Skilið… Eyjólfur Þorkelsson skrifar 17. nóvember 2014 07:00 Það er margt sem ég fæ ekki skilið. Ég fæ til dæmis ekki skilið af hverju það ætti að rýra kröfu lækna um leiðréttingu launa að þeir eigi svo gott með að vinna meira. Enda gjaldfellir slíkt sjónarmið alla kjarabaráttu allra stétta. „Finnst þér laun þín of lág? Fáðu þér bara aukavinnu!“ En barátta lækna snýst ekki um það sem ég fæ skilið eða ekki skilið – heldur um það sem mér finnst Íslendingar eiga skilið. Við eigum skilið að hafa okkar persónulega heimilislækni og þurfa ekki að bíða í fleiri, fleiri vikur eftir að hitta hann. Við eigum skilið að skattpeningar okkar nýtist í byggingu og rekstur nýs Landspítala en ekki í að greiða hverri nefndinni á fætur annarri. Við eigum skilið að geta treyst því að læknirinn okkar sé ekki örþreyttur eftir óhóflega vinnu. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem við erum stolt af. Í mínum huga er málið einfalt. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem ljúft er að leita til og gott er að vinna í. Ég held að allir séu sammála um það. Það sem ég fæ þó ekki skilið er að stjórnmálamenn komist upp með slíkt tómlæti þegar heilbrigðiskerfinu blæðir út eða virðast beinlínis hunsa aðvörunarorðin meðvitað. Því mér þykir of vænt um heilbrigðiskerfið til að láta stjórnmálamennina brjóta það niður. Slíkt eigum við sannarlega ekki skilið! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eyjólfur Þorkelsson Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Sjá meira
Það er margt sem ég fæ ekki skilið. Ég fæ til dæmis ekki skilið af hverju það ætti að rýra kröfu lækna um leiðréttingu launa að þeir eigi svo gott með að vinna meira. Enda gjaldfellir slíkt sjónarmið alla kjarabaráttu allra stétta. „Finnst þér laun þín of lág? Fáðu þér bara aukavinnu!“ En barátta lækna snýst ekki um það sem ég fæ skilið eða ekki skilið – heldur um það sem mér finnst Íslendingar eiga skilið. Við eigum skilið að hafa okkar persónulega heimilislækni og þurfa ekki að bíða í fleiri, fleiri vikur eftir að hitta hann. Við eigum skilið að skattpeningar okkar nýtist í byggingu og rekstur nýs Landspítala en ekki í að greiða hverri nefndinni á fætur annarri. Við eigum skilið að geta treyst því að læknirinn okkar sé ekki örþreyttur eftir óhóflega vinnu. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem við erum stolt af. Í mínum huga er málið einfalt. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem ljúft er að leita til og gott er að vinna í. Ég held að allir séu sammála um það. Það sem ég fæ þó ekki skilið er að stjórnmálamenn komist upp með slíkt tómlæti þegar heilbrigðiskerfinu blæðir út eða virðast beinlínis hunsa aðvörunarorðin meðvitað. Því mér þykir of vænt um heilbrigðiskerfið til að láta stjórnmálamennina brjóta það niður. Slíkt eigum við sannarlega ekki skilið!
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar