Aurum-málið: „Beinlínis ósennilegt að tengslin hafi farið fram hjá sérstökum saksóknara“

Verjendur í Aurum-málinu fóru fram á það í Hæstarétti í dag að ómerkingarkröfu ákæruvaldsins yrði hafnað. Óttar Pálsson, verjandi Lárusar Welding, lagði áherslu á það að Aurum-málið og Al Thani-málið væru ótengd sakamál auk þess sem að sýna þurfi fram á hvaða hagsmunir liggi að baki eigi vanhæfi dómara að geta komið til greina.

„Hjá Sverri Ólafssyni liggja engir hagsmunir að baki og álitamálið einskorðast við það hvort bræðratengslin hafi gert hann vanhæfan. Hafði Ólafur Ólafsson hagsmuni af úrlausn ákæruvaldsins? Nei. Ákæruvaldið hefur ekki sýnt fram á neina hagsmuni sem leiða geta til vanhæfis meðdómarans,“ sagði Óttar.

Sjá einnig: „Ólafur Þór Hauksson er ekki eins og hver annar saksóknari“

Orð gegn orði varðandi það hvað dómsformaður og sérstakur ræddu í símtali

Þá sagði hann gögn málsins eindregið benda til þess að sérstökum saksóknara hafi verið fyllilega kunnugt um bræðratengslin í upphafi.

„Í óbirtri blaðagrein dómsformannsins segir að daginn eftir að hann hafi greint sakflytjendum frá því hver væri meðdómari í málinu hafi sérstakur saksóknari hringt í hann og greint dómsformanninum frá bræðratengslum Sverris Ólafssonar og Ólafs Ólafssonar. Hafi símtalinu lokið með því að sérstakur saksóknari greindi dómsformanninum frá því að hann myndi ekki gera athugasemd við skipan meðdómara.“

Hér stendur orð gegn orði þar sem Ólafur Þór Hauksson hefur sagt að í umræddu símtali hafi ekki verið rætt um meint vanhæfi Sverris vegna þess að hann er bróðir Ólafs. Meint vanhæfi Sverris hafi þó verið rætt vegna þess að hann vann fyrir slitastjórn Glitnis sem hafði farið fram á skaðabótakröfu í Aurum-málin.

„Umbjóðandi minn telur þó að ljá beri orðum dómsformannsins meira vægi en orðum sérstaks saksóknara. [...] Það er beinlínis ósennilegt að tengslin hafi farið fram hjá sérstökum saksóknara,“ sagði Óttar.

Mestu skiptir að ummæli Sverris varða alls ekki efnisatriði málsins

Þá gerði Óttar einnig að umtalsefni ummælin sem Sverrir lét falla eftir að dómur í málinu gekk í héraði. Sagði hann að vissulega hefði verið betra ef að meðdómarinn hefði setið undir ummælum sérstaks saksóknara um að honum hafi verið ókunnugt um ættartengslin. Þó væri nauðsynlegt að líta til samhengis þeirra, inntaksins í þeim og að hverjum þeim var beint.

„Dómsformaðurinn hafði á sínum tíma upplýst Sverri Ólafsson um að sérstökum saksóknara væri kunnugt um að hann væri bróðir Ólafs Ólafssonar. Það blasir því við að það lék ekki nokkur vafi á því í huga Sverris að sérstakur saksóknari fór með ósannindi í fjölmiðlum.“

Þá sagði Óttar ekkert í ummælum Sverris hvorki gefa til kynna að hann hafi verið hliðhollur hlið ákærðu í Aurum-málinu né borið óvild í garð sérstaks saksóknara.

„Það sem skiptir þó allra mestu máli þegar afstaða er tekin til kröfu ákæruvaldsins er það að ummælin varða alls ekki efnisatriði málsins og bera á engan hátt með sér að dómarinn hafi fyrirfram tekið afstöðu til sakarefnisins.“