á við fjárhagserfiðleikana í kjölfar efnahagskrísunnar árið 2008. Niðurskurðurinn hefur dregið enn frekar úr getu stjórnsýslu Íslands til þess að sinna undirbúningi fyrir inngöngu í Evrópusambandið sem þó var takmörkuð að stærð fyrir,“ segir þannig í skjalinu og leynir sér ekki það sjónarmið sambandsins að stjórnsýslan hér á landi sé engan veginn í stakk búin til að ráða við það sem fylgir því að ganga í það. Fram kemur einnig í skjalinu að Ísland muni þurfa „að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf sambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan þess gerir kröfu um. […] Stjórnsýsla Íslands er lítil. Hjá stjórnarráðinu starfa um 700 opinberir starfsmenn og það samanstendur af tíu ráðuneytum. […] Ráðuneytin eru lítil og hafa á bilinu 26 til 214 starfsmenn. Að meðaltali 58 starfsmenn.“ Vert er að geta þess að stjórnarráðið er í dag ekki mikið fjölmennara en þá. Þá er rétt að árétta það að hér er á ferðinni mat Evrópusambandsins sjálfs. Vitanlega þarf þetta ekki að koma á óvart enda stjórnsýsla Evrópusambandsins miðuð við milljóna- og tugmilljónaþjóðir. Það er rétt hjá Halldóri að vegna EES-samningsins tekur Ísland upp megnið af regluverki sambandsins um innri markað þess. En ekki af öllu regluverki þess eins og gjarnan hefur ranglega verið haldið fram af Evrópusambandssinnum. Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2016 og miðað við þróunin fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag. Innan Evrópusambandsins væri hins vegar allt regluverk sambandsins eins og það leggði sig undir. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun