„Ákæruvaldið virðist líta á þessa tilkynningu sem einhverskonar brandara“

Reimar Pétursson, verjandi Jóhannesar Baludrssonar, fyrrverandi forstöðumanns markaðsviðskipta Glitnis, gerði miklar athugasemdir við það hversu langur tími hafi liðið frá því að meint brot áttu sér stað þangað til að markaðsmisntokunarmál Glitins var tekið fyrir í héraðdsómi. Sagði hann tafir á málinu hafa haft mikil neikvæð áhrif á skjólstæðing sinn. Þetta kom fram í málflutningi Reimars í Héraðsdómi Reykjavíkur í dag.

Jóhannes Baldursson er ákærður í málinu fyrir markaðsmisnotkun og er því haldið fram í ákæru að Jónas Guðmundsson, Valgarð Már Valgarðsson og Pétur Jónsson, fyrrverandi starfsmenn deildar eigin viðskipta bankans, hafi stundað markaðsmisnotkun að undirlagi Jóhannesar og Lárusar Welding fyrrverandi forstjóra bankans.

Í máli sínu sagið Reimar að ef málið hefði verði tekið fyrir fyrr þegar atburðirnir væru mönnum enn í fersku minni kynni ýmislegt að hafa komið í ljós sem hefði verið umbjóðanda hans til hagsbóta.

Atvik í hverju máli sérstök

Þá sagði hann einnig athugavert að málið sé borið saman við markaðsmisnotkunarmál Landsbankans og Kaupþings. Hann sagði heilbrigt að bera saman mál en það væri þó takmörkunum háð.

„Atvik í hverju máli fyrir sig eru sérstök og engum verður refsað nema hann hafi sjálfur unnið sér til refsingar,” sagði Reimar.

„Það er ekki hægt að vísa með einhverjum almennum hætti til Landsbanka- og Kaupþingsdóma með það. Umbjóðandi minn er sjálfstæður persónuleiki, hann lifir sjálfstæðu lífi og hann verður ekki dæmdur að sök bara sökum þess að stjórnendur Landsbankans og Kaupþings hafa verið dæmdir.“

Reimar benti einnig á að menn í hliðstæðum stöðum í Landsbankanum og Kaupþingi hefðu ekki verið ákærðir í þeim málum. Þá sagði hann að Jóhannes hefði ekki ákveðið með hvaða hætti viðskipti með eigin bréf bankans færu fram og að ákæruefnin beindust að þessu fyrirkomulagi sem hann ákvað ekki. Hann hafi ekki verið í aðstöðu til að framkvæma breytingarnar jafnvel þó hann hafi viljað það enda hafi það verið í höndum ákveðinna nefnda innan bankans að taka slíkar ákvarðanir.

„Það er ekki hægt að refsa mönnum fyrir að vanrækja hlutverk sem þeir eiga ekki að sinna.“

Tilkynnt með pompi og prakt

Eitt álitamál við aðalmeðferð málsins er hvort Glitnir hafi verið með formlega viðskiptavakt á eigin hlutum. Reimar sagði það vera grundvallarmun á þessu máli og sambærilegum málum Landsbanka og Kaupþings.

„Það er óhrekjanleg staðreynd að Glitnir var með formlega viðskiptavakt. Ákæruvaldið talar alltaf eins og þetta hafi verið óformlegt. Þetta var formleg viðskiptavakt. Þetta var tilkynnt með pompi og prakt í Kauphöll 2. júlí 1998.“

Hann benti á máli sínu til stuðnings að í kringum tilkynninguna hafi forstjóri Kauphallar lýst henni í Morgunblaðinu sem mikilsverðu framtaki sem bæri að fagna.

„Ákæruvaldið virðist líta á þessa tilkynningu sem einhverskonar brandara,“ sagði Reimar.

„Þetta er tilkynning. Það er haldinn fundur, fregnir í blöðunum. Það er enginn að leyna neinu.“

Berið að leiðbeina villuráfandi bankamönnum

Reimar benti einnig á máli sínu til stuðnings að ef starfsemi deildar eigin viðskipta við bankann hefði verið glæpsamleg þyrfti einnig að líta til leiðbeiningarskyldu Fjármálaeftirlitsins.

„Hefði Fjármálaeftirlitinu ekki borið að leiðbeina þessum villuráfandi bankamönnum að þetta væru einhverjir stórkostlegir glæpir sem þeir voru að tilkynna til Fjármálaeftirlitsins?“

Reimar sagði að þær lögskýringar sem ákæurvaldið tefldi fram í málinu væru langsóttar. Engum hefði á þessum tíma dottið í hug að um glæpsamlega háttsemi væri að ræða. Til staðar hafi verið ýmsir innri og ytri skoðunaraðilar sem engar athugasemdir hafi gert.

„Það er Kauphöll, það er Fjármálaeftirlitið, það er regluvörður, innri endurskoðun. Það datt engum í hug að þetta gæti verið óheimilt.“

Reimar fer fram á að Jóhannes verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins og að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.