Starfstilboð frá einræðisherra Sif Sigmarsdóttir skrifar 28. október 2011 06:00 Sama dag og heiminum birtust myndir af blóði drifnu líki fallins einræðisherra Líbíu barst mér starfstilboð úr herbúðum annars ónefnds einræðisherra. Við leigupennar erum vanir verkefnum af hinum ýmsu stærðum og gerðum. En hvort sem verklýsingin kveður á um fágað auglýsingaslagorð fyrir hægðalyf eða innblásinn bæklingatexta fyrir bókhaldsfyrirtæki eiga þessi verkefni ávallt eitt sameiginlegt: Launin eru tómt klink. Í umræddum einræðisherra virtist ég hins vegar loks hafa fundið mann sem mat textasmíð að verðleikum. Tilboð sendiboða hans hljómaði sem tónlist – eða öllu heldur fagurlega samið örljóð – í eyrum mér: „Nefndu upphæð og hún verður samþykkt.“ Ég hafði hins vegar ekki fyrr opnað kampavínsflösku í huganum en efasemdir létu á sér kræla. Orsaka þeirra var að leita í fréttum frá Líbíu. Að Gaddafi öllum tók hið nýskipaða Þjóðarráð að skyggnast inn í hallir föllnu valdaættarinnar. Auk vitnisburðar um öfgakenndan munað leiðtogans fannst þar mikið af skjölum. Nokkur hafa orðið yfirvöldum á Vesturlöndum, einkum þó í Bretlandi, ástæða til að fara hjá sér. Í vikunni birti breska blaðið The Times einkar vandræðaleg bréf til Gaddafi frá Tony Blair annars vegar og Karli Bretaprins hins vegar. Þar er forhertur harðstjórinn sem myrti pólitíska andstæðinga sína með köldu blóði ausinn lofi og honum þökkuð góð störf á sviði mannúðarmála. Vafalítið hefur þeim Blair og Karli þótt tilgangurinn helga meðalið er þeir reru að því öllum árum að tryggja Bretum viðskiptasamninga í Líbíu og aðgang að olíulindum landsins. Með sömu nálgun reyndi ég að sannfæra sjálfa mig um að það fælist engin hræsni í því af lýðræðissinna að þiggja starf af einræðisherra. Þótt skrif mín yrðu ýtarlega ritskoðuð var verkefnið verðugt; þótt ég hefði litla tryggingu fyrir að þau yrðu ekki notuð í áróðursskyni myndu þau kannski koma munaðarlausum börnum til góða; þótt ég ynni fyrir einræðisherra þýddi það ekki að ég ætti hlutdeild í kúgun hans. En allt kom fyrir ekki. Nóg er um móralska bresti í fari þeirra sem þykjast talsmenn frelsis, lýðræðis og mannréttinda. Sjálfskipaður ambassador þessara gilda, Bandaríkin, fer nú um heiminn drepandi andstæðinga á borð við Bin Laden og Anwar Awlaki í stað þess að sækja þá til saka samkvæmt lýðræðislegum leikreglum. Lýðræðisgrunnur Líbíu hefur veikst til muna reynist fréttir sannar um að Gaddafi hafi verið tekinn af lífi eftir að hann var handsamaður. Eina vopnið sem bítur í baráttunni fyrir lýðræði er hegðun sem er til eftirbreytni. Jafnvel þótt hún kosti auman leigupenna arðvænlegasta gigg starfsferilsins. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Bakþankar Sif Sigmarsdóttir Mest lesið Hvað kostar 100 milljarða á ári? Sigrún Unnsteinsdóttir Skoðun Sjálfbær vöxtur og samheldni Halla Hrund Logadóttir Skoðun Íslenska bótakerfið er orðið aðdráttarafl Lárus Guðmundsson Skoðun Ísland er að tapa hundruðum milljarða – eitrað framkvæmdakerfi lamar allt samfélagið Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvar getur þú skorið niður 200.000 krónur? Heiða Ingimarsdóttir Skoðun Þjóðarmorðingjar á meðal vor? Guðjón Idir Skoðun Hættum þessu hálfkáki Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Með allt undir í rauðri viðvörun Einar Bárðarson Skoðun Ég kýs Ingibjörgu Isaksen Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson Skoðun Af hverju rekum við mörg smáríki í 250 þúsund manna samfélagi? Gunnar Salvarsson Skoðun
Sama dag og heiminum birtust myndir af blóði drifnu líki fallins einræðisherra Líbíu barst mér starfstilboð úr herbúðum annars ónefnds einræðisherra. Við leigupennar erum vanir verkefnum af hinum ýmsu stærðum og gerðum. En hvort sem verklýsingin kveður á um fágað auglýsingaslagorð fyrir hægðalyf eða innblásinn bæklingatexta fyrir bókhaldsfyrirtæki eiga þessi verkefni ávallt eitt sameiginlegt: Launin eru tómt klink. Í umræddum einræðisherra virtist ég hins vegar loks hafa fundið mann sem mat textasmíð að verðleikum. Tilboð sendiboða hans hljómaði sem tónlist – eða öllu heldur fagurlega samið örljóð – í eyrum mér: „Nefndu upphæð og hún verður samþykkt.“ Ég hafði hins vegar ekki fyrr opnað kampavínsflösku í huganum en efasemdir létu á sér kræla. Orsaka þeirra var að leita í fréttum frá Líbíu. Að Gaddafi öllum tók hið nýskipaða Þjóðarráð að skyggnast inn í hallir föllnu valdaættarinnar. Auk vitnisburðar um öfgakenndan munað leiðtogans fannst þar mikið af skjölum. Nokkur hafa orðið yfirvöldum á Vesturlöndum, einkum þó í Bretlandi, ástæða til að fara hjá sér. Í vikunni birti breska blaðið The Times einkar vandræðaleg bréf til Gaddafi frá Tony Blair annars vegar og Karli Bretaprins hins vegar. Þar er forhertur harðstjórinn sem myrti pólitíska andstæðinga sína með köldu blóði ausinn lofi og honum þökkuð góð störf á sviði mannúðarmála. Vafalítið hefur þeim Blair og Karli þótt tilgangurinn helga meðalið er þeir reru að því öllum árum að tryggja Bretum viðskiptasamninga í Líbíu og aðgang að olíulindum landsins. Með sömu nálgun reyndi ég að sannfæra sjálfa mig um að það fælist engin hræsni í því af lýðræðissinna að þiggja starf af einræðisherra. Þótt skrif mín yrðu ýtarlega ritskoðuð var verkefnið verðugt; þótt ég hefði litla tryggingu fyrir að þau yrðu ekki notuð í áróðursskyni myndu þau kannski koma munaðarlausum börnum til góða; þótt ég ynni fyrir einræðisherra þýddi það ekki að ég ætti hlutdeild í kúgun hans. En allt kom fyrir ekki. Nóg er um móralska bresti í fari þeirra sem þykjast talsmenn frelsis, lýðræðis og mannréttinda. Sjálfskipaður ambassador þessara gilda, Bandaríkin, fer nú um heiminn drepandi andstæðinga á borð við Bin Laden og Anwar Awlaki í stað þess að sækja þá til saka samkvæmt lýðræðislegum leikreglum. Lýðræðisgrunnur Líbíu hefur veikst til muna reynist fréttir sannar um að Gaddafi hafi verið tekinn af lífi eftir að hann var handsamaður. Eina vopnið sem bítur í baráttunni fyrir lýðræði er hegðun sem er til eftirbreytni. Jafnvel þótt hún kosti auman leigupenna arðvænlegasta gigg starfsferilsins.
Ísland er að tapa hundruðum milljarða – eitrað framkvæmdakerfi lamar allt samfélagið Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ísland er að tapa hundruðum milljarða – eitrað framkvæmdakerfi lamar allt samfélagið Sigurður Sigurðsson Skoðun