Samningaeftirlitið - bannað börnum! Hannes Friðriksson skrifar 26. mars 2026 16:01 „Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Sjá meira
„Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar