Hvað drepast margar merar árlega vegna blóðmerahalds? Ólafur R. Rafnsson skrifar 24. júní 2022 10:01 Mikil andstaða er um blóðmerahald á Íslandi í kjölfar myndbirtinga alþjóðlegra dýraverndunarsamtaka á síðasta ári. Meðal þess sem gerst hefur í framhaldi af þessari myndbirtingu er að lagt hefur verið fram frumvarp um bann við blóðmerahaldi. Svínabændur í Sviss ályktuðu þess efnis að hætta notkun hormóns sem framleitt er úr merablóði. Mjög mikil fjölmiðlaumfjöllun hefur verið um málið bæði í erlendum sem innlendum fjölmiðlum. Bændur hérlendis hafa sagt upp samningi við framleiðenda hormóns sem unnið er úr merablóði vegna verðs sem greitt er fyrir blóðið og hefur verið óbreytt í 40 ár. Hef áður skrifað grein um útreikninga um hvað það kostar að halda hross á ári og hvað Ísteka hefur greitt fyrir það, sama verð í 40 þar. Framkvæmdastjóri fyrirtækisins gerði tilraun til að þyrla upp ryki með því að svara því til að ekki væri verið að gera ráð fyrir að krónan hafi fallið hér á árum áður. Þessar tölur voru fengnar með aðstoð verðlagsreiknivél Hagstofu Íslands og ætti þá sú reiknivél að vera röng samkvæmt framkvæmdastjóra Ísteka. Þegar ég tek mín hross á hús eftir nokkra mánuði, eða bara nokkrar vikur tekur sum þeirra nokkra daga allt upp undir viku að venjast því að vera komin á hús, full tamin hross. Þannig að eina snerting blóðmerar við manninn er neikvæð, þvinguð og hefur mismikil áhrif á skepnuna. Þeir sem stunda þetta eða koma að þessu bera litla virðingu fyrir hestinum og framkvæma þetta eingöngu til að græða peninga á kostnað skepnunnar. Ef hægt væri að taka því trúarlegu að lítil sem engin „frávik“ væru þá ættu að liggja fyrir skráningar um eftirfarandi: Fjöldi mera sem eru í blóðtöku Fjöldi skipta þeirra mera sem blóði er safnað úr Fjöldi mera sem drepast a) Vegna blóðtökub) Vegna annarra þátta Fjöldi hryssa sem slasast við blóðtöku Fjöldi folalda sem fæðast Fjöldi folalda sem send eru í sláturhús Fjöldi folalda sem drepast a) Fæðast dauðb) Vegna slysac) Vegna annarra þátta Verulegir annmarkar eru á bókhaldi um stofnstærð íslenska hestsins hérlendis. Samkvæmt Worldfeng sem er sambærilegt og Íslendingabók, eru u.þ.b. 53þ skráð hross en líklega er stofnstærðin um 80þ! Hvað ætli það séu margar merar sem eru í blóðtöku sem eru ekki skráðar í Worldfeng? Hvað ætli það séu margar skráningar sem rata í Worlfeng að meri fyljast? Í 31. Tölublaði Dagblaðsins Vísis er grein sem ber yfirskriftina „Fannst hvorki dauð né lifandi fyrr en áratug síðar – Örmerkingin kjaftaði frá“ Þar kemur fram að hryssa í eigu Jakobs Jóhanns Einarssonar týnist 10 árum áður en fyrir tilviljun fékk hann póst frá Bændasamtökunum um að hryssan hafi fyljast. Þá kemur í ljós að hún er í blóðmerastóði og umsjónaraðili hennar segist ekki kannast neitt við hana eða hvaðan hún kom. Hversu algengt ætli það sé að hryssum sé haldið í stóði og blóði safnað úr þeim og þær jafnvel drepist án þess að neitt bókhald sé haldið utan um slíkt? Því hefur einnig verið haldið ítrekað fram í umræðum um málið að það séu svo lítil frávik í þessari svokölluðu búgrein, að það hljóti þá að vera allt í lagi að stunda þetta. Þessi dýr lifi í draumalandi, frjáls meirihluta ævinnar og einungis í nokkrar vikur á ári eru samskipti við fólk þegar blóðsöfnun fer fram. Þá hefur formaður Dýraverndunarsamtaka Íslands tekið undir þetta sem og aðrir hagsmunaaðilar og líkt blóðsöfnuninni við að mjólka kýr. Hvað ætli margar kýr drepist árlega við það að þær séu mjólkaðar. Þessi samanburður er fráleitur. Í 16. tölublaði Bændablaðsins árið 2000 er grein þar sem fjallað er um hvort blóðsöfnun falli undir ákvæði dýraverndunarlaga. Þar er komið inn á að umhverfisráðuneytið hafi sent inn fyrirspurn til fyrirtækisins Ísteka um málið og að ráðuneytinu hafi borist ábendingar um að þessi blóðsöfnum stangist á við lög um dýravelferð og eigi þar með að fá sérstakt leyfi tilraunadýranefndar. Fram kemur í sömu grein, haft eftir Halldóri Runólfssyni, þáverandi yfirdýralæknir í viðtali við Morgunblaðið, að ein til tvær merar drepast árlega vegna blóðtöku sem eru „hverfandi afföll“. Þá er einnig haft eftir Herði Kristjánssyni forsvarsmanni Ísteka að þessi blóðsöfnun sé ekkert frábrugðna því að nýta mjólkina úr kúnnum og bendir á að yfirdýralæknir hafi lýst þeirri sömu skoðun tveimur árum áður! Á formannafundi FH fjórum árum síðar er bókun um að „Hörður Kristjánsson frá Ísteka hafi fjallað um blóðtökuna og að verið sé að framleiða frjósemislyf fyrir konur sem vaxandi áhugi er fyrir. Þá hvatti hann hrossabændur til að taka þátt í verkefninu en það vantaði þá um 300 hryssur til viðbótar við þær rúmlega 2000 sem væri verið að taka blóð úr.“ Ef við gefum okkur þær forsendur að árið 2004 hafi verið um 2.000 merar sem voru notaðar til blóðtöku og að það hafi drepist tvær á ári við blóðtökuna, væri það nú að lágmarki 6-8 árlega sé m.v. þær forsendur til gengið er út frá í þessum heimildum reiknað til dagsins í dag. Einnig væri mjög fróðlegt að fá upplýsingar um hvaða frjósemislyf fyrir konur fyrirtækið Ísteka var á þessum tíma að vinna að framleiðslu á? Hef ég rætt við ýmsa um þetta málefni og minnist þess að hafa heyrt því fleygt fram að þessi blóðsöfnun hafi verið til að búa til lyf handa mönnum. Þessar heimildir renna stoðum undir þetta en af því er ég best veit, er verið að framleiða efni til að auka frjósemi gylta og kinda en ekki manna. Þegar að eftirlit með þessari starfsemi er í skötulíki og hagsmunaaðilar, dýralæknar sem eru á launum hjá Ísteka eiga að hafa eftirlit ásamt MAST með velferð dýra er ekkert skrítið að það er látið líta þannig úr að lítil sem „engin frávik“ séu í þessari grein. Stærsti hagsmunaaðili í málinu, ásamt eftirlitsaðila funduðu saman um hvernig eftirliti ætti að vera með framkvæmd blóðsöfnunar. Það er verulega gagnrýnivert og langt frá því að vera í lagi. Hver er svo ábyrgð þeirra dýralækna sem eru verktakar hjá Ísteka og vinna við blóðsöfnunina? Eru þeir ekki á milli steins og sleggju, þ.e. annars vegar að fá greitt fyrir vinnuna sem verktakar og hins vegar siðferðisleg skylda þeirra að gera ekki aðgerð á dýri nema ef lífi þess er ógnað. Ég spyr hvort að þeir dýralæknar sem vinna við þetta ættu ekki að leggja niður störf því þá væri þetta sjálfhætt líklegast? Eina leiðin til að hægt sé að innleiða trúverðugt gæðastjórnunarkerfi er ef það er útfært af óháðum aðilum og að setja lög þar sem háar sektir eru fyrir brot á lögum og/eða reglugerðum. Hægt væri að líta til nýrra persónuverndarlaga en áður en löggjöfin var innleidd þá voru litlar upplýsingar sem bárust Persónuvernd en nú hefur stofnunin ekki undan að vinna úr ábendingum sem henni hefur borist. Nú hef ég starfað sem ráðgjafi við innleiðingu og úttektir á gæðakerfum hjá fjölda fyrirtækja og stofnana sl. Frávika/atvikaskráningar eru ein meginstoð allra gæðakerfa og það er algjörlega fráleitt að halda því fram að það séu en engin frávik við blóðmerahald því það eru engin frávik skráð. Það er miklu frekar tilefni til að ætla að eftirliti sé verulega ábótavant, að forsendur til að skrá, tilkynna og vinna úr frávikum sé ekki til staðar og að forsendur gæðastjórnunarkerfisins sé verulega ábótavant. Ég varð fyrir verulegum vonbrigðum að starfshópur á vegum ráðherra sem nýlega skilaði niðurstöðu mælti með því að haldið verði áfram að stunda blóðsöfnun, þó með jákvæðum breytingum. Nú styttist í Landsmót hestamanna sem margir hafa beðið með eftirvæntingu sem fram fer á sama tíma og fylfullar merar eru spenntar fyrir í básum og 5 lítrar af blóði teknar úr þeim. Þetta er ekkert annað en dýraníð og ættu íslensk stjórnvöld að sýna dug og banna þessa starfsemi með öllu þegar í stað. Höfundur er ráðgjafi við áhættustjórnun og innleiðingu og úttektum á gæðastjórnunarkerfum og stjórnarmaður í Samtökum um dýravelferð stofnuð 2022. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Blóðmerahald Hestar Mest lesið Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Neyðarástand í boði Seðlabankans og ríkisstjórnarinnar Ásthildur Lóa Þórsdóttir,Inga Sæland Skoðun Forvarnir gegn ofbeldi: Samfélagsátak í upphafi skólaárs Alfa Jóhannsdóttir Skoðun Gulldrengir Landspítala (Ekki KSÍ): Sönn saga um spillingu Sigurlaug Guðrún Kristjánsdóttir Skoðun Það er komið að okkur! Friðjón R. Friðjónsson Skoðun „Það eru allir með ADHD“ Tómas Páll Þorvaldsson Skoðun „Áhrifavaldar“ og „Sauðirnir“ sem fylgja þeim Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Gjaldfrjálsar skólamáltíðir fyrir öll börn á Íslandi - nú þarf að vanda til verka Guðrún E. Gunnarsdóttir,Laufey Steingrímsdóttir,Ludvig Guðmundsson Skoðun Bjartsýnt og betra samfélag Svandís Svavarsdóttir Skoðun Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Neyðarástand í boði Seðlabankans og ríkisstjórnarinnar Ásthildur Lóa Þórsdóttir,Inga Sæland skrifar Skoðun Forvarnir gegn ofbeldi: Samfélagsátak í upphafi skólaárs Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýnt og betra samfélag Svandís Svavarsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf von: Samtökin ‘78 styðja Píeta Bjarndís Helga Tómasdóttir skrifar Skoðun Lítil grein um stóran sáttmála Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Það er komið að okkur! Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Nýtt viðhorf í húsnæðismálum Kjartan Helgi Ólafsson skrifar Skoðun Fór út fyrir umboð sitt Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun „Áhrifavaldar“ og „Sauðirnir“ sem fylgja þeim Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun „...nema sveitarstjórnir og lögregla“ Kristín Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjónarhornið er það sem skiptir mestu Anton McKee skrifar Skoðun Ég er eins og ég er Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Brúin yfir Fossvog Sigurður Oddsson skrifar Skoðun Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Var jafnrétti í heiðri haft af ráðherra jafnréttismála? Erna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Má fjársýslan semja við Rapyd? Gunnar Már Gunnarsson,Sindri Kristjánsson skrifar Skoðun Gulldrengir Landspítala (Ekki KSÍ): Sönn saga um spillingu Sigurlaug Guðrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Byggja upp eða pakka? Gerður Gestsdóttir Valgerðardóttir skrifar Skoðun Loftslagsaðgerðir í sátt við líffræðilega fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir, Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Oft er ekki nægjanleg mönnun til þess að sinna félagslífi/tómstundum Atli Már Haraldsson skrifar Skoðun Verði ykkur að trú ykkar! Vangaveltur um stóra kirkjugarðsmálið Gunnar Jóhannesson skrifar Skoðun Ráðvilltur ráðgjafi ríkisstjórnar Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Ímyndaðu þér að þú sért átján ára stúlka... Stella Samúelsdóttir skrifar Skoðun Hvað eiga lýðræði og hátíðarhöld sameiginlegt Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Stjórnartíðindi 150 ára Svavar Kjarrval skrifar Skoðun Í skólabyrjun Dagbjört Harðardóttir,Sigurjón Már Fox skrifar Skoðun „Það eru allir með ADHD“ Tómas Páll Þorvaldsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um Evrópusambandið I - Öryggi, velferð og lífsgæði, sem margir átta sig ekki á Ole Anton Bieltved skrifar Skoðun Aftur að hjálmskviðu ríkislögreglustjóra Indriði Stefánsson skrifar Skoðun Svar við bréfi Ernu Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Sjá meira
Mikil andstaða er um blóðmerahald á Íslandi í kjölfar myndbirtinga alþjóðlegra dýraverndunarsamtaka á síðasta ári. Meðal þess sem gerst hefur í framhaldi af þessari myndbirtingu er að lagt hefur verið fram frumvarp um bann við blóðmerahaldi. Svínabændur í Sviss ályktuðu þess efnis að hætta notkun hormóns sem framleitt er úr merablóði. Mjög mikil fjölmiðlaumfjöllun hefur verið um málið bæði í erlendum sem innlendum fjölmiðlum. Bændur hérlendis hafa sagt upp samningi við framleiðenda hormóns sem unnið er úr merablóði vegna verðs sem greitt er fyrir blóðið og hefur verið óbreytt í 40 ár. Hef áður skrifað grein um útreikninga um hvað það kostar að halda hross á ári og hvað Ísteka hefur greitt fyrir það, sama verð í 40 þar. Framkvæmdastjóri fyrirtækisins gerði tilraun til að þyrla upp ryki með því að svara því til að ekki væri verið að gera ráð fyrir að krónan hafi fallið hér á árum áður. Þessar tölur voru fengnar með aðstoð verðlagsreiknivél Hagstofu Íslands og ætti þá sú reiknivél að vera röng samkvæmt framkvæmdastjóra Ísteka. Þegar ég tek mín hross á hús eftir nokkra mánuði, eða bara nokkrar vikur tekur sum þeirra nokkra daga allt upp undir viku að venjast því að vera komin á hús, full tamin hross. Þannig að eina snerting blóðmerar við manninn er neikvæð, þvinguð og hefur mismikil áhrif á skepnuna. Þeir sem stunda þetta eða koma að þessu bera litla virðingu fyrir hestinum og framkvæma þetta eingöngu til að græða peninga á kostnað skepnunnar. Ef hægt væri að taka því trúarlegu að lítil sem engin „frávik“ væru þá ættu að liggja fyrir skráningar um eftirfarandi: Fjöldi mera sem eru í blóðtöku Fjöldi skipta þeirra mera sem blóði er safnað úr Fjöldi mera sem drepast a) Vegna blóðtökub) Vegna annarra þátta Fjöldi hryssa sem slasast við blóðtöku Fjöldi folalda sem fæðast Fjöldi folalda sem send eru í sláturhús Fjöldi folalda sem drepast a) Fæðast dauðb) Vegna slysac) Vegna annarra þátta Verulegir annmarkar eru á bókhaldi um stofnstærð íslenska hestsins hérlendis. Samkvæmt Worldfeng sem er sambærilegt og Íslendingabók, eru u.þ.b. 53þ skráð hross en líklega er stofnstærðin um 80þ! Hvað ætli það séu margar merar sem eru í blóðtöku sem eru ekki skráðar í Worldfeng? Hvað ætli það séu margar skráningar sem rata í Worlfeng að meri fyljast? Í 31. Tölublaði Dagblaðsins Vísis er grein sem ber yfirskriftina „Fannst hvorki dauð né lifandi fyrr en áratug síðar – Örmerkingin kjaftaði frá“ Þar kemur fram að hryssa í eigu Jakobs Jóhanns Einarssonar týnist 10 árum áður en fyrir tilviljun fékk hann póst frá Bændasamtökunum um að hryssan hafi fyljast. Þá kemur í ljós að hún er í blóðmerastóði og umsjónaraðili hennar segist ekki kannast neitt við hana eða hvaðan hún kom. Hversu algengt ætli það sé að hryssum sé haldið í stóði og blóði safnað úr þeim og þær jafnvel drepist án þess að neitt bókhald sé haldið utan um slíkt? Því hefur einnig verið haldið ítrekað fram í umræðum um málið að það séu svo lítil frávik í þessari svokölluðu búgrein, að það hljóti þá að vera allt í lagi að stunda þetta. Þessi dýr lifi í draumalandi, frjáls meirihluta ævinnar og einungis í nokkrar vikur á ári eru samskipti við fólk þegar blóðsöfnun fer fram. Þá hefur formaður Dýraverndunarsamtaka Íslands tekið undir þetta sem og aðrir hagsmunaaðilar og líkt blóðsöfnuninni við að mjólka kýr. Hvað ætli margar kýr drepist árlega við það að þær séu mjólkaðar. Þessi samanburður er fráleitur. Í 16. tölublaði Bændablaðsins árið 2000 er grein þar sem fjallað er um hvort blóðsöfnun falli undir ákvæði dýraverndunarlaga. Þar er komið inn á að umhverfisráðuneytið hafi sent inn fyrirspurn til fyrirtækisins Ísteka um málið og að ráðuneytinu hafi borist ábendingar um að þessi blóðsöfnum stangist á við lög um dýravelferð og eigi þar með að fá sérstakt leyfi tilraunadýranefndar. Fram kemur í sömu grein, haft eftir Halldóri Runólfssyni, þáverandi yfirdýralæknir í viðtali við Morgunblaðið, að ein til tvær merar drepast árlega vegna blóðtöku sem eru „hverfandi afföll“. Þá er einnig haft eftir Herði Kristjánssyni forsvarsmanni Ísteka að þessi blóðsöfnun sé ekkert frábrugðna því að nýta mjólkina úr kúnnum og bendir á að yfirdýralæknir hafi lýst þeirri sömu skoðun tveimur árum áður! Á formannafundi FH fjórum árum síðar er bókun um að „Hörður Kristjánsson frá Ísteka hafi fjallað um blóðtökuna og að verið sé að framleiða frjósemislyf fyrir konur sem vaxandi áhugi er fyrir. Þá hvatti hann hrossabændur til að taka þátt í verkefninu en það vantaði þá um 300 hryssur til viðbótar við þær rúmlega 2000 sem væri verið að taka blóð úr.“ Ef við gefum okkur þær forsendur að árið 2004 hafi verið um 2.000 merar sem voru notaðar til blóðtöku og að það hafi drepist tvær á ári við blóðtökuna, væri það nú að lágmarki 6-8 árlega sé m.v. þær forsendur til gengið er út frá í þessum heimildum reiknað til dagsins í dag. Einnig væri mjög fróðlegt að fá upplýsingar um hvaða frjósemislyf fyrir konur fyrirtækið Ísteka var á þessum tíma að vinna að framleiðslu á? Hef ég rætt við ýmsa um þetta málefni og minnist þess að hafa heyrt því fleygt fram að þessi blóðsöfnun hafi verið til að búa til lyf handa mönnum. Þessar heimildir renna stoðum undir þetta en af því er ég best veit, er verið að framleiða efni til að auka frjósemi gylta og kinda en ekki manna. Þegar að eftirlit með þessari starfsemi er í skötulíki og hagsmunaaðilar, dýralæknar sem eru á launum hjá Ísteka eiga að hafa eftirlit ásamt MAST með velferð dýra er ekkert skrítið að það er látið líta þannig úr að lítil sem „engin frávik“ séu í þessari grein. Stærsti hagsmunaaðili í málinu, ásamt eftirlitsaðila funduðu saman um hvernig eftirliti ætti að vera með framkvæmd blóðsöfnunar. Það er verulega gagnrýnivert og langt frá því að vera í lagi. Hver er svo ábyrgð þeirra dýralækna sem eru verktakar hjá Ísteka og vinna við blóðsöfnunina? Eru þeir ekki á milli steins og sleggju, þ.e. annars vegar að fá greitt fyrir vinnuna sem verktakar og hins vegar siðferðisleg skylda þeirra að gera ekki aðgerð á dýri nema ef lífi þess er ógnað. Ég spyr hvort að þeir dýralæknar sem vinna við þetta ættu ekki að leggja niður störf því þá væri þetta sjálfhætt líklegast? Eina leiðin til að hægt sé að innleiða trúverðugt gæðastjórnunarkerfi er ef það er útfært af óháðum aðilum og að setja lög þar sem háar sektir eru fyrir brot á lögum og/eða reglugerðum. Hægt væri að líta til nýrra persónuverndarlaga en áður en löggjöfin var innleidd þá voru litlar upplýsingar sem bárust Persónuvernd en nú hefur stofnunin ekki undan að vinna úr ábendingum sem henni hefur borist. Nú hef ég starfað sem ráðgjafi við innleiðingu og úttektir á gæðakerfum hjá fjölda fyrirtækja og stofnana sl. Frávika/atvikaskráningar eru ein meginstoð allra gæðakerfa og það er algjörlega fráleitt að halda því fram að það séu en engin frávik við blóðmerahald því það eru engin frávik skráð. Það er miklu frekar tilefni til að ætla að eftirliti sé verulega ábótavant, að forsendur til að skrá, tilkynna og vinna úr frávikum sé ekki til staðar og að forsendur gæðastjórnunarkerfisins sé verulega ábótavant. Ég varð fyrir verulegum vonbrigðum að starfshópur á vegum ráðherra sem nýlega skilaði niðurstöðu mælti með því að haldið verði áfram að stunda blóðsöfnun, þó með jákvæðum breytingum. Nú styttist í Landsmót hestamanna sem margir hafa beðið með eftirvæntingu sem fram fer á sama tíma og fylfullar merar eru spenntar fyrir í básum og 5 lítrar af blóði teknar úr þeim. Þetta er ekkert annað en dýraníð og ættu íslensk stjórnvöld að sýna dug og banna þessa starfsemi með öllu þegar í stað. Höfundur er ráðgjafi við áhættustjórnun og innleiðingu og úttektum á gæðastjórnunarkerfum og stjórnarmaður í Samtökum um dýravelferð stofnuð 2022.
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
Neyðarástand í boði Seðlabankans og ríkisstjórnarinnar Ásthildur Lóa Þórsdóttir,Inga Sæland Skoðun
Gjaldfrjálsar skólamáltíðir fyrir öll börn á Íslandi - nú þarf að vanda til verka Guðrún E. Gunnarsdóttir,Laufey Steingrímsdóttir,Ludvig Guðmundsson Skoðun
Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir Skoðun
Skoðun Neyðarástand í boði Seðlabankans og ríkisstjórnarinnar Ásthildur Lóa Þórsdóttir,Inga Sæland skrifar
Skoðun Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir skrifar
Skoðun Gulldrengir Landspítala (Ekki KSÍ): Sönn saga um spillingu Sigurlaug Guðrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Loftslagsaðgerðir í sátt við líffræðilega fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir, Guðrún Schmidt skrifar
Skoðun Oft er ekki nægjanleg mönnun til þess að sinna félagslífi/tómstundum Atli Már Haraldsson skrifar
Skoðun Sannleikurinn um Evrópusambandið I - Öryggi, velferð og lífsgæði, sem margir átta sig ekki á Ole Anton Bieltved skrifar
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
Neyðarástand í boði Seðlabankans og ríkisstjórnarinnar Ásthildur Lóa Þórsdóttir,Inga Sæland Skoðun
Gjaldfrjálsar skólamáltíðir fyrir öll börn á Íslandi - nú þarf að vanda til verka Guðrún E. Gunnarsdóttir,Laufey Steingrímsdóttir,Ludvig Guðmundsson Skoðun
Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir Skoðun