A Genuinely Inclusive University Giti Chandra skrifar 23. mars 2025 07:03 Magnús Karl Magnússon and I had our first conversation about the University of Iceland as a genuinely inclusive space when I approached him early last year with regard to a project I was doing. Those conversations intensified when he reached out to me a few months ago because of my work in connection with gender equality and decolonizing higher education. I was impressed by his willingness to connect to people working in areas other than his own. As our discussion has progressed, I have seen how integral these concerns are to his vision of the University, its role and its internal organization. The many, extensive, conversations have ranged over a wide array of issues that have focused on the changing demographics of the University of Iceland how the now 15-20% of foreign-origin students, faculty, and administrative and service staff experience HI. Along with colleagues, we have discussed the evolving challenges of the classroom in terms of curricula, pedagogy, and interpersonal dynamics, and thought extensively about how the different origins of students and faculty impact the process of learning that is central to the University. We have looked at the ways in which the University space can be made even more accessible to people with different physical and intellectual needs. In all of these, Magnús has listened attentively, spoken to each issue with knowledge and compassion, taken suggestions seriously, and thought of solutions and innovative approaches to each issue raised. I am convinced that Magnús is deeply serious about the need to improve the University as an inclusive space for everyone. From developing the idea of a committee comprising students, faculty, and administrative staff that would look into the social and ethical aspects of the University’s investments and collaborations and advise the rector on these concerns, to the overhauling of the sexual harassment complaints mechanism so that it is more effective and accessible, to making University websites more accessible for the neuro-divergent, he recognizes that nurturing diversity will make our University stronger in every respect. Magnús has demonstrated a practical knowledge of how the University is run, how it can rise to ever-changing challenges of finances, political situations, and solidarity-building, and what the position of the rector can do to institute systemic, structural, change. He has been thinking about and advocating for the University publicly for decades now, which is amply evident in this kind of careful, practice-based, attention to the University’s running and a genuine investment in its place in society. This investment can be seen in the fact that I was only one among hundreds of students, administrators, and faculty with whom he has had similar conversations over the last many months. Anyone similarly invested will appreciate the value of Magnús as rector. Höfundur er fræðimaður við Háskóla Íslands (Associate Professor at the University of Iceland). Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Rektorskjör við Háskóla Íslands Mest lesið Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Er ekki kominn tími til að jarða megrunar- og útlitsmenningu? Nanna Kaaber Skoðun Heiða Björg Hilmisdóttir – forystukona sem leysir hnútana Axel Jón Ellenarson Skoðun 23 borgarfulltrúar á fullum launum í Reykjavík, en 7 í Kaupmannahöfn Róbert Ragnarsson Skoðun Félagslegur stuðningur í fangelsi er ekki munaður heldur nauðsyn Tinna Eyberg Örlygsdóttir Skoðun Þegar rökin þrjóta og ábyrgðarleysið tekur yfir - Hugleiðingar óflokksbundins einstaklings í byrjun árs 2026 Guðmundur Ragnarsson Skoðun Semjum við Trump: Breytt heimsmynd sem tækifæri, ekki ógn Ómar R. Valdimarsson Skoðun Hvað er Trump eiginlega að bralla? Jean-Rémi Chareyre Skoðun Áramótaheitið er að fá leikskólapláss Ögmundur Ísak Ögmundsson Skoðun Hvað á að gerast fyrir 15–24 ára ungmenni ef þau fá ekki innlögn á Vog strax þrátt fyrir að vera tilbúin í meðferð Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Félagslegur stuðningur í fangelsi er ekki munaður heldur nauðsyn Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar Skoðun Leikskólar sem jafnréttismál og áskoranir sem þarf að leysa sameiginlega Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að jarða megrunar- og útlitsmenningu? Nanna Kaaber skrifar Skoðun Heiða Björg Hilmisdóttir – forystukona sem leysir hnútana Axel Jón Ellenarson skrifar Skoðun Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Áramótaheitið er að fá leikskólapláss Ögmundur Ísak Ögmundsson skrifar Skoðun Hvað er Trump eiginlega að bralla? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Bætum lýðræðið í bænum okkar Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Þegar rökin þrjóta og ábyrgðarleysið tekur yfir - Hugleiðingar óflokksbundins einstaklings í byrjun árs 2026 Guðmundur Ragnarsson skrifar Skoðun Leigubílamarkaður á krossgötum: Tæknin er lausnin ekki vandamálið Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Enga uppgjöf í leikskólamálum Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Atvinnuvegaráðherra vill leyfa fyrirtækjum að fara illa með dýr gegn gjaldi Jón Kaldal skrifar Skoðun Þögnin sem ég hélt að myndi bjarga mér Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Lög fyrir hina veiku. Friðhelgi fyrir hina sterku Marko Medic skrifar Skoðun Samruni í blindflugi – þegar menningararfur er settur á færiband Helgi Felixson skrifar Skoðun Málstjóri eldra fólks léttir fjórðu vakt kvenna Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland og Trump - hvernig samband viljum við nú? Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki sama hvort það sé hvítvínsbelja eða séra hvítvínsbelja Hópur stjórnarmanna í Uppreisn skrifar Skoðun 23 borgarfulltrúar á fullum launum í Reykjavík, en 7 í Kaupmannahöfn Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sækjum til sigurs í Reykjavík Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Öryggismál Íslands eru í uppnámi Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Pakkaleikur á fjölmiðlamarkaði Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Semjum við Trump: Breytt heimsmynd sem tækifæri, ekki ógn Ómar R. Valdimarsson skrifar Skoðun Hvað á að gerast fyrir 15–24 ára ungmenni ef þau fá ekki innlögn á Vog strax þrátt fyrir að vera tilbúin í meðferð Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ungmennahús í Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Nýjar leiðbeiningar WHO um geðheilbrigðismál Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Treystum við ríkisstjórninni fyrir náttúru Íslands? Guðmundur Hörður Guðmundsson skrifar Skoðun Allt hefur sinn tíma Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Hernaðaríhlutun og mannréttindi í Venesúela Volker Türk skrifar Skoðun Er verið að svelta millistéttina til hlýðni? Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Magnús Karl Magnússon and I had our first conversation about the University of Iceland as a genuinely inclusive space when I approached him early last year with regard to a project I was doing. Those conversations intensified when he reached out to me a few months ago because of my work in connection with gender equality and decolonizing higher education. I was impressed by his willingness to connect to people working in areas other than his own. As our discussion has progressed, I have seen how integral these concerns are to his vision of the University, its role and its internal organization. The many, extensive, conversations have ranged over a wide array of issues that have focused on the changing demographics of the University of Iceland how the now 15-20% of foreign-origin students, faculty, and administrative and service staff experience HI. Along with colleagues, we have discussed the evolving challenges of the classroom in terms of curricula, pedagogy, and interpersonal dynamics, and thought extensively about how the different origins of students and faculty impact the process of learning that is central to the University. We have looked at the ways in which the University space can be made even more accessible to people with different physical and intellectual needs. In all of these, Magnús has listened attentively, spoken to each issue with knowledge and compassion, taken suggestions seriously, and thought of solutions and innovative approaches to each issue raised. I am convinced that Magnús is deeply serious about the need to improve the University as an inclusive space for everyone. From developing the idea of a committee comprising students, faculty, and administrative staff that would look into the social and ethical aspects of the University’s investments and collaborations and advise the rector on these concerns, to the overhauling of the sexual harassment complaints mechanism so that it is more effective and accessible, to making University websites more accessible for the neuro-divergent, he recognizes that nurturing diversity will make our University stronger in every respect. Magnús has demonstrated a practical knowledge of how the University is run, how it can rise to ever-changing challenges of finances, political situations, and solidarity-building, and what the position of the rector can do to institute systemic, structural, change. He has been thinking about and advocating for the University publicly for decades now, which is amply evident in this kind of careful, practice-based, attention to the University’s running and a genuine investment in its place in society. This investment can be seen in the fact that I was only one among hundreds of students, administrators, and faculty with whom he has had similar conversations over the last many months. Anyone similarly invested will appreciate the value of Magnús as rector. Höfundur er fræðimaður við Háskóla Íslands (Associate Professor at the University of Iceland).
Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun
Þegar rökin þrjóta og ábyrgðarleysið tekur yfir - Hugleiðingar óflokksbundins einstaklings í byrjun árs 2026 Guðmundur Ragnarsson Skoðun
Hvað á að gerast fyrir 15–24 ára ungmenni ef þau fá ekki innlögn á Vog strax þrátt fyrir að vera tilbúin í meðferð Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun
Skoðun Félagslegur stuðningur í fangelsi er ekki munaður heldur nauðsyn Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar
Skoðun Leikskólar sem jafnréttismál og áskoranir sem þarf að leysa sameiginlega Magnea Marinósdóttir skrifar
Skoðun Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson skrifar
Skoðun Þegar rökin þrjóta og ábyrgðarleysið tekur yfir - Hugleiðingar óflokksbundins einstaklings í byrjun árs 2026 Guðmundur Ragnarsson skrifar
Skoðun Leigubílamarkaður á krossgötum: Tæknin er lausnin ekki vandamálið Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun Atvinnuvegaráðherra vill leyfa fyrirtækjum að fara illa með dýr gegn gjaldi Jón Kaldal skrifar
Skoðun Það er ekki sama hvort það sé hvítvínsbelja eða séra hvítvínsbelja Hópur stjórnarmanna í Uppreisn skrifar
Skoðun 23 borgarfulltrúar á fullum launum í Reykjavík, en 7 í Kaupmannahöfn Róbert Ragnarsson skrifar
Skoðun Hvað á að gerast fyrir 15–24 ára ungmenni ef þau fá ekki innlögn á Vog strax þrátt fyrir að vera tilbúin í meðferð Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun
Þegar rökin þrjóta og ábyrgðarleysið tekur yfir - Hugleiðingar óflokksbundins einstaklings í byrjun árs 2026 Guðmundur Ragnarsson Skoðun
Hvað á að gerast fyrir 15–24 ára ungmenni ef þau fá ekki innlögn á Vog strax þrátt fyrir að vera tilbúin í meðferð Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun