Framhaldsmynd, takk Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 28. janúar 2013 13:00 Bíó. Jack Reacher Leikstjórn: Christopher McQuarrie. Leikarar: Tom Cruise, Rosamund Pike, Richard Jenkins, Werner Herzog, David Oyelowo, Robert Duvall, Jai Courtney, Alexia Fast. Það hefur verið bæði skrýtið og skemmtilegt að fylgjast með fyrrum sykursnúðnum Tom Cruise umbreytast í hasarhetju, en undanfarin ár hefur hann leikið í nokkrum vel heppnuðum harðhausamyndum. Líkamlegt atgervi hans á að vísu lítið í kjötflykki á borð við þá Schwarzenegger og Stallone en það sem Cruise skortir í kjöti bætir hann upp með sjarmanum. Jack Reacher var hugsuð sem fyrsta myndin í langlífri seríu um þessa vinsælu skáldsagnapersónu. Reacher er hugarfóstur breska spennusagnahöfundarins Lee Child og eru bækurnar um þennan dularfulla fyrrum hermann hátt á annan tug talsins. Framtíð seríunnar er þó í óvissu vegna ófullnægjandi aðsóknar í Bandaríkjunum en það breytir því ekki að þessi fyrsta mynd er þrælgóð. Myndin reynir aldrei að vera annað en hún er; í meðallagi gáfulegur reyfari með bílaeltingaleikjum og handalögmálum á víxl. Ærslasenurnar eru hráar og æsispennandi og eitthvað virðist Cruise kunna fyrir sér í áflogum. Rosamund Pike stendur sig með prýði í hlutverki fyrstu "Reacher-stúlkunnar" og hinn sérkennilegi þýski leikstjóri, Werner Herzog, er glæsilegt illmenni. Það er í raun stórmerkilegt að jafn vinsælli og rótgróinni kvikmyndastjörnu eins og Tom Cruise takist að sannfæra áhorfandann um að hann sé Jack Reacher. Hann lítur vissulega eins út og klikkaði Íslandsvinurinn sem hoppaði í sófanum hjá Opruh Winfrey en í rúmar tvær klukkustundir trúði ég því að hann væri bráðsnjall og stórhættulegur maður sem svífst einskis. Niðurstaða: Fantagóður formáli þess sem gæti orðið góð sería. Gagnrýni Mest lesið Berrössuð hjón og endurtekið efni Gagnrýni „Ég vel þig núna, alltaf og ennþá“ Lífið Kynlíf miðaldra kvenna í brennidepli Bíó og sjónvarp Boxar til að halda sjúkdómnum í skefjum Menning Kát á kynfræðslukarnivali Menning Horfa fram á sögulegt tap Diggers Bíó og sjónvarp Menningarsprautur í hvísluleik Menning „Ég mun sakna þín, sonur“ Lífið Bombur á Barokki á klúbbnum Lífið Tjaldaði á umferðareyju eftir að hafa tapað í fantasy Lífið Fleiri fréttir Berrössuð hjón og endurtekið efni Digger grefur sína eigin gröf Martraðarkennd nótt með veirunni skæðu Léleg lokasena skemmir ágætt leikrit Elskar uppþvottavélina meira en eiginkonuna Dauðkveið fyrir tónleikunum en þeir komu á óvart Hroðvirknislegt hljóð og klisjur setja strik í reikninginn Vel heppnuð þögn, misheppnaður Mahler Sjá meira
Bíó. Jack Reacher Leikstjórn: Christopher McQuarrie. Leikarar: Tom Cruise, Rosamund Pike, Richard Jenkins, Werner Herzog, David Oyelowo, Robert Duvall, Jai Courtney, Alexia Fast. Það hefur verið bæði skrýtið og skemmtilegt að fylgjast með fyrrum sykursnúðnum Tom Cruise umbreytast í hasarhetju, en undanfarin ár hefur hann leikið í nokkrum vel heppnuðum harðhausamyndum. Líkamlegt atgervi hans á að vísu lítið í kjötflykki á borð við þá Schwarzenegger og Stallone en það sem Cruise skortir í kjöti bætir hann upp með sjarmanum. Jack Reacher var hugsuð sem fyrsta myndin í langlífri seríu um þessa vinsælu skáldsagnapersónu. Reacher er hugarfóstur breska spennusagnahöfundarins Lee Child og eru bækurnar um þennan dularfulla fyrrum hermann hátt á annan tug talsins. Framtíð seríunnar er þó í óvissu vegna ófullnægjandi aðsóknar í Bandaríkjunum en það breytir því ekki að þessi fyrsta mynd er þrælgóð. Myndin reynir aldrei að vera annað en hún er; í meðallagi gáfulegur reyfari með bílaeltingaleikjum og handalögmálum á víxl. Ærslasenurnar eru hráar og æsispennandi og eitthvað virðist Cruise kunna fyrir sér í áflogum. Rosamund Pike stendur sig með prýði í hlutverki fyrstu "Reacher-stúlkunnar" og hinn sérkennilegi þýski leikstjóri, Werner Herzog, er glæsilegt illmenni. Það er í raun stórmerkilegt að jafn vinsælli og rótgróinni kvikmyndastjörnu eins og Tom Cruise takist að sannfæra áhorfandann um að hann sé Jack Reacher. Hann lítur vissulega eins út og klikkaði Íslandsvinurinn sem hoppaði í sófanum hjá Opruh Winfrey en í rúmar tvær klukkustundir trúði ég því að hann væri bráðsnjall og stórhættulegur maður sem svífst einskis. Niðurstaða: Fantagóður formáli þess sem gæti orðið góð sería.
Gagnrýni Mest lesið Berrössuð hjón og endurtekið efni Gagnrýni „Ég vel þig núna, alltaf og ennþá“ Lífið Kynlíf miðaldra kvenna í brennidepli Bíó og sjónvarp Boxar til að halda sjúkdómnum í skefjum Menning Kát á kynfræðslukarnivali Menning Horfa fram á sögulegt tap Diggers Bíó og sjónvarp Menningarsprautur í hvísluleik Menning „Ég mun sakna þín, sonur“ Lífið Bombur á Barokki á klúbbnum Lífið Tjaldaði á umferðareyju eftir að hafa tapað í fantasy Lífið Fleiri fréttir Berrössuð hjón og endurtekið efni Digger grefur sína eigin gröf Martraðarkennd nótt með veirunni skæðu Léleg lokasena skemmir ágætt leikrit Elskar uppþvottavélina meira en eiginkonuna Dauðkveið fyrir tónleikunum en þeir komu á óvart Hroðvirknislegt hljóð og klisjur setja strik í reikninginn Vel heppnuð þögn, misheppnaður Mahler Sjá meira