Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:51 Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar