Styðjum betur við börn í Kópavogi Ester Halldórsdóttir skrifar 8. maí 2026 09:21 Það er gott að búa í Kópavogi, en margt má þó bæta. Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (ADHD, einhverfa og lesblinda) er verulega ábótavant. Það þarf að mæta börnum strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám eða eru utanvelta í þeirra nærumhverfi, og koma þannig í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Eins og staðan er núna þurfa foreldrar þessara barna að sækja aðstoð fyrir þau utan skólans á vinnutíma, sem er gríðarlega kostnaðarsamt og eykur álag á vinnandi fólk. Sálfræðiþjónusta og talmeinaþjónusta ekki í boði fyrir börn í Kópavogi Börn í Kópavogi hafa almennt ekki aðgang að þjónustu talmeinafræðinga á vegum Kópavogsbæjar, og þar með innan veggja leikskóla eða skóla, nema vandinn sé „minni háttar.“ Í flestum tilfellum þurfa foreldrar því að sækja um að komast að hjá sjálfstætt starfandi talmeinafræðingum en bið eftir slíkri þjónustu getur verið mörg ár. Slík þjónusta er yfirleitt einungis í boði á dagvinnutíma sem eins og fyrr segir eykur álag á foreldra. Börn í Kópavogi hafa heldur ekki aðgang að sálfræðiþjónustu í skólum. Sálfræðingar á vegum Kópavogsbæjar gera forgreiningar á börnum með grun um ADHD eða einhverfu, en eftir að forgreining er komin fara börnin á biðlista hjá geðheilsumiðstöð barna sem er nú um þrjú ár. Á meðan á þessari bið stendur, og eftir að greining er komin, fá börnin okkar enga aðstoð innan veggja skólans. Börn með taugafjölbreytileika og kvíða þurfa mörg hver á þjónustu sálfræðinga að halda og aðstoð með félagsfærni. Fjárfestum í framtíð barnanna okkar Ég trúi því að ef börn eru gripin strax í leikskóla eða á fyrstu árum grunnskólagöngu er oft hægt að koma í veg fyrir vandamál sem tengjast vanlíðan seinna meir, svo sem félagslega einangrun eða vímuefnanotkun. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu og talmeinaþjónustu innan skóla og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Börnum með taugafjölbreytileika eru allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Það þarf að forgangsraða fjármunum, og ættu börnin okkar alltaf að koma fyrst. Það að eyða mörghundruð milljónum í gæluverkefni í Smáralind meðan börnin okkar fá ekki þá aðstoð sem þau þurfa er galið. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar í suðvesturkjördæmi og þriggja barna móðir í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Sjá meira
Það er gott að búa í Kópavogi, en margt má þó bæta. Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (ADHD, einhverfa og lesblinda) er verulega ábótavant. Það þarf að mæta börnum strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám eða eru utanvelta í þeirra nærumhverfi, og koma þannig í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Eins og staðan er núna þurfa foreldrar þessara barna að sækja aðstoð fyrir þau utan skólans á vinnutíma, sem er gríðarlega kostnaðarsamt og eykur álag á vinnandi fólk. Sálfræðiþjónusta og talmeinaþjónusta ekki í boði fyrir börn í Kópavogi Börn í Kópavogi hafa almennt ekki aðgang að þjónustu talmeinafræðinga á vegum Kópavogsbæjar, og þar með innan veggja leikskóla eða skóla, nema vandinn sé „minni háttar.“ Í flestum tilfellum þurfa foreldrar því að sækja um að komast að hjá sjálfstætt starfandi talmeinafræðingum en bið eftir slíkri þjónustu getur verið mörg ár. Slík þjónusta er yfirleitt einungis í boði á dagvinnutíma sem eins og fyrr segir eykur álag á foreldra. Börn í Kópavogi hafa heldur ekki aðgang að sálfræðiþjónustu í skólum. Sálfræðingar á vegum Kópavogsbæjar gera forgreiningar á börnum með grun um ADHD eða einhverfu, en eftir að forgreining er komin fara börnin á biðlista hjá geðheilsumiðstöð barna sem er nú um þrjú ár. Á meðan á þessari bið stendur, og eftir að greining er komin, fá börnin okkar enga aðstoð innan veggja skólans. Börn með taugafjölbreytileika og kvíða þurfa mörg hver á þjónustu sálfræðinga að halda og aðstoð með félagsfærni. Fjárfestum í framtíð barnanna okkar Ég trúi því að ef börn eru gripin strax í leikskóla eða á fyrstu árum grunnskólagöngu er oft hægt að koma í veg fyrir vandamál sem tengjast vanlíðan seinna meir, svo sem félagslega einangrun eða vímuefnanotkun. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu og talmeinaþjónustu innan skóla og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Börnum með taugafjölbreytileika eru allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Það þarf að forgangsraða fjármunum, og ættu börnin okkar alltaf að koma fyrst. Það að eyða mörghundruð milljónum í gæluverkefni í Smáralind meðan börnin okkar fá ekki þá aðstoð sem þau þurfa er galið. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar í suðvesturkjördæmi og þriggja barna móðir í Kópavogi.
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar