Hús­fé­lagið

Evrópusambandið er eins og risavaxið húsfélag, en þó eru sumir jafnari en aðrir í stjórn félagsins og hússjóðurinn skiptist misjafnt á milli íbúða. Sumir þiggja stórar greiðslur úr sjóðnum, langt umfram það sem þeir borga, en aðrir íbúðaeigendur borga mun meira inní sjóðinn en þeir fá úr honum.

Þeir sem eiga stærstu íbúðirnar, stofnendur húsfélagsins, eru með langflesta í stjórn húsfélagsins og ráða þar nánast öllu. Reglur sjóðsins eru algildar fyrir allar íbúðir húsfélagins og allir þurfa að undirgangast þær. Sumir vilja halda því fram að afnotaréttur þeirra að lóðinni fyrir framan íbúðina verði áfram þeirra, en því miður er það svo að reglurnar kveða skýrt á um að húsfélagið fer með afnotin af garðinum.

Í húsfélaginu í dag eru 27 íbúðir. Tíu íbúðir borga meira í sjóðinn en fá úr honum, meðan restin, hinar sautján íbúðirnar fá meira úr sjóðnum. Allt reiknað og úthlutað af ótal starfsmönnum sjóðsins. Því ætti það ekki að koma neinum á óvart þegar að allir þeir sem nú eru umsóknaraðilar að húsfélaginu verða nettó þiggjendur úr sjóðnum um ókomin ár að þá seilist sjóðurinn í að fá ríka íbúðareigendur í húsfélagið til að deila byrðunum með hinum tíu sem halda sjóðnum uppi í dag. Tala nú ekki um ef stór garður fylgir með viðkomandi sem hægt er að nýta fyrir hina íbúa húsfélagins. Húsfélaginu vantar fleiri borgandi íbúa til að borga fyrir að skipta um gólefni og innréttingar hjá hinum.

Að vera í slíku húsfélagi ætti ekki að hugnast neinum.

Höfundur er varaformaður Sjálfstæðisflokksins og þingmaður Norðausturkjördæmis.