Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:51 Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Skoðun Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Sjá meira
Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar