Takk Hveragerði Njörður Sigurðsson skrifar 14. maí 2026 10:02 „Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Njörður Sigurðsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
„Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar