Lögmaður á villigötum – skák og mát… Agnar Þór Guðmundsson skrifar 20. mars 2026 07:31 Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lögmennska Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar