Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar 1. maí 2026 10:03 Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Sjá meira
Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar