Martröð Mikkelsen Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 7. mars 2013 06:00 Jagten er ekki pólitísk yfirlýsing heldur þrælspennandi og hádramatísk kvikmynd með frábærum leikhóp. Bíó - Jagten Leikstjórn: Thomas Vinterberg Leikarar: Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Alexandra Rapaport, Annika Wedderkopp, Susse Wold. Það sem margir óttast mest af öllu er að vera sakaður ranglega um hræðilegan glæp. Hin martraðarkennda Jagten fjallar einmitt um það, og segir frá Lúkasi, leikskólakennara í litlu þorpi, sem grunur leikur á að hafi brotið kynferðislega gegn barni í sinni umsjá. Við þessar ásakanir fer líf hans algjörlega á hvolf og smám saman er honum útskúfað úr samfélaginu. Umfjöllunarefni myndarinnar er vandmeðfarið, enda er það hagsmunamál allra að grafa ekki undan trúverðugleika barna sem segja frá ofbeldi. Á köflum er erfitt að njóta myndarinnar án þess að spóla í þeim hugsunum. En Jagten er ekki pólitísk yfirlýsing heldur þrælspennandi og hádramatísk kvikmynd með frábærum leikhóp. Mads Mikkelsen er ekki bara einn allra besti núlifandi leikarinn frá Danmörku, heldur alþjóðlegur stórleikari sem virðist geta tekist á við hvaða hlutverk sem er. Hin unga Annika Wedderkopp gefur honum lítið eftir og leikstjórinn passar að persóna hennar detti ekki í einhvern grautfúlan klisjupytt um "illa barnið". Afleiðingar orða hennar eru hrikalegar, en áhorfandinn áttar sig á því að hún er óviti. Og óneitanlega hugsar maður til athugasemdakerfa vefmiðlanna þegar íbúar smábæjarins ráðast gegn Lúkasi, fullir af heilagri reiði og sjálfsréttlætingu. Erfiðar senur að horfa á, sérstaklega þegar áhorfandinn veit betur. Það hefðu ekki allir getað tæklað Jagten jafn vel og Thomas Vinterberg, og þegar myndin færir sig hægt og rólega inn á slóðir spennutryllisins verður hún bara sterkari ef eitthvað er. Lokasenan er síðan kynngimögnuð, en ég held henni fyrir mig að svo stöddu.Niðurstaða: Mögnuð mynd sem situr lengi í áhorfandanum. Gagnrýni Mest lesið Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Gagnrýni Harbour rýfur þögnina Bíó og sjónvarp Hvað veistu um… árið 2010? Lífið „Það má herma“ Tíska og hönnun Swae Lee heldur tónleika á Íslandi Tónlist Lífseigustu mýturnar um offitu: „Það er ekki sjúkdómur að fitna“ Lífið Guðrún Ýr og Birnir í eina sæng Tónlist „Ég var löngu tilbúin að giftast honum“ Lífið Rassaumhirða karla í sókn Lífið Skandinavíska merkið Ninepine komið til Lín Design Lífið samstarf Fleiri fréttir Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Suddalega slappt Stjörnustríðsslor Plastgangsterar: Þegar Herra Hnetusmjör týndist í Laugardalshöllinni Lítið kjöt á beinum rándýrsins Michael nær ekki að fela fílinn í herberginu Sjá meira
Bíó - Jagten Leikstjórn: Thomas Vinterberg Leikarar: Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Alexandra Rapaport, Annika Wedderkopp, Susse Wold. Það sem margir óttast mest af öllu er að vera sakaður ranglega um hræðilegan glæp. Hin martraðarkennda Jagten fjallar einmitt um það, og segir frá Lúkasi, leikskólakennara í litlu þorpi, sem grunur leikur á að hafi brotið kynferðislega gegn barni í sinni umsjá. Við þessar ásakanir fer líf hans algjörlega á hvolf og smám saman er honum útskúfað úr samfélaginu. Umfjöllunarefni myndarinnar er vandmeðfarið, enda er það hagsmunamál allra að grafa ekki undan trúverðugleika barna sem segja frá ofbeldi. Á köflum er erfitt að njóta myndarinnar án þess að spóla í þeim hugsunum. En Jagten er ekki pólitísk yfirlýsing heldur þrælspennandi og hádramatísk kvikmynd með frábærum leikhóp. Mads Mikkelsen er ekki bara einn allra besti núlifandi leikarinn frá Danmörku, heldur alþjóðlegur stórleikari sem virðist geta tekist á við hvaða hlutverk sem er. Hin unga Annika Wedderkopp gefur honum lítið eftir og leikstjórinn passar að persóna hennar detti ekki í einhvern grautfúlan klisjupytt um "illa barnið". Afleiðingar orða hennar eru hrikalegar, en áhorfandinn áttar sig á því að hún er óviti. Og óneitanlega hugsar maður til athugasemdakerfa vefmiðlanna þegar íbúar smábæjarins ráðast gegn Lúkasi, fullir af heilagri reiði og sjálfsréttlætingu. Erfiðar senur að horfa á, sérstaklega þegar áhorfandinn veit betur. Það hefðu ekki allir getað tæklað Jagten jafn vel og Thomas Vinterberg, og þegar myndin færir sig hægt og rólega inn á slóðir spennutryllisins verður hún bara sterkari ef eitthvað er. Lokasenan er síðan kynngimögnuð, en ég held henni fyrir mig að svo stöddu.Niðurstaða: Mögnuð mynd sem situr lengi í áhorfandanum.
Gagnrýni Mest lesið Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Gagnrýni Harbour rýfur þögnina Bíó og sjónvarp Hvað veistu um… árið 2010? Lífið „Það má herma“ Tíska og hönnun Swae Lee heldur tónleika á Íslandi Tónlist Lífseigustu mýturnar um offitu: „Það er ekki sjúkdómur að fitna“ Lífið Guðrún Ýr og Birnir í eina sæng Tónlist „Ég var löngu tilbúin að giftast honum“ Lífið Rassaumhirða karla í sókn Lífið Skandinavíska merkið Ninepine komið til Lín Design Lífið samstarf Fleiri fréttir Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Suddalega slappt Stjörnustríðsslor Plastgangsterar: Þegar Herra Hnetusmjör týndist í Laugardalshöllinni Lítið kjöt á beinum rándýrsins Michael nær ekki að fela fílinn í herberginu Sjá meira