Óskaði eftir vinum fyrir son sinn á Facebook

Þannig hljómar auglýsing sem móðir ungs manns  birti á Facebook síðu sinni þann 4.febrúar síðastliðinn. Undirtektirnar voru vægast sagt gífurlegar.

Christian Bower er 24 ára maður með Downs heilkenni sem býr með foreldrum sínum og tveimur systrum í bænum Saint Charles í Missouri. Today og fjölmargir aðrir bandarískir miðlar birtu sögu Christians nú á dögunum.

Í samtali við Today segir Donna Herter, móðir Christian að syni hennar hafi gengið þokkalega vel félagslega þegar hann var í menntaskóla en hann hafi þó aldrei náð að mynda almennileg vináttusambönd. Að lokinni útskrift hafi hann staðið eftir algjörlega vinalaus og einmana.

„Um helgar horfði Christian á eftir systrum sínum fara í partý og gista hjá vinum sínum á meðan hann sat einn eftir heima,“ segir Donna og bætir við að Christian sé algjör félagsvera. 

„Þegar við erum úti á meðal fólks er hann vanur að bjóða hverjum sem er að slást í hópinn. Einu sinni vorum við á pítsastað þegar hann tók upp á því að bjóða fimmtán byggingaverkamönnum að setjast við borðið hjá okkur, sem þeir gerðu.“

Ótrúlegar undirtektir

Donna segir hugmyndina um að óska eftir vinum handa Christian hafa sprottið út frá samræðum hennar og föður Christian eitt kvöldið. Hugsaði hún með sér að ef til vill væri einhver íbúi á svæðinu sem væri í leit að aukatekjum og væri til í að fá greitt fyrir að samverustundir með syni hennar.

„Ég hugsaði með mér að á þennan hátt gætu þeir báðir notið góðs af.“

Donna tók fram í auglýsingunni að hún væri að leita að ungum manni á aldrinum 20 til 28 ára sem væri til í að afla sér aukatekna og fá greidda 40 dollara á tímann. Hún ítrekaði að greiðsla væri í boði, þar sem hún vildi tryggja að þeir sem svöruðu væri alvara um að mæta. Þá tók hún fram að sonur hennar myndi ekki vita um þóknunina. Christian er ólæs en Donna lét hlekk á Facebook síðu hans fylgja með í auglýsingunni.

Hún segist hafa farið að sofa eftir að hún birti auglýsinguna. Þegar hún vaknaði daginn eftir og kíkti inn á Facebook sá að hún að færslunni hafði verið deilt yfir sex þúsund sinnum, af einstaklingum út um allan heim, þar á meðal Írlandi, Ástralíu, Japan og Nígeríu. Þá höfðu fjölmargir foreldrar barna með sérþarfir skrifað athugasemdir undir færsluna þar sem þeir deildu reynslu sinni.

„Það voru mörg þúsund athugasemdir og skilaboð frá fólki sem óskaði eftir að vera vinur Christian. Við erum búin að heyra í fólki allstaðar að úr heiminum, Evrópu, Afríku, Egyptalandi, Íslandi og meira að segja Ástralíu,“ segir Donna.

Þá segist hún aldrei hafa búist við að færslan myndi fá slíkar undirtektir. „Ég bjóst í mesta lagi við því að nokkrir úr nágrenninu myndu hafa samband og vilja hjálpa Christian.“

Uppbókaður fram á sumar

Eftir að færslan birtist hafa fjórir einstaklingar tekið að sér að vera vinur Christian, og hafa þeir allir afþakkað greiðslu fyrir að heimsækja hann. Donna segir mennina alla hafa reynst syni hennar vel. Christian og vinir hans hanga saman í herberginu hans, horfa á bíómyndir og spila tölvuleiki.

„Ég segi við hann: Christian, það er kominn nýr vinur sem vill vera með þér,“ segir Donna og bætir við að sonur hennar sé alltaf svo spenntur fyrir að kynnast nýjum vinum að honum detti aldrei í hug að spyrja hana nánar út í þá.

Fyrr í mánuðinum komu átta lögreglumenn úr heimabæ Christian í heimsókn til hans, til þess eins að veita honum félagsskap og komu þeir færandi hendi með pizzur og kökur. Þá hafa lögreglunemar boðist til að fara með honum í keilu og slökkvilið bæjarins hefur boðið honum í heimsókn.

Nú er svo komið að eftirspurnin er svo mikil að Donna bjó til sérstaka dagatal til að geta haft yfirsýn yfir allar heimsóknirnar. Eins og stendur er Christian „uppbókaður“ fram í júlí.

Donna segist vera snortin yfir viðbrögðunum.

„Christian segir að það sé „eins og í himnaríki“ að eiga vini. Hann fer brosandi að sofa og þegar hann talar við sjálfa sig þá veit ég að hann er að endurupplifa þetta allt saman.“

Donna hefur þó einnig mætt gagnrýnisröddum fyrir að auglýsa eftir vinum fyrir Christian.

Þannig hafa sumir sakað hana um að „selja“ son sinn. Hún þvertekur fyrir slíkt.

„Ég er ekki að selja strákinn minn, ég er að selja tvær klukkustundir af frítíma hans,“ segir hún og bætir við að fólk eigi almennt erfitt með að gera sér grein fyrir þeim hindrunum sem börn með sérþarfir þurfa að mæta á hverjum degi.