Börnin okkar – sameiginleg ábyrgð Hanna Borg Jónsdóttir skrifar 9. mars 2026 12:01 Við búum í samfélagi sem hefur lengi haft einn grundvallarþráð í sinni sjálfsmynd - að börnum skuli líða vel og að þau fái tækifæri til að blómstra. Það er hluti af okkar samfélagssáttmála og oft ástæða þess að þau sem búið hafa erlendis snúa aftur heim til að ala upp börnin sín. Við vitum að það sem gerist í æsku mótar líf fólks, ekki bara í dag heldur alla tíð. Við erum börn í 18 ár en lifum svo jafnvel til níræðs. Í gegnum líf okkar öll þessi fullorðinsár verður okkur hugsað til æsku okkar – hvernig okkur leið, hver stóð með okkur og hvort einhver tók eftir þegar við þurftum hjálp. Þess vegna skiptir máli að við vöndum okkur. Þúsundir vinna daglega að velferð barna Hér á landi starfa þúsundir framúrskarandi fagfólks sem hafa helgað líf sitt því að vinna með börnum. Kennarar, leikskólakennarar, þjálfarar, félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar, læknar, lögreglufólk, sálfræðingar, tómstundaleiðbeinendur og margir fleiri vinna á hverjum degi að því að styðja börn og fjölskyldur þeirra. Þetta er einn af styrkleikum samfélagsins okkar og eitthvað sem við ættum að vera stolt af. En við vitum líka að þegar kemur að velferð barna skiptir samvinna öllu máli og alltaf má gera betur. Enginn einn aðili sér allt. Enginn einn ber alla ábyrgð. Þegar við sameinum krafta okkar náum við betri árangri. Farsældarráð höfuðborgarsvæðisins er samstarf sem skiptir máli Þess vegna er sérstaklega ánægjulegt að sjá að öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins, Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu, framhaldsskólarnir og íþróttahreyfingin hafa tekið höndum saman á vettvangi Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Þar eru ólík kerfi að vinna saman með eitt markmið: Að tryggja að börn á höfuðborgarsvæðinu fái réttan stuðning á réttum tíma. Dagana 9.–13. mars fer fram fyrsta sameiginlega Farsældarvika höfuðborgarsvæðisins. Vikan er ekki aðeins vitundarvakning heldur tákn um nýja nálgun – þar sem mismunandi kerfi stilla saman strengi og sameina krafta sína farsæld barna til heilla. Fyrsta skrefið – ekki það síðasta En Farsældarvikan er aðeins fyrsta skrefið. Nú stendur yfir vinna við sameiginlega aðgerðaáætlun Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins sem mun meðal annars fela í sér betra upplýsingaflæði milli aðila, samstilltar forvarnir og fræðslu, sameiginlega upplýsingagátt fyrir foreldra, börn og starfsfólk, aukna foreldrafræðslu og samvinnu um viðbrögð við erfiðum aðstæðum barna. Slíkar aðgerðir geta skipt sköpum – ekki síst þegar kemur að því að grípa börn fyrr og styðja fjölskyldur áður en vandinn verður stór. Þegar fullorðnir vinna saman Kjarni málsins er einfaldur: Þegar fullorðnir vinna saman verður lífið betra fyrir börn. Við eigum öll hlut í þessari ábyrgð – sem fagfólk, foreldrar, nágrannar og samfélag. Því farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis heldur verkefni samfélagsins alls. Höfundur er verkefnastjóri Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Við búum í samfélagi sem hefur lengi haft einn grundvallarþráð í sinni sjálfsmynd - að börnum skuli líða vel og að þau fái tækifæri til að blómstra. Það er hluti af okkar samfélagssáttmála og oft ástæða þess að þau sem búið hafa erlendis snúa aftur heim til að ala upp börnin sín. Við vitum að það sem gerist í æsku mótar líf fólks, ekki bara í dag heldur alla tíð. Við erum börn í 18 ár en lifum svo jafnvel til níræðs. Í gegnum líf okkar öll þessi fullorðinsár verður okkur hugsað til æsku okkar – hvernig okkur leið, hver stóð með okkur og hvort einhver tók eftir þegar við þurftum hjálp. Þess vegna skiptir máli að við vöndum okkur. Þúsundir vinna daglega að velferð barna Hér á landi starfa þúsundir framúrskarandi fagfólks sem hafa helgað líf sitt því að vinna með börnum. Kennarar, leikskólakennarar, þjálfarar, félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar, læknar, lögreglufólk, sálfræðingar, tómstundaleiðbeinendur og margir fleiri vinna á hverjum degi að því að styðja börn og fjölskyldur þeirra. Þetta er einn af styrkleikum samfélagsins okkar og eitthvað sem við ættum að vera stolt af. En við vitum líka að þegar kemur að velferð barna skiptir samvinna öllu máli og alltaf má gera betur. Enginn einn aðili sér allt. Enginn einn ber alla ábyrgð. Þegar við sameinum krafta okkar náum við betri árangri. Farsældarráð höfuðborgarsvæðisins er samstarf sem skiptir máli Þess vegna er sérstaklega ánægjulegt að sjá að öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins, Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu, framhaldsskólarnir og íþróttahreyfingin hafa tekið höndum saman á vettvangi Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Þar eru ólík kerfi að vinna saman með eitt markmið: Að tryggja að börn á höfuðborgarsvæðinu fái réttan stuðning á réttum tíma. Dagana 9.–13. mars fer fram fyrsta sameiginlega Farsældarvika höfuðborgarsvæðisins. Vikan er ekki aðeins vitundarvakning heldur tákn um nýja nálgun – þar sem mismunandi kerfi stilla saman strengi og sameina krafta sína farsæld barna til heilla. Fyrsta skrefið – ekki það síðasta En Farsældarvikan er aðeins fyrsta skrefið. Nú stendur yfir vinna við sameiginlega aðgerðaáætlun Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins sem mun meðal annars fela í sér betra upplýsingaflæði milli aðila, samstilltar forvarnir og fræðslu, sameiginlega upplýsingagátt fyrir foreldra, börn og starfsfólk, aukna foreldrafræðslu og samvinnu um viðbrögð við erfiðum aðstæðum barna. Slíkar aðgerðir geta skipt sköpum – ekki síst þegar kemur að því að grípa börn fyrr og styðja fjölskyldur áður en vandinn verður stór. Þegar fullorðnir vinna saman Kjarni málsins er einfaldur: Þegar fullorðnir vinna saman verður lífið betra fyrir börn. Við eigum öll hlut í þessari ábyrgð – sem fagfólk, foreldrar, nágrannar og samfélag. Því farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis heldur verkefni samfélagsins alls. Höfundur er verkefnastjóri Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar