Sakar aðila innan Eflingar um að hafa lekið upp­­­lýsingum til fjöl­­miðla

Gera má ráð fyrir að tilefni pistils Vilhjálms sé gagnrýni Sólveigar Önnu á nýjan kjarasamning Starfsgreinasambandsins. Hún segir launahækkanirnar þar ekki geta talist ásættanlegar fyrir Eflingarfólk að nokkru leyti og að þær verði ekki fordæmisgefandi fyrir kröfur Eflingar í komandi viðræðum við Samtök atvinnulífsins.

„Veit hins vegar að upplýsingum var lekið til fjölmiðla“

„Ég vil líka að það komi fram að það var Efling sem ákvað að vera eitt og sér og skila ekki samningsumboðinu til Starfsgreinasambandsins en ég tel að það hefði verið mun skynsamlegra að þau hefðu verið með okkur til að hafa áhrif og koma sínum sjónarmiðum á framfæri,“ segir Vilhjálmur í pistlinum.

Hann segist hafa haldið formanni Eflingar upplýstri allan tímann um það sem var að gerast enda hafi hann talið það skyldu sína að halda stærsta aðildarfélagi innan SGS upplýstu.

„Ég veit hins vegar að upplýsingum var lekið til fjölmiðla meðan viðræður okkar voru á viðkvæmu stigi og markmiðið getur ekki hafa verið annað en að skemma þá vinnu sem við vorum að vinna að og afvegaleiða það sem verið var að semja um. Ég veit líka að haft var samband við allavega tvo formenn innan SGS og þeir beðnir um að skrifa ekki undir nýjan samning. Hvað var tilgangurinn annar en bara að eyðileggja það sem við vorum að gera. Það lág fyrir að öll aðildarfélög sem höfðu skilað umboði til félagsins voru yfirsig ánægð með innihaldið og kom fram á formannafundi að þau hafðu ekki séð svona launahækkanir til handa verkafólki. Ég sem formaður samninganefndar SGS fékk fullt umboð frá öllum um að ganga frá þessum samningi og því kom það á óvart að sjá að annað af þessum aðildarfélögum sem haft var samband við dró umboð sitt til baka.“

Sorgmæddur og dapur 

Í pistli Vilhjálms fer hann ítarlega yfir kjarasamninginn og forsendur hans. Hann segir starfsfólk Starfsgreinasambandsins gríðarlega stolt af þeim árangri sem við náðum en að þau hafi lagt gríðarlega hart að sér.

„[Við] fórum vart úr húsi ríkissáttasemjara, enda gekk okkar vinna út á að ná góðum kjarasamningi fyrir verkafólk á íslenskum vinnumarkaði. Vinnan gekk út á að ná samningi sem myndi berast hratt til okkar félagsmanna til koma til móts við þær miklu kostnaðarhækkanir sem dunið hafa á launafólki undanfarið. Það tókst án átaka og það tókst að láta allar kauphækkanir taka gildi frá þeim tíma sem eldri samningur rann út,“ segir Vilhjálmur.

Hann segist þó fúslega viðurkenna að hann sé sorgmæddur og dapur að sjá fólk sem hann taldi vera góða vini mína stinga sig í bakið.

„Með því að segja að ég hafi nánast framið „glæp“ með þessum samningi. Samningi sem gildir í rétt rúmt ár með launahækkunum til þeirra sem höllustum fæti standa á íslenskum vinnumarkaði, hækkunum sem ekki eiga sér hliðstæðu hvað verkafólk á hinum almenna vinnumarkaði varðar.“

Segir gagnrýnina sorglega

Hann segir formann Eflingar sem gagnrýnt hefur kjarasamninginn harðlega, áður hafa sagt lífskjarasamninginn frá 2019 mjög góðan og um það séu þau sammála.

„Í ljósi þeirra ummæla formanns Eflingar skil ég ekki þessa gagnrýni á nýjan samning SGS sem inniheldur á þessum stutta samningstíma mun meiri launahækkanir en fengust í lífskjarasamningnum.

Eins og áður sagði þá var það ákvörðun Eflingar að vera ekki í samfloti með SGS og að sjálfsögðu virði ég þá ákvörðun, enda samningsréttur stéttarfélaganna heilagur réttur og þau ráða sínum málum sjálf. Því er það svo sorglegt hjá aðilum sem kusu að vera ekki í samfloti að gagnrýna þá niðurstöðu sem SGS komst að, en okkar mati er þetta gríðarlega góður samningur sem er framlenging á lífskjarasamningum,“segir Vilhjálmur.

Lýðheilsumál að tryggja lágtekjufólki framfærslu

Vilhjálmur segir alla sem hann þekkja að hann hefði aldrei skrifað undir kjarasamning sem hann teldi ekki góðan fyrir verkafólk á almennum vinnumarkaði. 

„Ég þekki það af eigin raun eftir hafa starfað sem verkamaður í tugi ára hvernig það er að taka laun eftir lágum kauptöxtum og eiga ekki fyrir nauðþurftum í lok mánaðar. Ég hef upplifað þetta eftir að hafa átt fjögur börn, vera eina fyrirvinnan á mínu heimili og starfa sem verkamaður. Það er hægt að saka mig um allt annað en að taka ekki þessa ábyrgð gríðarlega alvarlega, enda finn ég innilega til með fólki sem ekki nær endum saman frá mánuði til mánaðar. Ég hef áður sagt að það er lýðheilsumál að tryggja lágtekjufólki framfærslu sem dugar frá mánuði til mánaðar og það geti haldið mannlegri reisn.“

Pistill Vilhjálms í heild sinni er hér að neðan: