Blóð, sviti og tár skemmti­legra en að prumpa út lögum

Verkefnið Dóra & döðlurnar varð upphaflega til í tónlistarskólanum Miðstöðinni fyrir átta árum síðan. Í dag eru hljómsveitarmeðlimir sex talsins, Bára Katrín Jóhannsdóttir, Guðrún Ýr Guðmundsdóttir, Auður Árnadóttir, Hekla Sif Sævaldsdóttir, Helga Sigríður E Kolbeins og Sara Lind Pálmadóttir.

Blaðamaður ræddi við Báru Katrínu Jóhannsdóttur og Guðrúnu Ýr Guðmundsdóttur sem eru báðar söngkonur og gítarleikarar sveitarinnar.

Fyrsta gigg í eigin fermingu

Bára Katrín er tvítug og Guðrún er 23 ára og eru meðlimir flestar á því aldursbili.

„Haustið 2018 myndum við hljómsveitina sem hluta af verkefni í tónlistarskólanum. Við vorum með stífar æfingar allan veturinn og fyrsta giggið var í fermingunni minni,“ segir Bára kímin en hún hefur verið hluti af hljómsveitinni frá upphafi.

Fermingargiggið kom óvart upp að hennar sögn.

„Ég bað tónlistarkennarann okkar um að fá hátalara í láni fyrir veisluna en hann misskildi mig og hélt ég væri að bóka okkur á gigg. Við kýldum bara á það og það gekk ótrúlega vel.“

Frá þessu fyrsta giggi hefur mikið vatn runnið til sjávar hjá sveitinni. Sumir meðlimir hafa farið í aðra átt og yfirgefið í góðu og nýir hafa í staðinn bæst við.

„Hægt og rólega fórum við að taka þessu af meiri alvöru og eftir standa þær sem vilja gera þetta af fullum krafti, segja stelpurnar.“

Dórulausar döðlur

 Nafnið Dóra & döðlurnar er grípandi en það er þó skondið að Dóra sjálf er ekki lengur hluti af hljómsveitinni.

„Gamli bassaleikarinn okkar heitir Dóra og hún var ekkert alltof mikið fyrir sviðsljósið. Okkur hefur alltaf þótt mikilvægt að allar stelpurnar syngi saman í bakröddunum en hún vildi það alls ekki, þannig við spurðum hana hvort við mættum frekar skíra sveitina þá eftir henni sem hún samþykkti,“ segja stelpurnar brosandi.

„Það er alltof oft þannig að fólk veit bara hverjir aðalsöngvarar eru í hljómsveitum. Bassinn er grunnurinn að allri tónlistinni.“

Dóra yfirgaf sveitina svo í mjög góðu og er að sögn stelpnanna að brillera í dag í lífinu sem öflugur sviðsmaður í leikhúsunum.

„Nafnið er bara svo grípandi að við gátum ekki breytt því.“

Þær segjast stöðugt vera að þróast í tónlist og óhræddar við að taka áhættu.

„Við erum alltaf að taka þessu af meiri og meiri alvöru og erum að gera okkar allra besta við að komast inn í senuna. Við reynum að spila sem mest, erum að gefa út eigin tónlist og erum mjög stoltar af því sem við erum að gera.“

Þá hafa þær séð skýra þróun á listsköpun sinni undanfarin ár.

„Við fórum frá því að vera allar í menntaskóla og mjög týndar í lífinu yfir í það að átta okkur á því að þetta er draumurinn okkar, þetta er það sem við viljum eyða okkar tíma í. 

Við viljum leggja blóð, svita og tár í þetta og fáum að hittast tvisvar í viku á skipulögðum æfingum. Það eru svo mikil forréttindi. Hér er mögnuð kvenorka og mikill kraftur og þetta er það sem ég er hvað þakklátust fyrir í lífinu,“ segir Bára Katrín og Guðrún Ýr tekur undir.

Enginn mættur klukkan ellefu um morgun

Talið berst þá að fjölbreyttum og skemmtilegum giggum sem stelpurnar hafa tekið.

„Við reynum að segja já við öllu sem býðst og afla okkur reynslu, sama hvert giggið er og stundum hafa þau verið ansi fyndin en eiginlega alltaf skemmtileg. Þótt við komumst ekki allar þá finnum við út úr því og segjum já. 

Eitt skemmtilegasta gigg sem við höfum tekið var síðasta sumar þegar við fengum styrk frá Reykjavíkurborg til að spila á Óðinstorgi og það gekk sjúklega vel. Sólin skein og fullt af fólki mætti.“

Morguninn eftir var hljómsveitin bókuð á vegan matarhátíð í Hafnarfirði.

„Við tvær vorum þær einu sem komust og giggið var klukkan ellefu um morgun, þannig það var bókstaflega enginn kominn og við spiluðum bara fyrir starfsfólk. 

Þegar við vorum að klára settið var fólk farið að mæta og stemning að færast í hópinn þannig við báðum skipuleggjendur um að fá að spila aftur, sem þau blessunarlega samþykktu. Þetta var æðislegt,“ segir Bára glöð í bragði.

Elliheimilin best

„Við spilum líka oft á elliheimilum sem er rosalega gaman,“ bætir Guðrún Ýr við.

„Það er rosalega gefandi og eitthvað besta crowd sem þú getur fundið. Þau hlusta af mikilli einlægni og þakka alltaf rosalega mikið fyrir sig en þakklætið er svo gagnkvæmt.“

Ástríða stelpnanna liggur án efa í því að koma fram.

„Það er svo drífandi að segja já við giggum og fá að upplifa alls konar. Það er meiriháttar batterí fyrir okkur að rigga öllu upp enda sex stelpna sveit. 

Í fyrra vorum við að spila á Heima hátíðinni í Hafnarfirði á heimilum fólks og á einum stað var svið fyrir eins og einn trúbador en við létum það algjörlega ganga og komumst allar fyrir. Það er ekkert sem við getum ekki leyst saman,“ segir Guðrún Ýr. 

Erfitt að prumpa út endalausu efni

Þær segja vissulega erfitt að koma sér á framfæri í mjög hröðum bransa.

„Maður á að prumpa út endalausu efni og það á að gerast svo hratt. Í staðinn fyrir að einblína bara á listina þurfum við að hugsa: Hvernig get ég lifað á þessu? Við erum líka lengi að vinna því lögin okkar eru með lifandi hljóðfæraleik og verðum að gefa okkur mikinn tíma í tónlistina okkar. 

Ég upplifi stundum eins og við séum bara fyrir þegar fólk fær okkur á gigg því við erum með allt okkar hafurtask og þurfum að rigga öllu upp. En um leið og við byrjum að spila þá er þetta allt svo miklu meira en bara þess virði,“ segir Bára en hún semur flest lög sveitarinnar.

„Ég er mikil áhugamanneskja um textaskrif og hef gaman að því að velta þessu vel fyrir mér. Ég sem til að komast yfir hluti og vinna í mínum málum en ég get ekki samið um eitthvað þegar ég er í miðjum aðstæðum, það verður alltaf að vera svolítil fjarlægt. 

Svo fannst mér líka erfitt að finna lög þar sem mér finnst röddin mín fá að njóta sín. Það var í raun það sem ýtti mér fyrst út í það að byrja að semja.“

Ögrar óöryggi í gegnum tónlistina

Hún segir textasmíðina góða leið til að sjá hluti í samhengi.

„Á komandi plötu erum við með lag sem heitir Annað en ég og fjallar í raun um að vera ung kona í dag í tónlistarbransanum þar sem er stöðugt verið að ýta undir samkeppni á milli kvenna. 

Ég man eftir að hafa einhvern tíma heyrt viðtal við tónlistarkonu þar sem hún talaði um að það væru alltaf stólar við borðið fyrir strákana en aldrei bætt við stólum fyrir fleiri stelpur. 

Það sat lengi í mér og ég áttaði mig á því að ég væri að horfa á aðrar tónlistarkonur sem samkeppni. Auðvitað eigum við að vera allar saman í liði. Þannig tónlistin fær mann til að átta sig á eigin óöryggi og ögra því.“

Hringferð og plata

Dóra & döðlurnar stefna langt, þær eru að vinna í nýrri plötu, voru að gefa út lagið Gríptu mig og ætla að senda frá sér plötu vonandi í kringum áramótin næstu.

Lagið má heyra í spilaranum hér að neðan: 

„Við stefnum bara enn lengra og að við komumst inn í meginstrauminn hérlendis. Við viljum að fólk sjái okkur og heyri tónistina okkar, helst að það sé ekki hægt að halda gott ball án þess að fá Dóru og döðlurnar á svæðið,“ segja stelpurnar brosandi.

„Við tökum öllum giggum, erum endalaust að koma okkur áfram og ætlum að skella okkur í tónleikaferðalag um landið í júní. Það er mikið af ævintýrum fram undan og við ætlum að halda áfram að dreifa góðri orku og gleðinni.“

Hér má hlusta á Dóru & Döðlurnar á streymisveitunni Spotify.