Krakkamyndir kveiktu áhugann

„Ég er að sýna stór málverk, fígúratív verk í átt að ljósmyndaraunsæi. Þar eru fossar, jökull og torfbær en þemað er samt alþjóðlegt,“ segir Erla Haraldsdóttir myndlistarmaður þegar hún er beðin að lýsa í nokkrum orðum sýningunni Visual Wandering, eða Sjónrænar göngur, í Listasafni ASÍ sem hún opnar í dag klukkan 15.

„Myndefnin eru ýmist valin samkvæmt kerfi þar sem tilviljunarkenndir staðir úr ákveðnum sögum eru afmarkaðir eða eftir fyrirmælum,“ lýsir hún og heldur áfram að útskýra aðferðir sínar.

„Fullkomið frelsi getur orðið til trafala og vissir rammar og fyrirmæli verið til bóta en þegar maður er komin á kaf í verkefnin þá koma hugmyndirnar. Þessar aðferðir er hægt að nýta í öllum listum.“

Hún kveðst hafa gefið út bók fyrir um það bil mánuði hjá Crymogeu um rannsóknir á myndlist og þeim aðferðum sem hún notar. „Svo kemur út önnur bók eftir mig eftir jól.“

Erla er héðan úr Reykjavík en flutti til Svíþjóðar níu ára og fór bæði í listaháskóla í Stokkhólmi og Gautaborg áður en hún hélt til San Francisco og fór í Art Institute.

Ætlaði hún alltaf að verða myndlistarmaður?

„Já, það var þegar ég var níu ára og flutti til Svíþjóðar sem sú hugmynd kviknaði. Ég kunni ekki orð í sænsku og var bara feimin og vandræðaleg en kynntist krökkunum þannig að ég teiknaði af þeim portrett. Það bjargaði mér. Segja má að tengsl séu rauði þráðurinn á bak við alla mína listsköpun.“

Erla býr í Berlín og er þar með vinnustofu en er líka gestaprófessor í Umeå í Svíþjóð. „Ég er búin að vera á listamannalaunum,“ segir hún og kveðst hafa unnið að málverkunum sem eru á sýningunni í ASÍ síðustu tvö ár.