100 ára uppbygging á næstu 15 árum Halla Thoroddsen skrifar 13. apríl 2026 06:30 Rétt rúmlega 100 ár eru liðin frá því að fyrsta hjúkrunarheimilið var opnað á Íslandi. Uppbyggingin hefur meira og minna alla tíð fylgt þörfinni og efnahagslegu svigrúmi samfélagsins hverju sinni. Þjónustan var áður einfaldari og allt annars eðlis en við þekkjum í dag. Síðustu áratugi hefur áherslan svo breyst. Minni stofnanabragur, meiri gæði og fjölbreyttari þjónusta. Hundrað árum síðar eru um 3.000 hjúkrunarrými í rekstri á Íslandi. Áskoranirnar liggja fyrir Verkefnin á komandi áratugum eru ekki ófyrirsjáanleg. Þau liggja fyrir. Aldraðir falla ekki af himnum ofan. Mest aðkallandi verkefnið er skýrt. Það er skortur á hjúkrunarrýmum fyrir þá sem þurfa sólarhringsþjónustu. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar mun fjöldi 80 ára og eldri tvöfaldast fram til ársins 2040. Þróunin hefur verið línuleg og stöðug undanfarin áratug en er nú í veldisvexti. Þetta bætist við það neyðarástandið sem nú ríkir. Frá áramótum hafa að jafnaði á annað hundrað manns legið á Landspítala með virkt færni- og heilsumat. Einstaklingar sem eiga lögum samkvæmt rétt á hjúkrunarrými. Að meðaltali bætast 15 manns á viku við þennan lista, bara á Landspítalanum. Í dag eru um 700 manns á biðlista eftir hjúkrunarrými. Þetta er staðan í dag og ástandið mun ekki lagast af sjálfu sér. Hvernig reiknum við þörfina? Þegar við reiknum þörf á hjúkrunarrýmum fram í tímann eru sumar breytur augljósar, aðrar örlítið flóknari. Við vitum hvað það verða margir 80 ára eftir 20 ár. Vissulega þarf að líta til nokkurra þátta en í grófum dráttum verða þeir sem eru 60 ára í dag 80 ára eftir 20 ár, ef guð lofar. Önnur úrræði, forvarnir, fræðsla og aukin heimaþjónusta, eru flóknari breytur að mæla. En jafnvel þó við séum bjartsýn á árangur þessara þátta þá er myndin skýr. Samkvæmt mælaborði KPMG má gera ráð fyrir að þörf verði á 6.400 hjúkrunarrýmum árið 2040. Það er varfærin og bjartsýn spá. Við þurfum að byggja a.m.k. 3500 rými á næstu 15 árum. Það er meira en við höfum byggt síðastliðin 100 ár. Undanfarna áratugi hafa að jafnaði bæst við um 40 rými á ári. Nú þurfum við 200. Sem til einföldunar samsvarar tveimur meðalstórum hjúkrunarheimilum. Á hverju einasta ári. Enn eitt vandamálið Málaflokkur aldraðra situr í vandamálahítinni í samfélaginu. Við vitum flest af vandanum en fáir finna lengi fyrir áhrifunum. En áhrifin eru raunveruleg og fyrir fleiri en fólk gerir sér almennt grein fyrir . Fólk sem á rétt á hjúkrunarrými og umönnun býr við skert lífsgæði síðustu ár ævinnar. Aðstandendur standa vaktina, neyðast til að setja líf sitt á pásu. Tekjur skerðast og álag eykst. Þetta er ekki bara vandi aldraðra. Þetta er fjölskylduvandamál. Þá eru ótalin áhrifin á heilbrigðiskerfið. Einn biðlisti býr til annan. Ef einstaklingur er fastur á spítala og kemst ekki á hjúkrunarheimili þá kemst næsti sem þarf bráðaþjónustu ekki að, rýmin eru takmörkuð. Það er raunverulegt vandamál sem hver sem er getur lent í ef heilsan brestur. Staðan er augljós. Afleiðingarnar eru margvíslegar og snerta tugi þúsunda einstaklinga. Við vitum hvað þarf að gera, við þurfum að byggja meira á næstu 15 árum en við höfum gert á síðustu 100. Það er margt í pípunum en við þurfum allar hendur á dekk til að takast á við verkefnin framundan, fagna frumkvæði og nýjum lausnum. Höfundur er forstjóri Sóltúns heilbrigðisþjónustu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjúkrunarheimili Mest lesið Að langa en geta ekki Birna Heiðarsdóttir Skoðun Flugfélög og styrkur stéttarfélaga, traust og tryggð Matthías Arngrímsson Skoðun Opinn tékki með fullveldið að veði Sigurður Egilsson Skoðun Hversu mikið af varnarefnum er í matnum þínum? Anna Lind Fells Skoðun Tveir öfgamenn ganga inn á bar... Ólafur Hauksson Skoðun Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir Skoðun Tala og tala en gera ekki neitt Tómas Þór Þórðarson Skoðun Hver er munurinn á Þorgerði Katrínu og Donald Trump? Júlíus Valsson Skoðun Framkvæmdastjórar SA styðja hækkun kostnaðar við opinbert eftirlit Hörður Þorsteinsson Skoðun Alþingi í samstarfi við pólitísk félagasamtök? Guttormur Þorsteinsson Skoðun Skoðun Skoðun Kæru landar - Af hverju eigum við að segja JÁ í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Forgangsröðun fjár úti í skurði Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Staða Grindavíkur Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Fyrstu fasteignakaup sjaldan verið aðgengilegri Víðir Arnar Kristjánsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan 2026: Vöxturinn er ekki lengur sjálfgefinn Herborg Svana Hjelm skrifar Skoðun Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Hversu mikið af varnarefnum er í matnum þínum? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Tveir öfgamenn ganga inn á bar... Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Hildarleikur Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Frístundastarf skiptir máli - líka á sumrin ! Steinn Jóhannsson,Soffía Pálsdóttir ,Jakob Frímann Þorsteinsson skrifar Skoðun Börn send fram og til baka Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Flugfélög og styrkur stéttarfélaga, traust og tryggð Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun Framkvæmdastjórar SA styðja hækkun kostnaðar við opinbert eftirlit Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Þekking sem mótar land, byggð og samfélag Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun „Þegar þekking skapar ábyrgð. Hvað myndi Mannréttindadómstóll Evrópu segja um Seyðisfjörð?“ Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Hvað gerist þegar barn hættir að treysta fullorðnum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Til hvers var barist og hver situr að aflanum? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver er munurinn á Þorgerði Katrínu og Donald Trump? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Traust verður verðmætasta auðlind fyrirtækja á tímum gervigreindar Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Tala og tala en gera ekki neitt Tómas Þór Þórðarson skrifar Skoðun Leiðrétting á loftslagsumræðu á Alþingi: Ísland er ekki fyrirmynd og ESB er ekki vandamálið Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Barnamenning mótar raddir framtíðar Logi Már Einarsson skrifar Skoðun Samfélagið á innsoginu: Við bíðum bara eftir næsta morði á borð við Menningarnótt Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar hegðun er ákall en enginn hlustar Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Alþingi í samstarfi við pólitísk félagasamtök? Guttormur Þorsteinsson skrifar Skoðun Að langa en geta ekki Birna Heiðarsdóttir skrifar Skoðun Misskilningur um samræmingu heilbrigðiseftirlits Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Opinn tékki með fullveldið að veði Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Gjaldmiðlamálið: íslenski smábáturinn eða stóra skipið sem þolir ólgusjó? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Rétt rúmlega 100 ár eru liðin frá því að fyrsta hjúkrunarheimilið var opnað á Íslandi. Uppbyggingin hefur meira og minna alla tíð fylgt þörfinni og efnahagslegu svigrúmi samfélagsins hverju sinni. Þjónustan var áður einfaldari og allt annars eðlis en við þekkjum í dag. Síðustu áratugi hefur áherslan svo breyst. Minni stofnanabragur, meiri gæði og fjölbreyttari þjónusta. Hundrað árum síðar eru um 3.000 hjúkrunarrými í rekstri á Íslandi. Áskoranirnar liggja fyrir Verkefnin á komandi áratugum eru ekki ófyrirsjáanleg. Þau liggja fyrir. Aldraðir falla ekki af himnum ofan. Mest aðkallandi verkefnið er skýrt. Það er skortur á hjúkrunarrýmum fyrir þá sem þurfa sólarhringsþjónustu. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar mun fjöldi 80 ára og eldri tvöfaldast fram til ársins 2040. Þróunin hefur verið línuleg og stöðug undanfarin áratug en er nú í veldisvexti. Þetta bætist við það neyðarástandið sem nú ríkir. Frá áramótum hafa að jafnaði á annað hundrað manns legið á Landspítala með virkt færni- og heilsumat. Einstaklingar sem eiga lögum samkvæmt rétt á hjúkrunarrými. Að meðaltali bætast 15 manns á viku við þennan lista, bara á Landspítalanum. Í dag eru um 700 manns á biðlista eftir hjúkrunarrými. Þetta er staðan í dag og ástandið mun ekki lagast af sjálfu sér. Hvernig reiknum við þörfina? Þegar við reiknum þörf á hjúkrunarrýmum fram í tímann eru sumar breytur augljósar, aðrar örlítið flóknari. Við vitum hvað það verða margir 80 ára eftir 20 ár. Vissulega þarf að líta til nokkurra þátta en í grófum dráttum verða þeir sem eru 60 ára í dag 80 ára eftir 20 ár, ef guð lofar. Önnur úrræði, forvarnir, fræðsla og aukin heimaþjónusta, eru flóknari breytur að mæla. En jafnvel þó við séum bjartsýn á árangur þessara þátta þá er myndin skýr. Samkvæmt mælaborði KPMG má gera ráð fyrir að þörf verði á 6.400 hjúkrunarrýmum árið 2040. Það er varfærin og bjartsýn spá. Við þurfum að byggja a.m.k. 3500 rými á næstu 15 árum. Það er meira en við höfum byggt síðastliðin 100 ár. Undanfarna áratugi hafa að jafnaði bæst við um 40 rými á ári. Nú þurfum við 200. Sem til einföldunar samsvarar tveimur meðalstórum hjúkrunarheimilum. Á hverju einasta ári. Enn eitt vandamálið Málaflokkur aldraðra situr í vandamálahítinni í samfélaginu. Við vitum flest af vandanum en fáir finna lengi fyrir áhrifunum. En áhrifin eru raunveruleg og fyrir fleiri en fólk gerir sér almennt grein fyrir . Fólk sem á rétt á hjúkrunarrými og umönnun býr við skert lífsgæði síðustu ár ævinnar. Aðstandendur standa vaktina, neyðast til að setja líf sitt á pásu. Tekjur skerðast og álag eykst. Þetta er ekki bara vandi aldraðra. Þetta er fjölskylduvandamál. Þá eru ótalin áhrifin á heilbrigðiskerfið. Einn biðlisti býr til annan. Ef einstaklingur er fastur á spítala og kemst ekki á hjúkrunarheimili þá kemst næsti sem þarf bráðaþjónustu ekki að, rýmin eru takmörkuð. Það er raunverulegt vandamál sem hver sem er getur lent í ef heilsan brestur. Staðan er augljós. Afleiðingarnar eru margvíslegar og snerta tugi þúsunda einstaklinga. Við vitum hvað þarf að gera, við þurfum að byggja meira á næstu 15 árum en við höfum gert á síðustu 100. Það er margt í pípunum en við þurfum allar hendur á dekk til að takast á við verkefnin framundan, fagna frumkvæði og nýjum lausnum. Höfundur er forstjóri Sóltúns heilbrigðisþjónustu.
Skoðun Frístundastarf skiptir máli - líka á sumrin ! Steinn Jóhannsson,Soffía Pálsdóttir ,Jakob Frímann Þorsteinsson skrifar
Skoðun Framkvæmdastjórar SA styðja hækkun kostnaðar við opinbert eftirlit Hörður Þorsteinsson skrifar
Skoðun „Þegar þekking skapar ábyrgð. Hvað myndi Mannréttindadómstóll Evrópu segja um Seyðisfjörð?“ Lárus Bjarnason skrifar
Skoðun Traust verður verðmætasta auðlind fyrirtækja á tímum gervigreindar Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Leiðrétting á loftslagsumræðu á Alþingi: Ísland er ekki fyrirmynd og ESB er ekki vandamálið Eyþór Eðvarðsson skrifar
Skoðun Samfélagið á innsoginu: Við bíðum bara eftir næsta morði á borð við Menningarnótt Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Gjaldmiðlamálið: íslenski smábáturinn eða stóra skipið sem þolir ólgusjó? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar