„Frelsi katta skiptir meira máli en frelsis­svipting barns“

Þetta skrifar Alma Björk Ástþórsdóttir, stofnandi grasrótarhópsins Sagan okkar, sem berst fyrir réttindum barna með sérþarfir, í skoðanagrein sem birtist á Vísi í dag. Segir hún fréttir um bann á lausagöngu katta á Akureyri hafa fengið meiri athygli í vikunni en fréttir af því að kennari og þrír aðrir starfsmenn grunnskóla á höfuðborgarsvæðinu hafi verið kærðir til lögreglu vegna gruns um að þeir hafi lokað barn inni. 

„Í fréttum vikunnar stóð kynbundið ofbeldi, loftslagsráðstefna og lausaganga katta mest upp úr að mati viðmælenda í Bítinu. „Það voru tvö hitamál í þessari viku, annars vegar drottningarviðtalið í Kveik og hins vegar bann við lausagöngu katta,“ var svo haft eftir Þórhildi Gyðu Arnarsdóttur í Fréttablaðinu,“ skrifar Alma. 

Hún furðar sig á því að innilokunarkæran hafi ekki fengið meiri athygli.

„Hafið þið tekið eftir því að Umboðsmaður Alþingis, einn æðsti eftirlitsaðili stjórnsýslu og ríkis er að bregðast við ábendingum foreldra um einangrun barna? Að það sé til vitnis um að málið sé tekið alvarlega og þörf á að bregðast við. Það er þó ekki nóg til þess að ráðamenn eða menntastofnanir bregðist við...“

Sér eftir að hafa ekki kært innilokun barns síns til lögreglu

Vísir greindi frá því í gær að tvær ábendingar hafi borist fræðslu- og frístundasviði Mosfellsbæjar árið 2019 um svokallað Gult herbergi í Varmárskóla. Samkvæmt frásögnum foreldra barna í skólanum og fyrrverandi starfsmanns var herbergið notað í þeim tilgangi að loka börn, sem áttu við hegðunarvanda að stríða, inni. Foreldrarnir lýstu því að börn þeirra hafi lengi glímt við vanlíðan eftir að hafa verið lokuð inni í herberginu og önnur fjölskyldan sá ekki annað í stöðunni en að flytja úr Mosfellsbæ. 

Síðan umfjöllun Vísis um notkun herbergisins birtist í gær hafa foreldrar tveggja barna til viðbótar haft samband við fréttastofu og lýst því að börn þeirra hafi verið lokuð inni. Annað foreldrið sagði í samtali við fréttastofu að það sæi mikið eftir því að hafa ekki kært málið til lögreglu. Þá hafði samband kennaranemi sem hafði verið í vettvangsnámi í skólanum árið 2019 og varð vitni að því að barn hafi verið lokað inni í herberginu. Segir neminn að atvikið hafi haft mikil áhrif á hann og hafi það enn í dag og sjái hann eftir því að hafa ekkert gert í málinu. 

Segir börn með hegðunarvanda skrímslavædd 

Alma veltir fyrir sér í pistli sínum hvers vegna ekki sé meiri vitundarvakning í samfélaginu um ofbeldi sem eigi sér stað inni í skólum. „Hvers vegna geta sumir kennarar til dæmis fordæmt kynferðisofbeldi en réttlætt að loka barn inni?“

Þegar einhver segir að barn hljóti að hafa gert eitthvað sem olli því að það var lokað inni þá jafngildir það í mínum huga að segja að einhver hafi kallað yfir sig kynferðisofbeldi með hegðun eða klæðaburði.

Hún segir það ekkert annað en gerendameðvirkni þegar fólk segir stundum ekkert annað í stöðunni en að loka barn eitt inni. Aldrei sé í lagi að læsa barn inni. Það sé eina hliðin á málinu.

 Hún segir kveikjuna að hugleiðingum sínum viðtal við þolanda kynferðisofbeldis sem birtist á Vísi í vikunni. Í viðtalinu segir þolandinn að hún sé orðin langþreytt á umræðu um kynferðisbrot hér á landi. Gerendum sé hampað og þolendur skrímslavæddir. Þolendur séu sakaðir um að eyðileggja líf og frama gerenda sinna með því að stíga fram, meðan þeir sjái alveg um það sjálfir með eigin gjörðum og skorti á iðrun. 

„Ég get nefnilega svo auðveldlega yfirfært þessa tilfinningu yfir á okkar baráttu. Ég er orðin langþreytt á því að þessi börn séu vanrækt í skólakerfinu sem leiðir af sér enn verri hegðun og svo eru ÞAU vandamálið.“

Börnunum sem líður virkilega illa og sýna þá vanlíðan með óásættanlegri hegðun eru í hugum margra skrímslavædd. Þessi börn eru sökuð um að eyðileggja fyrir öllum hinum „góðu“ börnunum sem bara vilja vera í skólanum og læra. Foreldrar sem tjá sig um þessi mál eru „erfiðir“ foreldrar.

Hún bendir á að sum börn þroskist ekki eðlilega og eigi erfiðara með að passa inn í þau form sem samfélagið vilji að þau passi í. Þau eigi þrátt fyrir það ekki að vera úrhrök sem læsa megi inni í herbergi þegar fólkið í kring um þau vilji ekki hjálpa þeim. 

„Getum við verið sammála um að barn sem líður illa og sýnir það með óæskilegri hegðun er alltaf þolandi? Að barnið er þolandi sem fer í vörn í aðstæðum sem það er sett í og ræður ekki við? Barnið fæddist lítið og er ósjálfbjarga. Við lofuðum að passa það og gera það vel, hvort sem við erum foreldrar, ættingjar, kennarar, læknar eða hvað annað,“ skrifar Alma.

„Ofbeldi er ofbeldi og það á aldrei að líðast. Hættum að fordæma ofbeldi í einni mynd en hunsa það í annarri mynd.“