Óttast um af­drif bróður síns í Venesúela

Útlendingastofnun og embætti ríkislögreglustjóra aðstoðuðu í gær hátt í tvö hundruð Venesúelamenn og þar af 25 börn við að fljúga aftur til Venesúela með beinu leiguflugi. Fólkið hafði dvalið á Íslandi sem umsækjendur um alþjóðlega vernd en ýmist verið synjað um hana eða það dregið umsóknir til baka. 

Þrátt fyrir að þetta sé kallað „sjálfviljug brottför“ þá hafði hópurinn ekki mikið val eins og Hjördís Kristinsdóttir, svæðisforingi Hjálpræðishersins á Íslandi, bendir á.

„Þetta er eina úrræðið sem þessu fólki fannst það hafa og þau fara héðan til að eiga ekki yfir höfði sér endurkomubann þannig að þetta er eini valkosturinn sem þau sitja uppi með og svo fara þau þangað og mæta þessu. Þetta er það sem allir óttuðust að myndi gerast og fólkið sem situr eftir er náttúrulega bara í kvíða og mikilli óvissu um hvað bíður þeirra.“

Í dag hefur síðan fjöldi frásagna borist um fjandsamlega meðferð við komuna til landsins. Þau segja vegabréfin hafa verið tekin, þau sjálf yfirheyrð og talin óvinveitt Venesúela. Dómsmálaráðuneytið sendi frá sér yfirlýsingu um að unnið væri að því að afla nánari upplýsinga um frásagnirnar.

Carlos Fernandez, Crossfit kappi, hefur dvalið hér í tæpt ár og bíður enn eftir svari frá yfirvöldum. Hálfbróðir hans er á meðal þeirra 180 sem sneru aftur heim í gær en Carlos vildi ekki nefna hálfbróður sinn á nafn af ótta við mögulegar afleiðingar. Eftir fyrstu klukkutímana í Venesúela tókst bróðir Carlosar að senda frá sér ljósmyndir af aðstöðunni, yfirheyrslunum og röðinni. Þá náði hann að segja honum frá hvernig yfirvöld í Venesúela tók á móti honum og að ljóst væri að hann væri bæði vonsvikinn og óttasleginn.

„Lögreglan og ríkisstjórn Venesúela komu fram við þá eins og ótínda glæpamenn. Þau voru öll látin fara á eins konar gistiheimili fyrir flóttamenn. Um sex manns dvelja saman í herbergi og þau eiga að vera þar í tvo til þrjá daga.“

Fólkinu sé með öllu bannað að fara og það fær ekki heldur að hitta ættingja sína í Venesúela.

„Þeir gera vegabréf og önnur skjöl upptæk og þau eru sökuð um að vera föðurlandssvikarar.“

Hver og einn sé yfirheyrður af lögreglu.

„Þeir taka mynd af fólkinu með númeri, eins og glæpamönnum. Þessa dæmigerðu mynd með fanganúmer. Þeir ljósmynda jafnvel börn.“

Óttast nú meira en nokkru sinni fyrr að snúa aftur til Venesúela

Carlos biðlar til íslenskra stjórnvala að opna augun. Hann botni ekkert í sífelldu tali um að aðstæður í Venesúela hafi batnað síðustu mánuði og að í viðtölum hjá Útlendingastofnun hafi hann margsinnis reynt að útskýra hvernig aðstæður raunverulega séu í landinu. Hann segir að ljósmyndir og frásagnir fólks af móttökunum sýni fyrir fullt og allt að umsækjendur um vernd frá Venesúela segi satt í viðtölum sínum hjá Útlendingastofnun og að ógnin sé fyrir hendi.

Venesúelafólk á Íslandi sé dauðhrætt um framtíð sína. Nú sé hann í enn meiri ótta og óvissu.

„Ekki bara ég. Allir sem dvelja enn hér á Íslandi óttast nú meira en nokkru sinni fyrr að snúa aftur,“ segir Carlos.