Mestu verðmæti Garðabæjar! Guðlaugur Kristmundsson skrifar 11. maí 2026 07:01 Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Kristmundsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun