Í hinum frjálsari verkum er konan stundum innbyggð í fígúrurnar

Birgitta Spur opnar dyrnar inn í Listasafn Íslands, Sigurjónssafn, á Laugarnestanga þar sem sýningin Gyðjur hefur nýlega verið sett upp. Hún er ekkja myndhöggvarans Sigurjóns Ólafssonar.

„Ég bý í húsinu sem hann Ragnar í Smára lét reisa handa okkur hér við hliðina. Það tilheyrir auðvitað safninu en einhvernsstaðar verða vondir að vera,“ segir hún glettnislega.

Sýningarsalurinn er opinn gestum um helgar og Birgitta útskýrir merkingu þeirra listaverka sem þar blasa við.

„Okkur sem tengjumst þessu safni datt í hug að gaman væri að setja upp sýningu með kvennaportrettum Sigurjóns í tilefni af 100 ára kosningaafmæli kvenna á Íslandi. Hann gerði ekki eins mörg portrett af konum og af körlum. Af yfir 200 portrettum Sigurjóns eru bara um tuttugu og fimm af konum.  Á sýningunni eru átján en í hinum frjálsari verkum hans er konan stundum innbyggð í fígúrurnar svo við blöndum þeim saman við, þó þau séu meira abstrakt.

Það er enginn vafi að Sigurjón hafði gaman af að vinna út frá konunni og kvenlíkamanum og viðhafði allskonar tilbrigði. Í kvenportettum hefur hann stundum verið að upphefja konuna í gyðjulíki, jafnvel þó portrettið sé af einhverri vissri, það er hluti af galdrinum. Sum verkin bera gyðjunöfn þannig okkur fannst tilhlýðilegt að sýningin bæri nafnið Gyðjur.“

Birgitta kveðst þekkja flestar konurnar í portrettunum. „Í sumum tilfellum var Sigurjón með ljósmyndir af konum og þær þekki ég ekki en  hef kynnst öllum hinum.“



Spurð hvort hún hafi einhverntíma setið fyrir hjá honum svarar hún hlæjandi.

„Hann gerði mynd af mér án þess að ég þyrfti að sitja fyrir. Hún er nú svolítið abstrakt enda hafði hann alveg frjálsar hendur við gerð hennar. Þetta var ekki pantað verk en hann gerði tilraunir með form og efni.

Sýningin Gyðjur verður uppi við fram á vor en Sigurjónssafn verður lokað í desember og janúar. „Við opnum í kringum safnanótt aftur og höfum opið um helgar eftir það fram til vor. Kaffistofan verður opin á sama tíma.“

Bakar þú enn meðlætið sjálf. „Já, já, en þú þarft nú ekki að skrifa það.“