Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar 22. júní 2026 09:31 Þann 29. ágúst greiðum við atkvæði um hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Herferðin „SJÁ“, „Já til að sjá“, byggir á einfaldri og þægilegri hugmynd: að Íslendingar eigi ekki að gera upp hug sinn um aðild fyrr en samningur liggur á borðinu. Fyrst sjáum við samninginn, svo ákveðum við okkur. Þetta hljómar varfærnislega og skynsamlega. Það er ein veigamikil brotalöm á þessari nálgun. Stærstu spurningarnar um aðild ráðast ekki af samningi sem á eftir að semja. Þær eru þegar útkljáðar, í sáttmálum og lögum Evrópusambandsins, löngu áður en nokkur Íslendingur sest að samningaborði. Þess vegna setti ég upp síðuna jatiladfela.com. Hún er andsvar, og já, skopstæling, við „Já til að sjá“, en erindi hennar er fullkomlega alvarlegt: það sem mestu skiptir geturðu séð strax. Tökum nokkur dæmi um það sem þegar liggur fyrir, í sáttmálum sambandsins, í lögum þess og í tölum sem hver sem er getur flett upp, óháð því hvað kæmi út úr viðræðum. Atkvæðavægi Íslands í ráðherraráði ESB yrði um 0,09%, enda ræðst vægið af íbúafjölda í kerfi aukins meirihluta. Á Evrópuþinginu fengi Ísland sex þingsæti af 720. Þetta er einföld stærðfræði og fyrirliggjandi sætaskipan. Stjórn fiskveiða, nánar tiltekið verndun fiskistofna, sem mestu varðar fyrir Ísland, fellur undir einkavald sambandsins samkvæmt 3. grein (1)(d) sáttmálans um starfshætti ESB. Þar fengi Ísland ekkert neitunarvald. Ekkert aðildarríki hefur varanlega undanþágu frá sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni. Núll. Hver sem flettir upp 3. grein sáttmálans sér það sjálfur. Loks er talan sem oft er slegið fram: að Ísland hafi þegar tekið upp „um 75%“ af reglum ESB gegnum EES og því sé lítið eftir óséð. Sú tala miðar við annan nefnara en sú sem ég nota. Þegar litið er til allra ESB-gerða er hlutfallið nær 20–25%. Mismunurinn liggur í því hvað er talið með. Á jatiladfela.com er hver fullyrðing tengd heimild og merkt eftir vissustigi, staðfest, rökstutt eða mat. Þú þarft ekki að taka mín orð trúanleg frekar en nokkurs annars. Heimildirnar liggja frammi á evropumalin.is og hver sem vill má rekja þær til frumheimilda. Samningur skiptir auðvitað máli, upp að vissu marki. Aðlögunartími getur lengst eða styst og ýmis útfærsluatriði ráðast af viðræðum. Það breytir hinsvegar ekki grunninum: valdinu yfir fiskimiðunum, vægi Íslands í atkvæðagreiðslum í Brussel, og því að engin varanleg undanþága frá sjávarútvegsstefnunni stendur til boða. Margir kalla það varfærni að bíða eftir samningnum áður en afstaða er tekin. Biðin bætir engu við þekkingu okkar á þessum atriðum, því þau liggja þegar fyrir. Ég sé enga ástæðu til að geyma svarið fram í ágúst. Skoðið tölurnar sjálf. „SJÁ“ vill að við sjáum áður en við tökum afstöðu, gott og vel. Þá skulum við byrja á því sem þegar blasir við. Höfundur er fullveldissinni, ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Þann 29. ágúst greiðum við atkvæði um hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Herferðin „SJÁ“, „Já til að sjá“, byggir á einfaldri og þægilegri hugmynd: að Íslendingar eigi ekki að gera upp hug sinn um aðild fyrr en samningur liggur á borðinu. Fyrst sjáum við samninginn, svo ákveðum við okkur. Þetta hljómar varfærnislega og skynsamlega. Það er ein veigamikil brotalöm á þessari nálgun. Stærstu spurningarnar um aðild ráðast ekki af samningi sem á eftir að semja. Þær eru þegar útkljáðar, í sáttmálum og lögum Evrópusambandsins, löngu áður en nokkur Íslendingur sest að samningaborði. Þess vegna setti ég upp síðuna jatiladfela.com. Hún er andsvar, og já, skopstæling, við „Já til að sjá“, en erindi hennar er fullkomlega alvarlegt: það sem mestu skiptir geturðu séð strax. Tökum nokkur dæmi um það sem þegar liggur fyrir, í sáttmálum sambandsins, í lögum þess og í tölum sem hver sem er getur flett upp, óháð því hvað kæmi út úr viðræðum. Atkvæðavægi Íslands í ráðherraráði ESB yrði um 0,09%, enda ræðst vægið af íbúafjölda í kerfi aukins meirihluta. Á Evrópuþinginu fengi Ísland sex þingsæti af 720. Þetta er einföld stærðfræði og fyrirliggjandi sætaskipan. Stjórn fiskveiða, nánar tiltekið verndun fiskistofna, sem mestu varðar fyrir Ísland, fellur undir einkavald sambandsins samkvæmt 3. grein (1)(d) sáttmálans um starfshætti ESB. Þar fengi Ísland ekkert neitunarvald. Ekkert aðildarríki hefur varanlega undanþágu frá sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni. Núll. Hver sem flettir upp 3. grein sáttmálans sér það sjálfur. Loks er talan sem oft er slegið fram: að Ísland hafi þegar tekið upp „um 75%“ af reglum ESB gegnum EES og því sé lítið eftir óséð. Sú tala miðar við annan nefnara en sú sem ég nota. Þegar litið er til allra ESB-gerða er hlutfallið nær 20–25%. Mismunurinn liggur í því hvað er talið með. Á jatiladfela.com er hver fullyrðing tengd heimild og merkt eftir vissustigi, staðfest, rökstutt eða mat. Þú þarft ekki að taka mín orð trúanleg frekar en nokkurs annars. Heimildirnar liggja frammi á evropumalin.is og hver sem vill má rekja þær til frumheimilda. Samningur skiptir auðvitað máli, upp að vissu marki. Aðlögunartími getur lengst eða styst og ýmis útfærsluatriði ráðast af viðræðum. Það breytir hinsvegar ekki grunninum: valdinu yfir fiskimiðunum, vægi Íslands í atkvæðagreiðslum í Brussel, og því að engin varanleg undanþága frá sjávarútvegsstefnunni stendur til boða. Margir kalla það varfærni að bíða eftir samningnum áður en afstaða er tekin. Biðin bætir engu við þekkingu okkar á þessum atriðum, því þau liggja þegar fyrir. Ég sé enga ástæðu til að geyma svarið fram í ágúst. Skoðið tölurnar sjálf. „SJÁ“ vill að við sjáum áður en við tökum afstöðu, gott og vel. Þá skulum við byrja á því sem þegar blasir við. Höfundur er fullveldissinni, ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun