Banatilræði við hasarmyndina Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 17. mars 2011 00:01 Bíó Battle: Los Angeles Leikstjóri: Jonathan Liebesman. Aðalhlutverk: Aaron Eckhart, Michelle Rodriguez, Ramón Rodríguez, Michael Peña, Will Rothhaar, Adetokumboh McCormack. Að baula og kasta matvælum í átt að bíótjaldi hefur því miður lítið að segja. Ábyrgðarmenn lélegra kvikmynda eru í öruggri fjarlægð frá ósáttum bíógestum, hvers eina vopn er að vara vini og vandamenn við því að borga sig inn á þær. Því miður er fólk ekki nógu duglegt við að láta óánægju sína í ljós. Ekki láta vini þína þurfa að spyrja þig hvort myndin sem þú sást síðast var góð eða slæm. Ef þú borgar þig inn á lélega mynd, segðu þeim það í óspurðum fréttum. Láttu jafnvel fylgja með ábendingu um betri mynd sem í boði er. Til þess eru vinir. Battle: Los Angeles fjallar um hermenn sem berjast við geimverur. Áður en geimverurnar lenda á jörðinni fáum við að kynnast persónunum lítillega en þær eru allar fengnar að láni úr öðrum myndum. Við fylgjumst með bitra hermanninum með dularfullu fortíðina, hermanninum sem á ólétta kærustu, hermanninum sem er að fara að gifta sig og hermanninum sem er yngri en allir hinir og blautur á bak við eyrun. Ekki má gleyma suðurameríska herkvendinu. Það er eins gott að Michelle Rodriguez var ekki upptekin því annars hefðu þeir þurft að nota klippur með henni úr öðrum kvikmyndum. Það er reyndar ekki útilokað að það sé einmitt tilfellið. Geimverubardaginn sjálfur er langdregnari og leiðinlegri en messa sem þú ert píndur til að fara í, að undanskildum óþægilegu sparifötunum, en ég sá engan í sparifötum á Battle: Los Angeles. Myndavélin var hrist allan tímann (tíska sem ég hélt að heyrði sögunni til) en þetta er gamalt trix, yfirleitt notað til að hylma yfir leti kvikmyndagerðarfólksins. Ekki nenntu þeir að gera skemmtilega sögu, sannfærandi geimverur eða góða karaktera. Þá er kannski alveg eins gott að hrista bara nógu mikið. Eftir svona bíóferð langar mig helst að setja upp snobbskeifuna og lýsa því yfir að hasarmyndir séu dauðar. Það væri þó ekki alveg sanngjarnt því að þrátt fyrir almennt minnkandi gæði þeirra má enn finna einstaka fagurt blóm innan um alla njólana. En garðurinn í heild sinni er í órækt og það er kominn tími til að kantskera og slá. Niðurstaða: Forðist þessa eins og heitan eldinn. Hafir þú gegnt herskyldu er eilítil von, en á þína eigin ábyrgð að sjálfsögðu. Lífið Mest lesið Tútturnar úti á Grammy-hátíðinni Tíska og hönnun Byrjaði allt í blokkinni í Breiðholti Tónlist „Ljúfsárt og svolítið erfitt að kveðja kvikmyndahúsin“ Menning Fjölskyldan veik af fíknivanda en alltaf staðið þétt saman Lífið Þær keppa í Ungfrú Ísland 2026 Lífið Forsetinn hótar lögsókn: „Vertu viðbúinn Noah“ Lífið „Hún er komin til að vera“ Tónlist Fundu ástina í stjórnarráðinu Lífið Stjörnulífið: Dorrit og Pharrell Williams í fíling Lífið „Þakklát fyrir að eiga stóran orkutank inni í litlum búk“ Lífið Fleiri fréttir Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Bíó Battle: Los Angeles Leikstjóri: Jonathan Liebesman. Aðalhlutverk: Aaron Eckhart, Michelle Rodriguez, Ramón Rodríguez, Michael Peña, Will Rothhaar, Adetokumboh McCormack. Að baula og kasta matvælum í átt að bíótjaldi hefur því miður lítið að segja. Ábyrgðarmenn lélegra kvikmynda eru í öruggri fjarlægð frá ósáttum bíógestum, hvers eina vopn er að vara vini og vandamenn við því að borga sig inn á þær. Því miður er fólk ekki nógu duglegt við að láta óánægju sína í ljós. Ekki láta vini þína þurfa að spyrja þig hvort myndin sem þú sást síðast var góð eða slæm. Ef þú borgar þig inn á lélega mynd, segðu þeim það í óspurðum fréttum. Láttu jafnvel fylgja með ábendingu um betri mynd sem í boði er. Til þess eru vinir. Battle: Los Angeles fjallar um hermenn sem berjast við geimverur. Áður en geimverurnar lenda á jörðinni fáum við að kynnast persónunum lítillega en þær eru allar fengnar að láni úr öðrum myndum. Við fylgjumst með bitra hermanninum með dularfullu fortíðina, hermanninum sem á ólétta kærustu, hermanninum sem er að fara að gifta sig og hermanninum sem er yngri en allir hinir og blautur á bak við eyrun. Ekki má gleyma suðurameríska herkvendinu. Það er eins gott að Michelle Rodriguez var ekki upptekin því annars hefðu þeir þurft að nota klippur með henni úr öðrum kvikmyndum. Það er reyndar ekki útilokað að það sé einmitt tilfellið. Geimverubardaginn sjálfur er langdregnari og leiðinlegri en messa sem þú ert píndur til að fara í, að undanskildum óþægilegu sparifötunum, en ég sá engan í sparifötum á Battle: Los Angeles. Myndavélin var hrist allan tímann (tíska sem ég hélt að heyrði sögunni til) en þetta er gamalt trix, yfirleitt notað til að hylma yfir leti kvikmyndagerðarfólksins. Ekki nenntu þeir að gera skemmtilega sögu, sannfærandi geimverur eða góða karaktera. Þá er kannski alveg eins gott að hrista bara nógu mikið. Eftir svona bíóferð langar mig helst að setja upp snobbskeifuna og lýsa því yfir að hasarmyndir séu dauðar. Það væri þó ekki alveg sanngjarnt því að þrátt fyrir almennt minnkandi gæði þeirra má enn finna einstaka fagurt blóm innan um alla njólana. En garðurinn í heild sinni er í órækt og það er kominn tími til að kantskera og slá. Niðurstaða: Forðist þessa eins og heitan eldinn. Hafir þú gegnt herskyldu er eilítil von, en á þína eigin ábyrgð að sjálfsögðu.
Lífið Mest lesið Tútturnar úti á Grammy-hátíðinni Tíska og hönnun Byrjaði allt í blokkinni í Breiðholti Tónlist „Ljúfsárt og svolítið erfitt að kveðja kvikmyndahúsin“ Menning Fjölskyldan veik af fíknivanda en alltaf staðið þétt saman Lífið Þær keppa í Ungfrú Ísland 2026 Lífið Forsetinn hótar lögsókn: „Vertu viðbúinn Noah“ Lífið „Hún er komin til að vera“ Tónlist Fundu ástina í stjórnarráðinu Lífið Stjörnulífið: Dorrit og Pharrell Williams í fíling Lífið „Þakklát fyrir að eiga stóran orkutank inni í litlum búk“ Lífið Fleiri fréttir Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira