Fyndni fulli kallinn Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 24. ágúst 2011 06:00 Á mínum bernskuárum hafði ég óskaplega gaman af fullum körlum. Það var hreinn hvalreki fyrir okkur krakkana í þorpinu þegar við fundum karla sem höfðu slysast til að vera ölvaðir á kristilegum tíma. Vorum við þá ekki lengi að fjölmenna í kringum þessa ólánsömu menn sem létu kjánalega okkur krökkunum til ómældrar kátínu. Samtal þeirra og hátterni allt var svo absúrd að úr varð hin mesta skemmtan. Það bar ekki alltaf svo vel í veiði hjá skemmtanaglaðri æskunni en þó var stundum hægt að verða sér úti um svona grátt gaman ef maður gat vakað nógu lengi og fylgst síðan með í gegnum gluggatjöldin þegar fólk var að tínast heim af dansleikjum í Baldurshaga. Þá vildi stundum slæðast með vegfarendum fyndnir fullir karlar sem létu kjánalega til að skemmta hinum sem farið höfðu á mis við brenglunina í Bakkusi. Í Reykjavík var síðan hægt að ganga að svona körlum vísum. Síðan taldi ég mig hafa vaxið upp úr þessu gráa gamni en komst að því í Grænlandsferð einni árið 2003 að svo var ekki. Þar urðu nokkrir hvalveiðimenn, sem ég slóst í för með, strax að fyndnum fullum körlum eftir tvö staup. Með kjánaskap sínum héldu þeir mér kátum fram eftir kvöldi. Rifjaðist þarna upp fyrir mér að ég hafði ekki séð slíkan fyllibyttuleikþátt lengi og hafði ég þó oft verið innan um drukkna Íslendinga. Þá rann upp fyrir mér sú staðreynd að fyndni fulli Íslendingurinn væri á slíku undanhaldi að setja mætti hann á menningarlegan válista. Þetta þótti mér hrikaleg þróun, sérstaklega í ljósi þess að drykkfelldum Íslendingum hafði síður en svo fækkað. En hvað varð af honum? Hvarf hann vegna þess að fylliríið hætti að vera fyndið á Íslandi? Eða hafði barnaefni og gamanmyndum fleygt svo fram að hann þurfti undan að láta í samkeppninni? Eða er þetta Boga og Örvari að kenna? Fljótlega missti ég áhugann á þessum spurningum þar sem aðrar og áhugaverðari vöknuðu. Til dæmis, ef fulli karlinn er ekki rænulausari en svo að hann getur tekið þá ákvörðun að hætta að vera kjánalegur trúður, getur hann þá ekki ákveðið að hætta allri þessari vitleysu sem hann gerir ekki nema í skjóli ölvunar? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðunargreinar. Senda grein Bakþankar Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Hópurinn sem myndi hagnast mest Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Raunveruleg svik við fullveldi þjóðarinnar Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hverju breytir samþætting? Hulda Björk Finnsdóttir,Hákon Sigursteinsson Skoðun Stríðsyfirlýsing SI Andri Reyr Haraldsson Skoðun Ég hef borgað í mörg ár, samt skulda ég meira Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Þörf karla fyrir heilbrigðisþjónustu eftir meðferð við krabbameini Hjalti Gunnlaugur Skúlason Skoðun ESB og sjávarútvegurinn: Hver á að ráða hafinu við Ísland? Svanur Guðmundsson Skoðun Þrettán foreldrar á tíu árum Vigdís Gunnarsdóttir Skoðun 390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson Skoðun Kvótahopp og ESB Eggert Sigurbergsson Skoðun
Á mínum bernskuárum hafði ég óskaplega gaman af fullum körlum. Það var hreinn hvalreki fyrir okkur krakkana í þorpinu þegar við fundum karla sem höfðu slysast til að vera ölvaðir á kristilegum tíma. Vorum við þá ekki lengi að fjölmenna í kringum þessa ólánsömu menn sem létu kjánalega okkur krökkunum til ómældrar kátínu. Samtal þeirra og hátterni allt var svo absúrd að úr varð hin mesta skemmtan. Það bar ekki alltaf svo vel í veiði hjá skemmtanaglaðri æskunni en þó var stundum hægt að verða sér úti um svona grátt gaman ef maður gat vakað nógu lengi og fylgst síðan með í gegnum gluggatjöldin þegar fólk var að tínast heim af dansleikjum í Baldurshaga. Þá vildi stundum slæðast með vegfarendum fyndnir fullir karlar sem létu kjánalega til að skemmta hinum sem farið höfðu á mis við brenglunina í Bakkusi. Í Reykjavík var síðan hægt að ganga að svona körlum vísum. Síðan taldi ég mig hafa vaxið upp úr þessu gráa gamni en komst að því í Grænlandsferð einni árið 2003 að svo var ekki. Þar urðu nokkrir hvalveiðimenn, sem ég slóst í för með, strax að fyndnum fullum körlum eftir tvö staup. Með kjánaskap sínum héldu þeir mér kátum fram eftir kvöldi. Rifjaðist þarna upp fyrir mér að ég hafði ekki séð slíkan fyllibyttuleikþátt lengi og hafði ég þó oft verið innan um drukkna Íslendinga. Þá rann upp fyrir mér sú staðreynd að fyndni fulli Íslendingurinn væri á slíku undanhaldi að setja mætti hann á menningarlegan válista. Þetta þótti mér hrikaleg þróun, sérstaklega í ljósi þess að drykkfelldum Íslendingum hafði síður en svo fækkað. En hvað varð af honum? Hvarf hann vegna þess að fylliríið hætti að vera fyndið á Íslandi? Eða hafði barnaefni og gamanmyndum fleygt svo fram að hann þurfti undan að láta í samkeppninni? Eða er þetta Boga og Örvari að kenna? Fljótlega missti ég áhugann á þessum spurningum þar sem aðrar og áhugaverðari vöknuðu. Til dæmis, ef fulli karlinn er ekki rænulausari en svo að hann getur tekið þá ákvörðun að hætta að vera kjánalegur trúður, getur hann þá ekki ákveðið að hætta allri þessari vitleysu sem hann gerir ekki nema í skjóli ölvunar?
Þörf karla fyrir heilbrigðisþjónustu eftir meðferð við krabbameini Hjalti Gunnlaugur Skúlason Skoðun
390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson Skoðun
Þörf karla fyrir heilbrigðisþjónustu eftir meðferð við krabbameini Hjalti Gunnlaugur Skúlason Skoðun
390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson Skoðun