Veiðimenn og leiðsögumenn beðnir um að drepa fisk

Þannig er engu að síður mál með vexti að í Ytri Rangá þar sem laxgengd byggist algjörlega á sleppingu hafbeitarseiða hafa leiðsögumenn og veiðimenn í Ytri Rangá nú vinsamlegast verið beðnir um að drepa allan staðbundinn urriða og sjóbirting sem veiðist á vatnasvæðinu, til þess að vernda hafbeitarseiðin. Þegar seiðunum er sleppt úr tjörnunum þar sem þau eru alin síðustu vikurnar áður en þau eru klár fyrir hafgöngu verða örugglega töluverð afföll þegar staðbundni urriðinn og sjóbirtingurinn éta eins mikið og þeir komast í þegar seiðin streyma úr þessum tjörnum. 

En það eru fleiri afætur á seiðum en urriðinn og sjóbirtingurinn. Mávurinn týnir líka upp í sig eins og hann getur. Þetta orkar kannski tvímælis en afstaða veiðifélags til afáts af þeirri stærðargráðu sem gæti verið um að ræða er alveg eðlileg. Seiðin eru dýr og klárlega vilja þeir sem að ánni koma bæði veiðifélag og leigutakar sjá sem flest seiði fara til sjávar og sem flest koma til baka. 

Spurningin er kannski frekar sú að það er engan veginn hægt að segja til um það hversu mikil afföllin eru og þá hvort að umbeðið dráp á urriðanum og sjóbirtingnum skili einhverju sem skiptir máli og þá hvort það þyrfti ekki að sama skapi drepa fuglinn sem er að éta seiðin?