Tíminn líður hratt á gervihnattaröld Alexandra Rós Jóhannesdóttir skrifar 6. febrúar 2026 11:31 Í nútíma tækniveröld er oft erfitt að vita í hvorn fótinn á að stíga og hvar mörk liggja með snjallsímanotkun. Frá 10. desember sl. hefur Ástralía sett lög sem banna einstaklingum yngri en 16 ára að stofna eða viðhalda samfélagsmiðlareikningum, með því markmiði að auka netöryggi barna. Frumkvæði sem ástralar eru að sýna hér í verki ætti að verða hávegum höfð og til að framfylgja þessu þá geta fyrirtæki sem brjóta þessi lög átt yfir höfði sér allt að 50 milljón dala sekt. Hér er verið að leggja ábyrgð á samfélagsmiðlafyrirtæki að framfylgja aldurstakmörkum sem að gerir það að verkum að foreldrar geta betur unnið saman að því að vera með skýrari reglur og viðmið þar sem allir eru á sömu blaðsíðu.Öll verðum við að standa saman í að vernda börn gegn skaða af völdum samfélagsmiðla þar sem neteinelti og óviðeigandi skaðlegt efni er aðgengilegt og á allra færi. Ljóst er að framheili þeirra er ekki fullþroskaður og þau ráða ekki við streymisveitur að þessu tagi. Geðheilsa og vellíðan barna- og unglinga á að vera forgangsmál og ríkið á að leggja kraft í að leggja lög sem vernda börnin okkar en ábyrgð okkar foreldra er að standa saman með skýrar takmarkanir og sýn á hvernig við viljum að börnin okkar alist upp. Þetta snýst ekki um að vera fullkomin heldur að vera meðvitaður um að gera sitt besta og standa saman. Þess vegna skora ég á þingið að koma lögum að svipuðu tagi í gegn fyrir ungmennin í landinu og framtíðina. Höfundur er aðalmaður í sveitastjórn í Hrunamannahreppi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Símanotkun barna Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Í nútíma tækniveröld er oft erfitt að vita í hvorn fótinn á að stíga og hvar mörk liggja með snjallsímanotkun. Frá 10. desember sl. hefur Ástralía sett lög sem banna einstaklingum yngri en 16 ára að stofna eða viðhalda samfélagsmiðlareikningum, með því markmiði að auka netöryggi barna. Frumkvæði sem ástralar eru að sýna hér í verki ætti að verða hávegum höfð og til að framfylgja þessu þá geta fyrirtæki sem brjóta þessi lög átt yfir höfði sér allt að 50 milljón dala sekt. Hér er verið að leggja ábyrgð á samfélagsmiðlafyrirtæki að framfylgja aldurstakmörkum sem að gerir það að verkum að foreldrar geta betur unnið saman að því að vera með skýrari reglur og viðmið þar sem allir eru á sömu blaðsíðu.Öll verðum við að standa saman í að vernda börn gegn skaða af völdum samfélagsmiðla þar sem neteinelti og óviðeigandi skaðlegt efni er aðgengilegt og á allra færi. Ljóst er að framheili þeirra er ekki fullþroskaður og þau ráða ekki við streymisveitur að þessu tagi. Geðheilsa og vellíðan barna- og unglinga á að vera forgangsmál og ríkið á að leggja kraft í að leggja lög sem vernda börnin okkar en ábyrgð okkar foreldra er að standa saman með skýrar takmarkanir og sýn á hvernig við viljum að börnin okkar alist upp. Þetta snýst ekki um að vera fullkomin heldur að vera meðvitaður um að gera sitt besta og standa saman. Þess vegna skora ég á þingið að koma lögum að svipuðu tagi í gegn fyrir ungmennin í landinu og framtíðina. Höfundur er aðalmaður í sveitastjórn í Hrunamannahreppi.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar